“ ပုိး ခြင္႔ရတယ္ ကုိကုိ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္မလားလို႕ ” ေျပာေတာ႕ ကုိကုိက
“ ဘယ္ေတာ႕ေလာက္ျဖစ္မလဲ ” ဟု ေမးေလသည္
“ ေနာက္လ ေလာက္ျဖစ္မယ္ ဘာလို႕လဲ ”
“ ဒါဆုိ အေတာ္ပဲ ကုိကုိလဲ ဒီက အလုပ္ေတြ လက္စသတ္ျပီး holiday ယူျပီး ျပန္လာခဲ႕မယ္ေလ ေတြ႕ၾကတာေပါ႕ ” ပုိးရင္ထဲ အတုိင္းမသိ ၾကည္ႏူးသြားေလသည္ ဒါဆုိ ပုိးက ကိုကုိနဲ႕ အျပင္မွာေတြ႕ေတာ႕မွာေပါ႕ ေနာ္
******
၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ခြဲခြာခဲ႕တဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ပုိး အလည္ျပန္လာခဲ႕ေလသည္
၁၀ တန္းျပီးကတည္းက စင္ကာပူကုိ ထြက္သြားခဲ႕သည္ အဲဒီမွာပင္ ေက်ာင္းတက္ျပီးေတာ႕ ခု အလုပ္ရကာ ႏုိင္ငံသားပင္ ျဖစ္ေနေလသည္ ကုိကုိနဲ႕ ပုိး ေတြ႕ခဲ႕ၾကတာ မဆန္းပါဘူး ရုိးရုိးေလးပါ ကုိကုိက ဘန္ေကာက္ကပါ ပုိးက စင္ကာပူက ဒီလိုပဲ အင္တာနက္ထဲကေန ေတြ႕ခဲ႕ၾကတာပါ
ပိုးမွာ ဖ်က္မရတဲ႕ အတိတ္ရွိခဲ႕ေလသည္ ထုိ အတိတ္ကုိ ေရွာင္ဖယ္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စြန္႕ခြာခဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္
*******
“ ပုိး ေရ ... ကုိကုိ ရန္ကုန္ေရာက္ေနျပီ ဒီတပတ္ စေနေန႕ ကုိကုိတုိ႕ ရန္ကင္းစင္တာ မွာ ေတြ႕ၾကရေအာင္ ” ဆုိျပီး messagae ပုိ႕ထားတာကုိ ပုိး ေမးလ္ စစ္လုိက္ေတာ႕ေတြ႕ေလသည္
“ ေတြ႕မယ္ေလ ” ဟု reply ျပန္ခဲ႕သည္
ကုိကုိ႕ကုိ ေတြ႕ရမယ္ဆုိေတာ႕ ပုိး စိတ္လႈပ္ရွားေနမိသည္ ကုိကုိက အျပင္မွာ ပိုး ကို ေတြ႕လွ်င္ ဘယ္လုိေနမလဲ
ပုိး ရင္ေတြ အရမ္းခုန္ေနေလသည္
ခ်ိန္းထားတဲ႕ ဆုိင္ထဲသုိ႕ ပုိး ဝင္လုိက္ေတာ႕ ပုိးကုိ ျပံဳးျပီး လက္ျပေနေလရဲ႕ ထုိသူက ပုိးရဲ႕ခ်စ္သူ ကုိကုိ ေလ
ပုိးလဲ ျပန္လက္ျပျပီးေတာ႕ ျပံဳးျပံဳးၾကီး ကုိကုိ႕ ထံသုိ႕လမ္းေလွ်ာက္သြားေလသည္
“ ပုိး ” ဟု ကုိကုိ က ေခၚလုိက္သည္
ပုိး ဘယ္လုိေနရမည္နည္း မ်က္ႏွာမွာေတာ႕ျပံဳးစိစိျဖင္႕ ျပီးေတာ႕စပ္ျဖီးျဖီးရယ္ေနသည္ အေတာမသတ္ႏိုင္ ေအာင္ ရယ္ေနမိသည္ ကုိကုိက
“ မရယ္နဲ႕ ပုိး ”
“ ဟင္ ဘာလုိ႕လဲ ရယ္တာေတာင္ ကုိကုိ႕ ဆီက ပါမစ္ေတာင္းရဦးမယ္လား ” ဆုိေတာ႕
“ ေတာင္းသင္႕ေတာင္းရမယ္ ”
ပုိး ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ျပံဳးမိေလသည္
ထုိ႕ေနာက္ ကိုကုိ နဲ႕ အတူ ေလွ်ာက္လည္ၾကေလသည္
“ ပုိး ကုိယ္႕ေမေမ နဲ႕လုိက္ေတြ႕ပါလားဟင္ ” လုိ႕ ေျပာလာတဲ႕ ကုိကုိ႔ စကားကုိ ပုိး မလြန္ဆန္ႏိုင္ခဲ႔ပါ ဒါနဲ႕ ခ်ိန္းျပီးေတာ႕ကုိကုိ႕ေမေမ နဲ႕လိုက္ေတြ႕ခဲ႕သည္
******
“ သမီးအေၾကာင္းကုိ သားက ခုမွ ေျပာျပတယ္ အန္တီေတာင္ အံ႕ၾသတယ္ သားကေလ ဆုိးတယ္သမီးရယ္ သမီးကုိအားေတာင္ နာတယ္ ” တဲ႕ ကုိကုိ႕ေမေမက တကယ္႕ကုိ တုိင္းရင္းသူမ ရုပ္ၾကီး မ်က္ႏွာက ခပ္ဝုိင္းဝုိင္းနဲ႕ ကရင္ေတြဆုိေတာ႕လဲ ဒီေလာက္ေတာ႕ရွိမွာေပါ႕လို႕ စိတ္ထဲက ေတြးလိုက္မိသည္ ကုိကုိကေတာ႕ တုိင္းရင္းသားရုပ္ တစက္မွ မေပါက္ သူ႕ေမေမနဲ႕ မမ က အသားျဖဴသေလာက္ သူကေတာ႕ ခပ္ညိဳညိဳရယ္ နံမည္ကုိလဲ ၾကည္႕ဦး “ ေနာင္ ” တဲ႕ တလံုးတည္းရယ္ ကုိကုိ႕ မမ က ကုိကုိ႕ကုိ ေနာင္ေလး လုိ႕ေခၚတယ္
ပုိးကုိလဲ တအိမ္လံုးက ဂရုစုိက္ၾကသည္ ကုိကုိ႕ မမမွာ သားေလး တေယာက္ရွိတယ္ သူက ပုိး ကို ကြက္ၾကည္႕ ကြက္ၾကည္႕နဲ႕
“ သား ညီေလး လာမယ္ဆုိ ” ဟု ကုိကို႕ေမေမက ေျပာေလသည္
“ ဟုတ္ ညီက လာမယ္ေျပာေနတာ ပုိးရ ကုိကုိ႕ ခ်စ္သူဆုိတာ ေတြ႕ခ်င္လုိ႕တဲ႕ ” ဟု ကုိကုိ က ရွင္းျပေလသည္ ပုိးျပံဳးရံုသာ ျပံဳးေနလိုက္သည္ ကုိကိုက ဆက္ျပီးေတာ႕
