အေအးခန္းထဲက လူသတ္မႈ (ဇာတ္သိမ္း)

ကြ်န္မေမာင္ ေနရန္ႏိုင္ရဲ႕ ေမြးေန႕ ည ကေပါ႕
ကြ်န္မ အိမ္ကုိ ၇ နာရီေလာက္ ျပန္ေရာက္တယ္ ပီတာ႕ကုိလဲ ထမင္းျပင္ေကြ်းျပီးေတာ႕ ကေလးေတြကုိ အိပ္ယာထဲသိပ္ျပီးျပီ ကြ်န္မေယာက္်ားကေတာ႕ ကြ်န္မကုိ စကားမေျပာဘူး တီဗြီပဲ ထုိင္ၾကည္႕ေနတယ္ ဒီအခ်ိန္အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ပဲေပါ႕ ကြ်န္မ ေနရန္ႏိုင္ဆီကုိ သြားျပီးေတာ႕ “ေမြးေန႕ဆုေတာင္း” ေလးေျပာရမယ္ေလ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္က သူက ကြ်န္မရဲ႕ေမာင္ ပဲ မဟုတ္လား
ျပီးေတာ႕ သူ႕ကုိလဲ လက္ေဆာင္ေပးစရာရွိတယ္ေလ ကြ်န္မေဆးရံုက ယူလာတဲ႕ ေဆးထုိးျပြန္နဲ႕ ေဆးအနည္းေပါ႕ ကေလးေတြလုိ လက္ေဆာင္ေပးသလိုပဲ ကြ်န္မလဲ ေနရန္ႏိုင္႕ကုိေပးဖုိ႕ပါကင္ေလးထုပ္ျပီးျပီ
ေနရန္ႏိုင္႕အိမ္ေရာက္ေတာ႕ တိတ္ဆိတ္ေနေလသည္ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ ကားမွလြဲ၍ အရာအားလံုးတိတ္ဆိတ္ေနသည္ မီးေရာင္ကလဲ ေအာက္ထပ္မွာ မႈန္ျပျပေလး လင္းေနေလသည္
“ ဟင္ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ဒီေန႕ ေနရန္ႏိုင္႕ေမြးေန႕ဟာ ပါတီမလုပ္ဘူးလား ” ဟု စိတ္ထဲေတြးလုိက္မိသည္
ကြ်န္မ ကားေပၚက ဆင္းျပီးေတာ႕ အိမ္ထဲသုိ႕ဝင္လာခဲ႕သည္ အိမ္ထဲတြင္ သီခ်င္းသံ တီးတုိးေလး ဖြင္႕ထားသည္မွလြဲ၍ ဘာမွမရွိပါ လၾကီးကလဲ ေကာင္းကင္တြင္ ထိန္ထိန္သာေနေလသည္
ကြ်န္မ ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ တအိမ္လံုးႏွံ႕ေအာင္ လုိက္ရွာသည္ မေတြ႕ပါ သူ႕အခန္းထဲမွာလဲ မရွိပါ
ဧည္႕ခန္းထဲတြင္လဲ မရိွပါ ဒါနဲ႕ ျခံထဲကုိ ဆင္းတဲ႕တံခါးကုိ ဖြင္႕လိုက္ေတာ႕ ျမင္လုိက္ရတဲ႕ျမင္ကြင္းေၾကာင္႕ ကြ်န္မ လန္႕သြားသည္ ဒါေပမယ္႕လဲ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ဒါေၾကာင္႕ တေယာက္တည္း ရယ္မိသည္ ကြ်န္မရယ္သံေတြတိတ္သြားေတာ႕ အိမ္ၾကီးက ထံုးစံအတုိင္း တိတ္ဆိတ္လွ်က္ပါပဲ
“ ေနရန္ႏိုင္ နင္ အဲဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ ” ဟုေမးလုိက္သည္