“ ညီ တဝမ္းကြဲေလ ပုိးရဲ႕ ေမေမ႕ေမာင္ရဲ႕သား ကုိယ္႕ထက္ ၆ ႏွစ္ေလာက္ငယ္ေပမယ္႕ သူငယ္ခ်င္းလုိပဲ ေပါင္းၾကတာေလ အင္း ပုိးနဲ႕ ရြယ္တူေလာက္ထင္တယ္ သူအံ႕ၾသသြားေအာင္ျပီးေတာ႕ ပုိး ဘယ္ေလာက္ လွတယ္ဆုိတာ သူ႕ကုိ ျပခ်င္လို႕ ကိုကုိ သူ႕ကုိ ပိုး ဓာတ္ပံုေတာင္ ျပမထားဘူး သိလား ” ဟု ကုိကုိက မေတြ႕ရေသးတဲ႕ သူ႕ညီနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးေနေလသည္
“ ကုိကုိ ေရ ညီ လာျပီ ” ဟု ဆုိေသာအသံႏွင္႕အတူ ကုိကုိ႕ ညီ ဆုိသူ ေရာက္လာခဲ႕ေလသည္
ပိုးလဲ လွည္႕ျပီး ၾကည္႕လိုက္ တဲ႕ အခုိက္
“ ပုိး ”
ဆုိျပီး ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေခၚလိုက္တဲ႕အသံေၾကာင္႕ ပုိး တေယာက္ တျခားကမာၻၾကီးတခုထဲသုိ႕ ေရာက္သြားသလုိ ခံစားလုိက္ရသည္
သူ...... သူ ...... သူ
ပုိးရဲ႕ ငယ္ခ်စ္ဦး သူ... ေစာလံုပါလား
ျဖစ္သြားတဲ႕အေျခအေနေတြကုိ ပုိးခဏခ်င္းထိန္းလုိက္ႏုိင္ပါတယ္ ပ်က္သြားတဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ ျပင္ကာ
“ ေစာလံု ဟယ္ နင္႕မေတြ႕ရတာၾကာေပါ႕ ေနေကာင္းလား မထင္မိဘူးဟယ္ ဒီလိုျပန္ေတြ႕လိမ္႕မယ္လို႕ ”
ပိုး ပါးစပ္က ဒီလုိသာ ေျပာေနေပမယ္႕ ပိုး ရင္ထဲတြင္ေတာ႕ ဗေလာင္ဆူေနေလသည္ ဗံု ၁၀ လံုးေလာက္ တီးသလုိ တဒုန္းဒုန္းျဖင္႕ ရင္ခုန္ေနေလသည္
သူ ... သူ ... အခုခ်ိန္ထိ ပုိး ကုိ စိုးမုိးထားတုံးပါပဲလား ဟု တကိုယ္တည္း ေတြးမိေလသည္
ေစာလံုကေတာ႕ မ်က္ႏွာေတြ ပ်က္ကာ
“ ပုိး နင္က ကုိကုိရဲ႕ ခ်စ္သူလား ” ဟု ေမးသည္
ကုိကုိက “ ပိုးတုိ႕က တေယာက္နဲ႕ တေယာက္သိၾကတယ္လား ” ဟု ဝင္ေမးေလသည္
သူက “ ကုိကုိ သူကေလ ညီ ေျပာတဲ႕ .......”
“ သူငယ္ခ်င္းေလ ကုိကုိ ရဲ႕ ပုိးတုိ႕က ငယ္ငယ္က က်ဴရွင္တူၾကတယ္ေလ ဟုတ္တယ္မလား ေစာလံု ” ဟု ပုိးက ျဖတ္၍ ေျပာလိုက္ေလသည္
ကုိကုိက ပုိးတုိ႕ ၂ ေယာက္ကုိၾကည္႕ကာ “ ဒါဆုိ ေကာင္းတာေပါ႕ မင္းတုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကတာ ဝမ္းသာစရာပဲေပါ႕ ” ဟု အရုိးသားဆုံးေျပာေလသည္
“ ဝမ္းမသာပါဘူး ကုိကုိရယ္ ပုိးရင္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္ေနတယ္ အဲဒါကုိ ကုိကုိသိလား သူ... ကေရာ သိႏိုင္ပါ႕မလား ” ဟု ႏြမ္းလ်စြာ စိတ္ထဲ တီးတုိးေျပာမိေလသည္
********
“ ပုိး နင္ ရက္စက္တယ္ဟာ ” ဟု ေစာလံုကေျပာသည္ ေစာလံုသည္ ပုိးကုိ သူနဲ႕ေတြ႕ရန္ ၂ ေယာက္တည္း သီးသန္႕ခ်ိန္းခဲ႕ေလသည္
“ နင္က ဘာကုိ ဆုိလိုတာလဲ ေစာလံု ”
“ ငါနင္႕ကုိ လုိက္ရွာခဲ႕တာ နင္သိလား ”
“ ဘာအတြက္လဲ ငါ႕ကုိ နင္ ဘာအတြက္ လုိက္ရွာခဲ႕တာလဲ ငါက နင္ မိန္းမ ရေနျပီလုိ႕ေတာင္ ထင္ေနတာ ”
“ ငါက ဘယ္သူနဲ႕ ရရ မွာလဲ ပုိး နင္မဟုတ္တာမေျပာနဲ႕ ”
“ ဖူးနဲ႕ေလ နင္နဲ႕ ဖူးနဲ႕ အဆင္ေျပေနျပီ ငါထင္တာေပါ႕ ဘယ္လုိလဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား ”
“ ငါ အဲဒီ ကိစကုိ မ်ိဳးေအာင္ဆီက သိတယ္ ဒါနဲ႕ နင္႕ကုိ ေျဖရွင္းျပခ်င္လို႕ နင္႕ကုိ ငါ လုိက္ရွာခဲ႕တာ နင္သိလား ”
“ မသိဘူး ” ဟုဆုိကာ ပုိး ေခါင္းကုိ ေျဖးေလးစြာ ခါလုိက္သည္
“ ပုိး နင္ ငါ႕ကုိမသနားဘူးလား ဟင္ ”
ပုိးလဲ ေစာလံုကုိ လုိက္ရွာခဲ႕ပါတယ္ ဆုိတာကုိေတာ႕ မေျပာျပျဖစ္ခဲ႕ပါ ခုခ်ိန္မွာ အရာအားလံုးဟာ ေနာက္က်သြားခဲ႕ပါျပီ ပုိးေမ႕ေနတဲ႕အခ်ိန္ေတြမွာ ေစာလံုက အိမ္မက္ထဲ ေရာက္ေရာက္လာတာ ျပီးေတာ႕အရင္က အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ပုိး သတိရေနေသးတာ မေန႕တေန႕လိုပဲ စိတ္ထဲ ထင္ေနမိတာေတြကိုေတာ႕ ေစာလံုကုိ ပုိးမေျပာျပျဖစ္ခဲ႕ပါ ေျပာလဲ အရာအားလံုးဟာ ေျပာင္းလဲလာမွာမုိ႕လား ျပီးေတာ႕ ပုိးရဲ႕ခ်စ္သူ ကုိကုိ႕ကုိလဲ ပိုးငဲ႕ရဦးမယ္ေလ ကုိကုိက ပုိးကုိသိပ္ခ်စ္တာ ပုိးလဲ ကုိကုိ႕ကုိ အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ျပီး ခ်စ္ခဲ႕တာေလ ..
“ ေျပာေလ ပုိး နင္ နင္ ငါ႕အေပၚအရမ္းရက္စက္တယ္ဟာ နင္ ငါ႕ကုိမခ်စ္ဘူးလား ဟင္ ”
“ နင္ ငါ႕ကုိ ဘယ္တံုးက ခ်စ္တယ္ ေျပာဖူးလုိ႕လဲ ေစာလံု နင္ စဥ္းစားၾကည္႕ပါ ”
“ နင္ ကုိကုိ႕အေၾကာင္းကုိ သိလုိ႕လား ဘယ္ေလာက္သိလဲ နင္ေျပာစမ္းပါ သူ ရည္းစားမ်ားတာ နင္သိလား သူဘယ္ေလာက္ေပြလဲ နင္သိလား သူ ရန္ေတြျဖစ္တာ နင္သိလား ”
“ နင္ ငါ႕ခ်စ္သူကုိ အဲဒီလိုမေျပာသင္႕ဘူး ေစာလံု ျပီးေတာ႕ သူက နင္႔ရဲ႕အကုိ တဝမ္းကြဲ နင္ ပိုျပီးေတာ႕ေတာင္ မေကာင္းမေျပာသင္႕ေသးတယ္ ”
“ ဟုတ္ျပီေလ ဒါဆုိ ငါ ေမးမယ္ နင္သူနဲ႕ေနရင္ ေပ်ာ္မယ္ နင္ထင္သလား ”
“ ကုိကိုက ငါ႕ကုိခ်စ္တာပဲ ငါ ေပ်ာ္မွာေပါ႕ ”
“ ငါကေတာ႕ မေပ်ာ္ဘူး ရွင္းရွင္းပဲ ငါ႕ရဲ႕ ငယ္ခ်စ္ဦးကုိ ငါ႕ရဲ႕မရီးအျဖစ္နဲ႕ ဘယ္လုိမွ လက္မခံႏိုင္ဘူး အဲဒါပဲ ”
“ ေတာ္ေတာ႕ ေစာလံု နင္႕ရဲ႕ငယ္ခ်စ္လုိ႕ ေျပာရေအာင္ နင္နဲ႕ငါနဲ႕က သမီးရည္းစားျဖစ္ခဲ႕လုိ႕လား ”
“ ပုိး ရယ္ အရာအားလံုး တစ္ ကေန ျပန္စရေအာင္ေနာ္ ငါေလ နင္႕ကုိ ေနရာအႏွံ႕လုိက္ရွာခဲ႕တာပါဟာ အဲဒါေလးကုိေတာ႕ ေထာက္ပါေနာ္ ”
“ ေတာ္ပါေတာ႕ ေစာလံုရယ္ မျဖစ္ႏိုင္တာကုိ ဘာလုိ႕ေျပာေနတာလဲ ကုိကုိ သိရင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မယ္ ”
“ ပုိး ရယ္ ငါေလ နင္႕ကုိ အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ ”
ဒီစကားဟာ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ပုိးအတြက္အသံုးမဝင္ေတာ႕ပါ ဟုိးးးးးအရင္ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ကသာ ေျပာျဖစ္ခဲ႕မယ္ ဆုိလွ်င္ေတာ႕ ...........
ပိုး ေခါင္းကုိခါယမ္းကာ “ ေစာလံု ငါနင္႕ကုိ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ငါတုိ႕ သူငယ္ခ်င္း သံေယာဇဥ္ကုိ ေထာက္ျပီးေတာ႕ ကုိကုိ႕ကုိလဲ မသိပါေစနဲ႕ လူၾကီးေတြကုိလဲ စိတ္အေႏွာင္႕ယွက္ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ပါနဲ႕ေနာ္ ”
“ ပုိး နင္႕ကုိ ငါခ်စ္တယ္ နင္႕ကုိ ဒီတခါ လက္လႊတ္ ဆံုးရွံဳးမခံႏိုင္ေတာ႕ဘူးဟာ ”
“ နင္ အဲလိုလုပ္ေနရင္ ငါ အားလံုးကို ေက်ာခုိင္းျပီး နင္တုိ႕နဲ႕ေဝးရာ ငါ ထြက္သြားလုိက္မွာေနာ္ ေစာလံု ”
“ မရဘူး ပုိး ငါ႕ကုိ သနားရင္ အဲဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႕ဟာ ငါေလ ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ထပ္မခ်စ္ခဲ႕ပါဘူး နင္႕ကုိ တေန႕ျပန္ေတြ႕ရမယ္ဆုိတဲ႕ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္နဲ႕ေပါ႕ ဒါေပမယ္႕ဒီလုိမ်ိဳးၾကီး ျပန္ေတြ႕ရလိမ္႕မယ္လို႕ေတာ႕ ငါ မထင္မိဘူးဟာ ”
“ တခါတေလမွာမထင္မွတ္တာေတြက ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္ ” ဟု ပုိး ျပန္ေျပာလုိက္ေလသည္
********
ပုိး ရင္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္ေနသည္ ပုိးရဲ႕စိတ္ေတြသည္ ဟုိးးးး လြန္ခဲ႕ေသာ အတိတ္ ၁၀ ႏွစ္ခန္႕ကာလ တခု ဆီသုိ႕...........