ေသခ်ာၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ကြ်န္မ ေမာင္ မဟုတ္ပါ ေယာက္်ားနဲ႕မိန္းမတေယာက္ ဦးမင္းပိုင္နဲ႕ သူ႕ဇနီးနႏၵီရယ္ေပါ႕
သူတုိ႕က သီခ်င္းေတြ ဆုိေနၾကတယ္ သူတုိ႕လက္ေတြကုိ ေလထဲတြင္ ေျမွာက္ထားျပီးေတာ႕ မ်က္ႏွာကုိလဲ လမင္းၾကီးဆီသုိ႕ေမာ႕ထားေလသည္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ သီခ်င္းဆုိလို႕ ျပီးသြားေတာ႕ ကြ်န္မက
“ ေနရန္ႏိုင္ ဘယ္မွာလဲ ” ဟု ေမးလုိက္သည္
သူတုိ႕က ကြ်န္မဆီကုိ ေလွ်ာက္လာခဲ႕ၾကသည္ ထုိ႕ေနာက္ ကြ်န္မ လက္ကုိကုိင္ကာ
“ ေနရန္ႏိုင္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ သူ႕ကုိ တုိ႕ေတြ ကယ္ထားတာ ” ဟု ေျပာသည္
“ ဘာေတြ ေျပာေနတာလဲ ” ဟု ကြ်န္မက ေမးလိုက္သည္
ဦးမင္းပိုင္က “ ေနရန္ႏိုင္ အရမ္းဖ်ားေနတယ္ ေနမေကာင္းဘူး သူ႕မွာ AIDS ရွိတယ္ အဲဒါ ဘာလဲ ဆုိတာ မင္းသိမွာပါေနာ္ ”
ကြ်န္မ ဘာစကားမွ မေျပာႏိုင္ေအာင္ ဆြံ႕အ ေနခဲ႕သည္ ထုိ႕ေနာက္
“ သူ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ျဖစ္ေနတာလဲ ” ဟုေမးလုိက္သည္
“ ဘယ္သူသိမလဲကြယ္ သူ ခရီးသြားတံုးကလဲ ေဆးေတြ သံုးတယ္ ဟုတ္တယ္မလား AIDS က ကုရာနတၳိ ေဆးမရွိဆုိတာ မင္းလဲသိတယ္မလား ဒါေပမယ္႕ AIDS ကုိ ေပ်ာက္ေအာင္ကုႏိုင္တဲ႕ေဆးေတြ႕လာတဲ႕တေန႕ေပါ႕ အဲဒီေန႕က ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ လဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ အဲဒီအခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ေအာင္ ကုိယ္တုိ႕ေတြက ေနရန္ႏိုင္ကုိ လုပ္ထားေပးတာ ” ဟု ဦးမင္းပုိင္က ရွင္းျပေလသည္
နႏၵီက ကြ်န္မ လက္ကုိဆြဲကာ
“ လာ .. တုိ႕နဲ႕ လုိက္ခဲ႕ ျပစရာရွိတယ္ ” ဟုဆုိကာ ကြ်န္မကုိ ေခၚသြားသည္
ထုိေနရာက ေျမေအာက္ခန္းပင္ျဖစ္သည္ ကြ်န္မ ေမာင္က ေျမေအာက္ခန္းတြင္ သီခ်င္းသံဆူဆူညံညံ ဖြင္႕ရသည္ကုိ သေဘာက်တယ္ေလ ဒါေၾကာင္႕ ဒီေျမေအာက္ခန္းကုိ သူ႕ရဲ႕ music room လုပ္ထားတာေပါ႕ အဲဒီ ေျမေအာက္ခန္းက ေႏြရာသီမွာဆုိ အရမ္းလဲမပူဘူး ေဆာင္းရာသီမွာ အရမ္းလဲမေအးဘူးေလ ဒါေပမယ္႕ ခုေတာ႕.........