၂၀၀၀ ခုႏွစ္
သူ႔ကုိ ပုိး စ ျပီးသတိထားမိတဲ႔ ေန႔
အဲဒီေန႔က ပိုး က်ဴရွင္ေနာက္က်တယ္ေလ သူလဲ အတူတူပဲ သူက
" ဒီေန႔ေနာက္က်တယ္ေနာ္ " လို႔ ႏႈတ္ဆက္စကား ဆုိလိုက္တယ္ ပိုးလဲ သူ႔ကို ေခါင္းညိမ္႔ ျပံဳးျပျပီး ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္ က်ဴရွင္ဆရာမက နံမည္ေခၚေတာ႔ သူ႔နံမည္ကို မွတ္ထားလုိက္မိတယ္ "ေစာလံု "တဲ႔ တုိင္းရင္းသားနံမည္ေလးပဲ ကရင္ျဖစ္ရမယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္မိတယ္ ၉ တန္းဆိုေတာ႔ က်ဴရွင္က တေနကုန္ေလ မုိးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္ ထမင္းစားခ်ိန္ ေတြ break time ေတြမွာ ေတြ႔ရင္ ပိုးကုိ ျပံဳးျပတတ္တဲ႔ သူ႔ကုိ ခင္ေနမိတယ္ ပုိးလဲ ျပန္ျပံဳးျပပါတယ္ ပိုးမွာ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ရွိတယ္ ဖူးဖူး ေဆြဇင္ ရယ္ ခ်ိဳလဲ႔ရယ္ေပါ႔ ပိုး သူ႔ကို ျပံဳးျပတာ မ်ားလာေတာ႔ ခ်ိဳက
" ပိုး နင္သူ႔ကုိ စိတ္ဝင္စားေနလား "
"ဘာလို႔လဲ ခ်ိဳ "
" နင္ အရင္က အဲဒီလုိမွမဟုတ္တာ ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔ သိပ္ေရာေရာ ေႏွာေႏွာ မရွိပါဘူး မလိမ္နဲ႔ေနာ္ နင္သူ႔ကို စိတ္ဝင္စားတယ္မလား " ပိုးလဲ ဘာမွမေျပာႏိုင္ပါဘူး ရယ္ပဲေနလုိက္တယ္
ဘာလို႔လဲ သူ႔ရဲ႔အျပစ္ကင္းလွတဲ႔ မ်က္လံုးေလးေတြေၾကာင္႔ျဖစ္မယ္ထင္တယ္
ပိုးတုိ႔ေတြက ေက်ာင္းမတူေတာ႔ က်ဴရွင္မွာပဲ ေတြ႔ခြင္႔ရွိတယ္ေလ
********
“ ေမေမက ေျပာတယ္ ပုိး ဒီတပတ္ တနဂၤေႏြ အိမ္မွာ ထမင္းလာ စား ပါလားတဲ႕ ပုိး ဘယ္လုိသေဘာရလဲ ” ဟု ကုိကုိက ေမးေသာအခါ
“ ဟိ အားနာစရာၾကီး ကုိကုိရယ္ ဟင္းေကာင္းေကာင္းခ်က္ထားပါလုိ႕ ေျပာေပးေနာ္ ”
“ အခြ်ဲမေလး ” ဟု ေခါင္းကုိ မနာေအာင္ ကုိကုိ က ထုကာ ေျပာေလသည္
ဒီလိုနဲ႕ ပိုး ကုိကုိ႕တုိ႕အိမ္မွာ ထမင္းလုိက္စားျဖစ္သည္ ကုိကုိ႕မိဘ ေတြအတြက္ ပုိး လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ဝယ္သြားျဖစ္သည္
ေစာလံု ကုိလဲ ေခၚထားေလသည္
ထမင္းဝုိင္းတြင္ ေစာလံု မွ တပါး က်န္တဲ႕လူေတြက စကားေျပာကာ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္
ပိုးလဲ ေစာလံု ကုိ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလုိက္သည္ ဟုတ္တယ္ အတိတ္ကို ျပန္တူးမေဖာ္ခ်င္ေတာ႕ဘူး
ျပန္ခါနီးက်ေတာ႕ ေစာလံုက ဘူးေလးတဘူးကုိ ပါကင္ပိတ္ျပီး ေပးေလသည္
“ ပုိး အိမ္က်မွ ဖြင္႕ၾကည္႕ေနာ္ ” တဲ႕
အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ျပီး ပုိး ျပန္ခဲ႕ေလသည္
အိမ္ခန္းထဲတြင္ ေစာလံု ေပးလိုက္ေသာ ဘူးေလးကုိ ရင္တခုန္ခုန္ျဖင္႕ ဖြင္႕ၾကည္႕လုိက္ေသာအခါ
“ အသဲပံု ခ်ိဳခ်ဥ္ေလး တလံုး ”
ပိုး တေယာက္ အသက္ရွဴဖုိ႕ပင္ ေမ႕ေနခဲ႕ေလသည္ သူ... သူ.. က ဒီအေၾကာင္းေတြ မေမ႕ေသးဘူးလား ......
******
ပိုးအတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ႔တဲ႕ ေန႕တရက္ေပါ႕
ေပ်ာ္လဲေပ်ာ္ခဲ႔သလို နဲနဲလဲ စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္
ဒီေန႔ ေစာျပီး က်ဴရွင္ကိုေရာက္ေနႏွင္႔တယ္ ေမေမက သြားစရာရွိလု႔ိ ဝင္ခ်သြားရင္းနဲ႔ေလ သူလဲ ေစာေရာက္ေနတာကို သတိျပဳလိုက္မိတယ္ ပိုးလဲ စာဖတ္ေနလိုက္တယ္ ခဏေနေတာ႔ သူက ပိုးကို ခ်ိဳခ်ဥ္ေလး တလံုးလာေပးတယ္
“ အသဲပံုခ်ိဳခ်ဥ္ေလး ”
" ေရာ႔နင္စားဖို႔" တဲ႔ ပိုးေမာ႔ၾကည္႔ျပီး သူ႔ကို ျပံဳးျပလိုက္တယ္ ျပီးေတာ႔
"ေက်းဇူးပဲ " လုိ႔ေျပာလိုက္တယ္ အဲဒီတံုးက အသဲပံုခ်ိဳခ်ဥ္ေလးေတြေခတ္စားတယ္ေလ ခ်ိဳခ်ဥ္အခြံမွာ စာေလးေတြေရးထားတာေလ ပိုး ေပ်ာ္သြားတယ္ သူ႔ဘက္က ဇာတ္လမ္းေတာ႔ စ ျပီဆိုျပီးေတာ႔ေပါ႔ ပိုးရဲ႔ အေပ်ာ္ေတြ ၾကာၾကာမခံလိုက္ပါဘူး ဖူးဖူးက ေတြ႔သြားပံုရတယ္ ပိုးရဲ႔ ေဘးနားမွာလာထုိင္ျပီးေတာ႔
" ဒီခ်ိဳခ်ဥ္ဘယ္သူေပးတာလဲ ပိုး "
" သူေပးတာ" ဆုိျပီး ေမးေငါ႔ျပလုိက္မိတယ္ ဖူးဖူးက