ခုေတာ႕ အရင္လုိမဟုတ္ဘူး အခန္းရဲ႕အလယ္မွာ မွန္ေခါင္းၾကီးတခုရွိသည္ အျပာေရာင္ အလင္းတန္းေတြက အဲဒီထဲကေန ထြက္လာသည္ freezer ၾကီးတလုံးလိုပဲ ေအးစက္ေနျပီးေတာ႕ အသံတခ်ိဳ႕တေလကလဲ အဲဒီထဲကေန ထြက္ေနတယ္ အဲဒီ မွန္ေခါင္းထဲမွာေတာ႕ ကြ်န္မရဲ႕ ေမာင္ ေနရန္ႏိုင္က လဲေလ်ာင္းေနတယ္ သူ႕မ်က္ႏွာက ျပာႏွမ္းေနျပီးေတာ႕ သူ႕ကုိ ေငြေရာင္အကၤ်ီဝတ္ထားေပးတယ္
“ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ” ဟု ကြ်န္မက ေမးလုိက္သည္
“ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး သူ မေသပါဘူး တကယ္မေသပါဘူး သူ႕ကုိတုိ႕ေတြက ေရခဲရိုက္(frozen) လုပ္ထားတာပါ ဒီမွန္ေခါင္းထဲက အပူခ်ိန္က အႏႈတ္ ၁၉၆ ဒီဂရီ ရွိတယ္ေလ ဒီေတာ႕ သူ႕ခႏၶာကုိယ္က ေနာက္အႏွစ္ ၁၀၀ ေနလဲ ပ်က္စီးမွာမဟုတ္ဘူး တေန႕AIDS ကုိ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသတဲ႕ေဆးေပၚတဲ႕အခါက်ေတာ႕ ဆရာဝန္ေတြက သူ႕ကုိ ႏႈိးျပီးေတာ႕ ေဆးကုပါလိမ္႕မယ္ အဲဒါ တုိ႕ ကုမၸဏီ လုပ္တဲ႕အလုပ္ေပါ႕” ဟု နႏၵီက ကြ်န္မကုိ ရွင္းျပေလသည္
“ ရွင္တို႕ ကုမၸဏီ ဆုိတာ ဘာကိုဆုိလိုတာလဲ ” ဟု ကြ်န္မက ေမးလုိက္သည္
“ အုိ.. ဟုိးး ဟုိးးး ေနရန္ႏိုင္က မင္းကုိဘာမွမေျပာဘူးလား ” ဟုဆုိကာ ဦးမင္းပုိင္က ကြ်န္မကုိ လိပ္စာ ကဒ္ျပားေလး တခုေပးေလသည္ ထုိကဒ္ထဲတြင္ ေရးထားသည္က

“ ESPASE FROM DEATH ”
The Cryonics Company
U Min Paing and Daw Nandi

“ ကြ်န္မ နားမလည္ဘူး Cryonics ဆိုတာ ဘာကုိဆုိလုိတာလဲ ”
“ ဒါက လူေတြကုိ ေရခဲရုိက္ (freezing) လုပ္တဲ႕ သိပၸံပညာဘာသာရပ္တခုေပါ႕ အခုကုိယ္တုိ႕လုပ္တာအဲဒါပဲေလ မင္းရဲ႕ ေမာင္လုိမ်ိဳး အသက္ ရာေက်ာ္ေနခ်င္တဲ႕လူေတြအတြက္ေပါ႕ ေနာက္က် ဆရာဝန္ေတြက ကုဖုိ႕ေဆးရွိလာေတာ႕ သူ႕ကုိ ႏႈိးျပီးေတာ႕ ေဆးကုေပးမွာေပါ႕ ဒီအေတာအတြင္းေတာ႕ သူပုိင္တဲ႕ ပစၥည္းေတြကုိ ကိုယ္တုိ႕ေတြက ေစာင္႕ေရွာက္ေပးရံုပဲေပါ႕ ” ဟု ဦးမင္းပုိင္က ေျပာျပသည္
“ ဘာရယ္ ဘာရယ္ ရွင္တုိ႕က သူ႕ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ဘာလုပ္မွာ ေစာင္႕ေရွာက္ထားမယ္ ဟုတ္လား ”
“ ဟုတ္တယ္ ဒီမွာ ေနရန္ႏိုင္ လက္မွတ္ထုိးထားတဲ႕ စာခ်ဳပ္ ” ဟု ဆုိကာ စာရြက္တရြက္ကုိ ထုတ္ျပေလသည္ ျပီးေတာ႕ ဆက္ေျပာသည္