" ဖူး စားခ်င္တယ္ ပိုး " တဲ႔ ဟာ ဘလုိင္းၾကီးပါလား ဘယ္လိုၾကီးလဲ ပိုးကို ေပးတဲ႔ခ်ိဳခ်ဥ္ကုိ ဖူး က စားခ်င္တယ္ ဘာၾကီးလဲ ပိုးက ဒီခ်ဳိခ်ဥ္ေလး တလုံးအတြက္နဲ႔ ရန္မျဖစ္ခ်င္ဘူး သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း အခင္အမင္လဲ မပ်က္ခ်င္ဘူး ေနာက္ျပီး ဟင္႔အင္းမစားနဲ႔ အဲဒါ သူငါ႔ကုိ ေပးတာဆုိျပီး အရွက္မရွိလဲမေျပာခ်င္ဘူး ပိုးထင္တာ ဖူးဖူး စေနတာထင္ေနတာနဲ႔
" ဖူး စားခ်င္လဲ စားေလ " လုိ႔ေျပာလိုက္မိတယ္ ခ်ိဳခ်ဥ္ကို ဇာတ္ခနဲ ယူျပီး စားလုိက္တာကို တအံ႔တၾသ ေတြ႔လုိက္ရတယ္ ပုိုးေလ ဖူးဖူးကိုေတာ္ေတာ္ ေလး ခ်ဥ္သြားတယ္ အဲဒီအေၾကာင္းေတြကို ေဆြဇင္နဲ႔ ခ်ိဳ႔ကိုေျပာျပေတာ႔ သူတို႔က မေက်နပ္ၾကဘူး
" ဟာ ဒီဟာမ က ဘလုိင္းၾကီး ဘာၾကီးလဲဟ စားခ်င္ရင္ သူ႔ဟာသူ ဝယ္စားပါလား ပိုး နင္ကလဲဘာလို႔ သူ႔ကို ေပးစားတာလဲ အတင္းျပန္လုပါလား ငါတို႔သာဆိုရင္ ျပန္လုမွာ ဟြန္းးးးး " တဲ႔ ပိုး လဲ
" မဟုတ္ပါဘူး ဟာ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္း အခင္အမင္မပ်က္ခ်င္တာရယ္ေၾကာင္႔ပါ ဘာမွတန္ဖိုးမရွိပါဘူး ဒီခ်ိဳခ်ဥ္ေလးက ဒါေပမယ္႔ သူ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ေတာ႔မေကာင္းဘူးထင္တယ္ေနာ္ "
ဒီကိစၥက ဒီမွာတင္ပဲျပီးသြားလိမ္႔မယ္လို႔ ပိုး ထင္ထားခဲ႔မိတယ္ ဒါေပမယ္႔ မွားသြားခဲ႔တယ္
*********
" ကုိကုိ ေဗဒင္ ေမးၾကည္႕ရေအာင္လား ပုိး တုိ႕ ၂ ေယာက္ အေၾကာင္းကုိေလ ” လုိ႕ေျပာေတာ႕ ကုိကုိက မ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ကာ
“ ဘာလုပ္ဖို႕လဲ ပိုး ရ ”
ဒီလုိအေျဖရမယ္ ဆုိတာ ၾကိဳသိျပီးသား ကုိကို ေဗဒင္ မယံုတာ ပိုးသိသားပဲ ပုိးကေတာ႕ တခုခုဆုိ ေဗဒင္ေမးလုိက္ရမွ စာေမးပြဲေျဖမယ္ ဘာအေရာင္ေလး ဝတ္သြားရမလဲက အစ
ကိုကို က် အဲလုိမဟုတ္ဘူး ကုိကုိ နဲ႕ ပုိးနဲ႕က ျပဒါး တလမ္း သံတလမ္း တေယာက္နဲ႕တေယာက္ ခ်စ္လြန္းလို႕သာ အၾကိဳက္ခ်င္းကနဲနဲမွမတူ ကုိကုိက သီခ်င္းဆုိ Rock ၾကိဳက္တာ ပုိးက POP ၾကိဳက္တာ ျပီးေတာ႕ အေၾကာင္းရာတခုခုကုိ ပုိးက ရုိးရိုးေလးပဲ ေတြးတတ္ေပမယ္႕ ကုိကုိကေတာ႕ ရွည္လ်ားေထြျပား ဆန္းျပား ရွုဳတ္ေထြးစြာ ေတြးတတ္တယ္ ခဏခဏ ရန္ျဖစ္ရတယ္ ရန္ျဖစ္တုိင္းလဲ ပုိး ခ်ည္းပဲ ရွံဳးတယ္ ကုိကိုက ခ်က္က် လက္က်နဲ႕ ျပန္ေျပာတတ္သည္ ေနာက္ဆံုး ပိုးက မႏုိင္ေတာ႕လွ်င္ ဘာေျပာလဲ ဆုိေတာ႕
“ လူ႕ဂြစာဂ်ီး ” ဆုိျပီး ေျပာတတ္သည္ ထုိအခါက်လွ်င္ ကုိကို သည္ တဟားဟားးးးးးးးး နဲ႕ ရယ္တတ္ေလသည္ ပုိး ရွံဳးလွ်င္ သူ ေပ်ာ္သည္ ပိုး ေဒါသထြက္လွ်င္ သူ ေပ်ာ္ေလသည္ ပုိးကုိ စ ေနရင္ကုိ သူ ေပ်ာ္သည္ ပိုးမ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕လွ်င္သူေပ်ာ္သည္ အဲလုိ အျမင္ကတ္ဖုိ႕ ေကာငး္ပါတယ္
“ လူဆိုတာ မသိျခင္းေတြနဲ႕တည္ေဆာက္ထားတဲ့သတၱဝါေလပိုးရဲ႕ ကုိကုိကိုယ္တုိင္ေတာင္ ရာႏႈန္းျပည့္မသိတာ အဲဒီ ေဗဒင္ေတြ အၾကားအျမင္ေတြ လကၡဏာေတြက ဘာမ်ားပိုသိႏိုင္မွာလဲ ကိုကုိ က ေတာ႕ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒါေတြကို ယုံတယ္မယုံဘူးဆိုတာထက္ အဲဒါေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ကိုယ္႕အတြက္ အေရးၾကီးတယ္လို႕ မသတ္မွတ္ဘူးဘူး ဂ႐ုလည္းမစိုက္ဘူး အေရးလဲမလုပ္ဘူး ”
ကဲ ၾကည္႕ ေတြ႕လား ေျပာတာကုိ ပုိးကပဲ အရည္မရ အဖတ္မရ လုပ္ေနသလုိလုိ စိတ္ကုိတုိတယ္ မ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ကာ သူ႕ကုိ ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ႏႈတ္ဆိတ္ေနလိုက္ေလသည္ ဒီေတာ႕လဲ ကုိကို က
“ ဘာလဲ ဒါက ေကာက္တာလား ” ဟု ေမးေလသည္ ဒီလိုေမးေတာ႕လဲ ဟုတ္တယ္လုိ႕ မေျဖခ်င္
“ ေကာက္ပါဘူး ဘယ္သူက ေကာက္ေနလို႕လဲ အားအား ရွိေကာက္ရ ေအာင္ ပုိးက အာဖရိက တုိက္က ကပၸလီမ ဆံပင္မ်ား မွတ္ေနလား ” ဟု ဘုေတာျပီးျပန္ေမးေသာအခါ တဟားဟားးးးးးးး နဲ႕ ရယ္ကာ