“ ကုိယ္တုိ႕က သူပုိင္ဆုိင္သမွ်ေတြကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင္႕ေရွာက္ေပးရမွာ အႏွစ္ ၂၀၀ လဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ႕ ဒီၾကားထဲ ကုိယ္တုိ႕ေသသြားရင္ ကုိယ္တုိ႕ကုမၸဏီက ဆက္ျပီးေတာ႕ေစာင္႕ေရွာက္ေပးမယ္ AIDS ကုိ ကုသတဲ႕ေဆးေပၚတဲ႕တေန႕ မင္းရဲ႕ေမာင္လဲ အသက္ျပန္ရွင္လာလိမ္႕မယ္ ” ဟု ေျပာေလသည္
“ မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး ရွင္တုိ႕ေတြ ကြ်န္မေမာင္ ကုိ သတ္လုိက္ၾကတာ ျပီးေတာ႕ သူ႕ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ယူလုိက္ၾကတာပဲ ဒါေတြကရွင္တုိ႕မပုိင္ဘူး ကြ်န္မပဲ ပိုင္တယ္ ” ဟု ကြ်န္မ က သူတုိ႕ကုိေအာ္ေျပာလုိက္သည္
နႏၵီက ရယ္ကာ
“ မဟုတ္ဘူး ဒီပုိင္ဆုိင္မႈေတြက ရွင္လဲ မပိုင္သလုိ တုိ႕ေတြလဲမပုိင္ဘူးေလ ဒီပစၥည္းေတြကုိ ေနရန္ႏိုင္ တေယာက္ပဲ ပိုင္တာေလ သူမေသပါဘူး သူ႕ကုိေရခဲရုိက္ထားတာပါ တေန႕သူ ျပန္ႏိုးလာမွာပါ ” ဟု ေျပာေလသည္ ထုိ႕ေနာက္ ထုိလင္မယား ၂ ေယာက္သည္ ကြ်န္မကုိ ၾကည္႕ကာ တဟားဟားးး နဲ႕ရယ္ေလသည္ ကြ်န္မလဲ အိမ္ထဲကေန ထြက္လာခဲ႕သည္

ေနာက္ေန႕က်ေတာ႕ ဦးမင္းပုိင္တို႕က ေနရန္ႏိုင္လက္မွတ္ထုိးျပီး သူတုိ႕နဲ႕အတူ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားခဲ႕တဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြကုိ ကြ်န္မဆီကုိ ပုိ႕ခဲ႕သည္ ကြ်န္မက ကြ်န္မေယာက္်ားကုိေျပာေတာ႕ သူက
“ မင္း ဒီကိစၥအတြက္ ေရွ႕ေနလုိလိမ္႕မယ္ ဒါဟာ ျပစ္မႈၾကီးတခုပဲ ” ဟု ဆုိခဲ႕သည္
ေရွ႕ေနငွားတာ လြယ္တာမွတ္လို႕ ပုိက္ဆံအမ်ားၾကီးကုန္တာ ရွင္တုိ႕လဲသိသားနဲ႕ ကြ်န္မမွာက ပုိက္ဆံမ်ားမ်ား စားစားမွမရွိတာပဲ ေဆြးေႏြးရင္ေတာ႕ နာရီဝက္ ေဆြးေႏြးခ ၁ ေသာင္းေပးရမယ္ တဲ႕
ဒါနဲ႕ ကြ်န္မလဲ နာရီဝက္ခ ၁ ေသာင္းေပးျပီး ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္ အဲဒီေရွ႕ေန႕က သိပ္စိတ္ပါပံုမရဘူး သူ႕လက္ထဲက နာရီကုိပဲ ခဏ ခဏ ၾကည္႕ေနတယ္
ကြ်န္မ က ေရွ႕ေနကုိ ဇာတ္စံုခင္းျပသည္
“ မျဖစ္ႏိုင္တဲ႕ ကိစၥပဲ ” ဟု သူက ေကာက္ခ်က္ခ်သည္