“ ၾကည္႕ေလ အဲဒါ ေကာက္တာမဟုတ္လုိ႕ ဘာလဲ ကဲ ကဲ ဒီေလာက္ ေမးခ်င္သပ ဆုိလဲ ကိုကုိ မတားဘူး ေမး ဒါေပမယ္႕ ကုိကုိ မလုိက္ဘူးေနာ္ ပုိး တေယာက္တည္းပဲ သြား ”
“ မေမးေတာ႕ဘူး ” ဟုတ္တယ္ေလ ၂ ေယာက္တူတူ ေဗဒင္ေမးပါတယ္ဆုိမွ သူက မလုိက္ဘူးဆုိေတာ႕ ပုိးလဲ မေမးခ်င္ေတာ႕ဘူးေပါ႕
“ ေဟာဗ်ာာာာ ”
“ မေဟာတတ္ဘူး ပိုး က ေဗဒင္ဆရာမ မွ မဟုတ္ဖဲ ” ဟု ေဆာင္႕ေအာင္႕ျပီးေျဖေသာအခါ ကုိကုိက ရယ္ေလသည္
*******
သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္ၾကယ္ေတြေၾကြတုိင္းရရွိခဲ ့တဲ ့ဒဏ္ရာေတြဟာေျပာေပ်ာက္သြားမွာ…သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္အိပ္စက္ခ်ိန္တုိင္းေခါင္းအုံးသဖြယ္ျဖည္ ့ဆည္းေပးေနမွာ..သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္အားငယ္ခ်ိန္တုိင္းေခါင္းတုိး၀င္နုိင္တဲ ့ရင္ခြင္တစ္ခုဟာေႏြးေထြးစြာ ေစာင့္ၾကဳိေနမွာ… သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္ဖ်ားနာခ်ိန္တုိင္းအနီးအနားမွာေစာင့္ေရွာက္ေနမွာေပါ့။သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္ဂတိစကားေတြလည္းခဏခဏ ခုိင္ျမဲေနမွာ။သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္အျပစ္ေတြ မဆုိမေရရာလည္းငုိ ေနအုံးမွာပါ။သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္…သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္..သူမ သာရွိခဲ ့လွ်င္….အရင္လုိ အခန္းထဲမွာအဏုျမဴ ၾကယ္ေလးေတြဟာလင္းလက္ေနအုံးမွာပါ။“ နင္နဲ႕ ေဝးကြာေနတဲ႕အခ်ိန္ေတြတံုးက ငါေရးထားခဲ႕တာေတြပါ ပုိး ရယ္ ”
ဆုိတဲ႕စာေလးနဲ႕အတူ ပန္းစည္း ကဒ္ေလးကုိ ပုိး ေမးလ္ ဖြင္႕ေတာ႕ ရရွိခဲ႕ေလသည္
ေပးပုိ႕သူက “ေစာလံု” တဲ႕
အရင္က ကဗ်ာ မေရးတတ္တဲ႕ သူက ခုေတာ႕ ကဗ်ာေတြ ေရးတတ္ေနျပီတဲ႕လား .... ကြယ္
ပုိး သက္ျပင္းရွည္ၾကီး ခ် မိေလသည္ ..... စိတ္ထဲမွာလဲ ညစ္ညဴးေနသည္
*******
အဲဒီတေန႔ကို ပုိး ဘယ္လိုမွေမ႔မရခဲ႔ဘူး
ဖူးဖူးက ဝမ္းသာအားရ ပိုးဆီလာျပီးေတာ႔
" ပိုးေရ ဒီမွာ ၾကည္႔စမ္း ေစာလံု ငါ႔ကို စာေပးတယ္ " လူကို ဘယ္လုိၾကီးျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး ဖူးဖူးက ဖတ္ျပတယ္ ကဗ်ာေလးပါ ဘယ္လိုလဲဆိုတာ ပုိး မမွတ္မိေတာ႔ဘူး ဒါေပမယ္႔ ပိုး သိလုိက္တဲ႔ ကဗ်ာရဲ႔ အဓိပၸါယ္က သူ႔ကို လြမ္းရင္ လမင္းၾကီးကို ေမာ႔ၾကည္႔ပါ သူကလဲ ဖူးကုိလြမ္းရင္ လမင္းၾကီးကို ေမာ႔ၾကည္႔မယ္ တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ အၾကည္႔ေတြက လမင္းၾကီးဆီမွာ ဆံုၾကမယ္ တဲ႔ ပိုးရဲ႔မာနကုိ အခ်ိဳးခံလုိက္ရသလုိပါပဲ ဒါဆိုသူက ငါ႔ကို ၾကိဳက္တာမဟုတ္ဘူးေပါ႔ ဒါဆုိရင္ သူငါ႔ကို ဘာလို႔ၾကည္႔ေသးလဲ ငါ႔ကုိ ဘာလုိ႔ခ်ိဳခ်ဥ္ေပးေသးလဲ စတဲ႔အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ဗေလာင္ဆူေနခဲ႔တယ္ ဒီအေၾကာင္းကို ခ်ိဳတုိ႔ကို ေျပာျပေတာ႔ သူတုိ႔က
" ငါတုိ႔မယံုဘူး ေစာလံုကို နင္ေမးၾကည္႔ပါလား ပိုး "
" ဘယ္ေတာ႔မွမေမးဘူး ငါေအာက္တယ္ ျပီးေတာ႔ တကယ္လို႔ ဟုတ္ပါတယ္ ငါဖူးဖူး ကုိ စာေပးတာ ဟုတ္တယ္လု႔ိ ေျပာလိုက္မွာကို ငါမၾကားခ်င္ဘူး နင္တုိ႔လဲ ေမးဖို႔မၾကိဳးစားနဲ႔ ငါ ရင္ထဲမွာ သူ မရွိေတာ႔ဘူး အခုခ်ိန္က စ ျပီးေတာ႔ ဒါပဲ ငါ႔ကို သူ႔အေၾကာင္းမေျပာနဲ႔ေတာ႔ ဟာ ဒီေန႔က စျပီးေတာ႔ "
အဲဒီေန႔က စ ျပီး ပုိး သူ႔ကိ ုေတြ႔ရင္ ခပ္တည္တည္ပဲ ျပံဳးလဲမျပေတာ႔ဘူး သူ ျပံဳးျပလဲ မ်က္ႏွာလႊဲေနလိုက္တယ္ ဒီလိုနဲ႔ အတန္းတင္စာေမးပြဲၾကီး ေျဖဆုိမယ္႔အခ်ိန္ကုိေရာက္လာခဲ႔တယ္ က်ဴရွင္ေတြလဲပိတ္ျပီး သူနဲ႔ မေတြ႔ရေတာ႔ဘူး
ေႏြရာသီဟာ ပိုးအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပူေလာင္ခဲ႔ပါတယ္ ပိုးရဲ႔ရင္ထဲမွာ ေႏြဆယ္စင္း ပူေနသလုိ ခံစားခဲ႔ရတယ္ အျပင္မွာ ပူတာထက္ ပုိးရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ပုိျပီးပူေနခဲ႔တယ္ သူ႔အေၾကာင္းကုိ မေတြးဘူးလုိ႔ဆံဳးျဖတ္ထားေပမယ္႔ ေရာက္ေရာက္လာခဲ႔တယ္ စဥ္းစားလုိက္တိုင္း ပုိးရဲ႔မာန ကို ရိုက္ခ်ိုဳးလိုက္သလုိ ခံစားရတယ္ ေမေမက
" သမီး ဒီက်ဴရွင္ပဲ ဆက္တက္မလား " တဲ႔ ပိုး သူနဲ႔မေတြ႔ခ်င္ေတာ႔ဘူး ဒါန႔ဲ
" အဲဒီက်ဴရွင္ က အိမ္နဲ႔ေဝးတယ္ေမေမ သြားရလာရနဲ႔ အိမ္နဲ႔နီးနီးနားနား က်ဴရွင္ပဲ တက္ခ်င္တယ္ စာက်က္ခ်ိန္ရေအာင္လု႔ိ " ဆုိတဲ႔အေၾကာင္းျပျပီး အိမ္နားက က်ဴရွင္မွာပဲ ပိုး တက္ခဲ႔တယ္ ေဆြဇင္နဲ႔ ခ်ိဳလဲ႔က ေတာ႔ အဲဒီက်ဴရွင္ပဲဆက္တက္ခဲ႔ၾကတယ္ သူတို႔ေျပာျပခ်က္အရ ေစာလံုလဲ က်ဴရွင္မတက္ေတာ႔ဘူးဆုိပဲ
သူ႔သူ ဘာပဲျဖစ္ေနေန ပုိး နဲ႔ မဆုိင္ဘူး မသိခ်င္ဘူး သြား .........
********
ဒီလုိနဲ႔ ၁၀ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင္႔ခဲ႔ျပီ အစပိုင္းေတာ႔ တက္လိုက္နဲ႔ ႏွစ္လယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ပ်က္လိုက္ေပါ႔ ဒီလုိနဲ႔တေန႔ ခ်ိဳ႔နဲ႔ ေဆြဇင္ ဆီက မေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ စကားကို ၾကားလုိက္ရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပိုး အရာအားလံဳးေနာက္က်သြားခဲ႔ျပီဆုိတာကို သိလုိက္ရတယ္
" ပိုး ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္ ငါတို႔ မေန႔က မ်ိဳးဇင္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္ " ပိုး မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားမွန္း သူတို႔ သိတယ္ မ်ိဳးဇင္ဆိုတာ ေစာလံုရဲ႔ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေလ အျမဲတမ္း တတြဲတြဲေပါ႔ ဒါနဲ႔
" ငါတို႔ ဆက္ေျပာမယ္ နင္ေသခ်ာနားေထာင္ ငါတို႔မ်ိဳးဇင္ကိုေမးတယ္ ေစာလံုေရာဆုိေတာ႔ မသိဘူးတဲ႔ ေက်ာင္းေျပာင္းသြားျပီတဲ႔ ဖံုးဆက္တာလဲ မရဘူးတဲ႔ သူတို႔ဒီေလာက္ခင္တာကို သူ႔ကိုေတာင္ ေျပာမသြားလို႔ သူေတာင္ တင္းေနတယ္ ဒါနဲ႔ သူကေျပာျပတယ္ ေစာလံုက ပိုးကုိၾကိဳက္ေနတာ နင္တို႔ သိလားတဲ႔ ဒါနဲ႔ ငါတုိ႔က ဘာမွအပိုေတြလာေျပာမေနနဲ႔ နင္႔ေစာလံုက ဖူးဖူး ကိုစာေပးတယ္ဆုိ အဲဒီကိစၥေၾကာင္႔ ပိုး က ေစာလံုကို တင္းေနတာဆိုေတာ႔ မ်ိဳးဇင္က ဘာရယ္ ဘာစာလဲ ဘာစာမွ ေစာလံုမေပးဖူးဘူး ဘယ္လိုမ်ိဳးစာလဲ ဟုိေလ ကဗ်ာေလဟာ ဆိုေတာ႔ ေသပါလား ေစာလံုကဗ်ာလံုးဝမေရးတတ္တာ ငါအသိ နင္တို႔ကုိ ဖူးဖူး ႏွပ္လုိက္ျပီေနမွာေပါ႔ သူတကယ္ခ်စ္တာ ပိုး ပါဟာ ငါအသိဆံုးပါ တဲ႔ "
အဲဒီစကားေတြၾကားျပီး ပိုးဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက မ်က္ရည္ေတြ က်ေနမွန္းမသိဘူး ခ်ိဳနဲ႔ ေဆြဇင္ကို ဖက္ျပီး ငိုမိသည္။
*********
ပုိး ျဖတ္ခနဲလန္႕ႏိုးလာသည္ ေခြ်းမ်ားလဲ ရႊဲစုိေနေလသည္ သူ.... သူ ... ခုထက္ထိေတာင္ ပုိးကုိ စိုးမုိးထားတုန္းပါပဲလား
“ ကုိကုိ႕ကုိ အားနာပါတယ္ ကုိကုိရယ္ ” ဟုိ တီးတုိးေျပာကာ ပုိး တေယာက္ရွိဳက္ ငိုမိေလသည္
“ ပုိး ဘာလုပ္သင္႕လဲ ကုိကုိ ပိုးကုိ ေျပာပါဦးလား ကုိကုိရယ္ ပုိး ကုိကုိ႕အေပၚမွာ မရက္စက္ခ်င္ဘူး ကုိကုိ႕ကုိလဲ ခ်စ္တယ္ ေစာလံုကုိလဲ ..... ”
ဒါေပမယ္႕ ပုိး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တခုကို ပုိင္ပုိင္ႏိုင္ႏိုင္ ခ် လုိက္ေလသည္
*******
ပိုး တေယာက္ ကုိကုိနဲ႕ တရားရံုးတြင္ လက္မွတ္ထုိးခဲ႕ေလသည္
မဂၤလာပြဲကုိ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ပဲ ဆြမ္းကပ္ကာ အက်ဥ္းရံုးပဲ လုပ္ခဲ႕ေလသည္
ပိုး သူငယ္ခ်င္းမ်ား နဲ႕ ကိုကုိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကို dinner ေကြ်းခဲ႕ေလသည္ ထုိပြဲတြင္ ေစာလံုကုိလဲ ဖိတ္ခဲ႕ေလသည္ သုိ႕ေပမယ္႕ ေစာလံု ေရာက္မလာခဲ႕ပါ
ထုိ႕ေနာက္တြင္ မိဘမဲ႕ကေလးမ်ားႏွင္႕ ဘုိးဘြားရိပ္သာသုိ႕ အလွဴေငြမ်ား လွဴဒါန္းခဲ႕ေလသည္
ထုိ႕ေနာက္ ထုိ႕ေနာက္ ထုိ႕ေနာက္တြင္ကား ............
ပုိးသည္ ကိုကုိ႕ကုိ စင္ကာပူသုိ႕အျပီးတုိင္ ေခၚသြားခဲ႕ေလသည္
*******
ရင္တြင္အေ၀းတိမ္တုိက္ေတြရဲ ့လွုပ္ရွားမဳွတုိင္းဟာမင္းအေငြ ့အသက္ေတြလုိ…။ေတာင္ေပၚမွာျမဳေတြဆုိင္းတုိင္းငါခပ္ရင့္ရင့္ လြမ္းခဲ ့ရတာနင္မရွိေတာ ့ေပ ့မယ္လည္းေႏြးေထြးဆဲ…။စိတ္အစဥ္ကုိလြင့္ပစ္လုိက္တုိင္းရြာေတြရြာေတြ..ေတာင္ေတြ ေတာင္ေတြျမိဳ ့ေတြျမိဳ ့ေတြရဲ ့အထက္ကေနျမင္ကြင္းက်ယ္တစ္ဆုံးငါလြင့္တတ္သြားခ်င္တာ..ေတြ ့နုိင္ပါ့မလား ဆုိတဲ ့အေတြးေတြနဲ ့။ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ ့နွင္းဆီရနံ ့ေတြၾကားငါရူးသြပ္ခဲ ့တာေတာ္ေတာ္လည္း ၾကာခဲ ့ပါျပီ။ျပီးဆုံးခဲ ့ေပ ့မယ္..ဆက္လက္ အသက္ရွင္ေနေသာဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ အစားငါ ဂစ္တာ တစ္လက္နဲ ့သံစဥ္ တစ္ပုဒ္ကုိတစ္ခ်က္ေလာက္ တီး ပါရေစ။နံရံေတြ ေပၚမွာလား?ငါကုိယ္တုိင္မင္းအရုပ္ေတြ ေရးျခစ္ဒသာန ျမစ္ေတြနဲ ့ေကြ ့၀ုိက္ စီးဆင္းဖူးတယ္။အရင္လမ္းေတြလည္းငါ ခဏခဏေလွ်ာက္တယ္မင္းေျခရာေတြလည္းလုိက္ရွာရတာ အေမာ..သဘာ၀တရားကမင္းကုိ တင္မဟုတ္ဘူးေျခရာေတြကုိပါေပ်ာက္ကြယ္ေစခဲ ့ပါတယ္။မင္းလည္း ငါကုိ ဆုံးရွုံး…ငါလည္း မင္းကုိ ဆုံးရွုံး…ခ်စ္သူ….တုိ ့လက္ေတြ ခုိင္ျမဲစြာတြဲထားေသာ္လည္း..ကြဲခဲ ့ေလျပီ…ရင္တြင္..မခ်ိပါဘိ။ထုိကဗ်ာေလးကို စာရြက္ေပၚတြင္ ေစာလံု တေယာက္ ခ် ေရးလုိက္ေလသည္ သုိ႕ေပမယ္႕လဲ မည္သူ႕ကုိမွ ေပးဖုိ႕ မရည္ရြယ္ေတာ႕ပါ ပိုင္ရွင္မဲ႕ေနေသာ ကဗ်ာေလးကုိ တခ်က္ၾကည္႕လိုက္ေလသည္ ထုိ႕ေနာက္ စာအုပ္ေလးကုိ ပိတ္ကာ အေဝးတေနရာသုိ႕ ေငးၾကည္႕ေနမိပါေတာ႕သည္
****
စာေရးသူ ၏ comment : သံုးပြင္႕ဆုိင္ဆုိလွ်င္ ကုိယ္က ေသေသခ်ာခ်ာ ဆံုးျဖတ္ဖုိ႕ လုိပါတယ္ (ဝက္တုိ႕ကေတာ႕ ၃ ပြင္႕ဆုိင္မကဘူးေနာ္ ဟဲဟဲ သိတယ္မလား မသိရင္ ပုိ႕စ္အေဟာင္းျပန္ဖတ္ပါရန္ ဟက္ဟက္) အီးေညွာင္႕အီးေညွာင္႕နဲ႕ ဟုိလူ ေရြးရမလုိ ဒီလူ႕ေရြးရမလုိ ျဖစ္ရင္ေတာ႕ ကိုယ္ ငတ္ပဲ ကုိယ္ကေတာ႕ ကိုယ္ဖန္တီးတဲ႕လူမလုိ႕လားမသိဘူး ပုိး ဆံုးျဖတ္တာကုိ သေဘာက်တယ္ ျပီးေတာ႕ ေစာလံု နဲ႕ေတြ႕ရင္ အရင္အေၾကာင္းေတြ သတိရေနမွာဆုိေတာ႕ အဲဒီလိုလုပ္လုိက္တာ ေကာင္းတယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္ ကဲ စာဖတ္သူမ်ားေရာ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ ????
မွတ္ခ်က္။ ။ ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါ ေရးထားျပီးသား ဇာတ္လမ္းတခုအား ျပန္ျပီး modify လုပ္ပါသည္ (ဤကား စကားခ်ပ္) အစက ေတာ႕ ပိုး ကုိ အားလံုးနဲ႕ေဝးရာ ထြက္ခုိင္းထားပါတယ္ ေနာက္ ျပန္စဥ္းစားေတာ႕ ငါ႕ ဇာတ္လမ္းေတြက ဖန္တရာေတ ေပါင္းတဲ႕ဇာတ္လဲ မရွိဘူး ဆုိတာနဲ႕ ေပးေပါင္းလုိက္တာ ဟဲဟဲ ငါ႕လက္ထဲမွာ အားလံုးရွိတယ္ဆုိေတာ႕ ေသဆုိေသ ရွင္ဆုိရွင္ေပါ႕ေနာ္ သနားလုိက္ထ်ာာာ ငါ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြရယ္ ဂြ်တ္ဂြ်တ္ ဟဟ
ေအာ္ ေျပာတာနဲ႕ credit ေပးဖုိ႕ ေမ႕ေနတာ ကဗ်ာ ၂ ပုဒ္က
ဇူးဇူးေအာင္ ဆီက ယူပါသည္
ဆက္လက္၍ၾကိဳးစားပါဦးမယ္ ေနာင္ထြန္းလြင္ ညီညီထြန္းလြင္
အဲေလ ေယာင္လုိ႕ “ ဝက္ဝံေလး ” း)