“ ဒါေပမယ္႕ ဒါေတြက အမွန္ေတြ တကယ္ျဖစ္ေနတာ ေရာ႕ ဒါကုိဖတ္ၾကည္႕ပါဦး ” ဟုဆုိကာ ဦးမင္းပုိင္တို႕ေပးထားတဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြကုိ ကြ်န္မသူ႕ကုိ ျပ ခဲ႕သည္
ေရွ႕ေနက ကြ်န္မ ျပတဲ႕ စာရြက္စာတမ္းေတြကုိ တခ်က္ၾကည္႕ကာ ျပံဳးလုိက္သည္ ထုိ႕ေနာက္ နာရီကို ၾကည္႕ျပန္သည္
“ စိတ္ဝင္စားဖုိ႕ ေကာင္းတဲ႕ case ပဲ ေသခ်ာပါတယ္ ဒါဟာ ျပစ္မႈတခုပဲဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္ ရဲရဲၾကီးေျပာရဲတယ္ ဒါေပမယ္႕ ခင္ဗ်ားေမာင္ရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မႈေတြ ရဖုိ႕ဆုိရင္ေတာ႕ ခင္ဗ်ားေမာင္ ေသတယ္ဆုိတဲ ႕သက္ေသအေထာက္ထားျပဖုိ႕ လုိတယ္ ” ဟု သူက ဆုိေလသည္
“ ဒါဆုိ ကြ်န္မက ဘာလုပ္သင္႕လဲ ”
“ အင္း.... တခ်ိဳ႕ ေဒါက္တာေတြ သိပၸံပညာရွင္ေတြ က တာ႕ cryonics ဟာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး မျဖစ္သင္႕ဘူးလုိ႕ သူတုိ႕ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္ ဒါေပမယ္႕ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ဘက္က ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ျဖစ္မယ္လုိ႕ေျပာထားေတာ႕ ....... ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိရင္ အေကာင္းဆံုးကေတာ႕ ဆရာဝန္တေယာက္ရဲ႕ေထာက္ခံစာေပါ႕ ခင္ဗ်ားေမာင္ဟာ ေသေနပါျပီ ေသျပီးေနျပီ ဆုိတဲ႕ ေသစာရင္း ေထာက္ခံစာရရင္ ရျပီ ” လုိ႕ သူက ဆုိတယ္
“ ဟင္ ဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္ႏုိင္မွာလဲ ေနရန္ႏိုင္က အေအးခန္းထဲမွာ ထည္႕ထားတာ အပူခ်ိန္က အႏႈတ္ ၁၉၆ ဒီဂရီရွိတဲ႕ဟာကုိ သူကုိယ္ကလဲ ေရခဲတံုးလုိျဖစ္ေနတာ ဆရာဝန္က ဘယ္လိုလုပ္ ေသတယ္လုိ႕ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိ႕ရႏုိင္ပါ႕မလဲ ”
“ ဟုတ္တယ္ ေဒၚပန္းမမ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဒါေပမယ္႕ လုပ္စရာနည္းက ဒီနည္းပဲရွိတယ္ေလ ” ဟုဆုိကာ သူက စာရြက္စာတမ္းေတြကုိ တခ်က္ျပန္ၾကည္႕ေလသည္ ထုိ႕ေနာက္
“ ျပီးေတာ႕ ဦးမင္းပုိင္တို႕ ကုမၸဏီက ငွားထားတဲ႕ ေရွ႕ေနက ေတာ္ေတာ္ေလး နံမည္ၾကီးတယ္ ဒီေတာ႕ ဒီအမႈကုိ ကြ်န္ေတာ္ ႏိုင္မယ္ဆုိတာ မေသခ်ာဘူး ရွံဳးခ်င္လဲရွံဳးႏိုင္တယ္ ခင္ဗ်ားဘက္က ေငြေတာ္ေတာ္ရင္းရလိမ္႕မယ္ ”
“ ဘယ္ေလာက္လဲ ” ကြ်န္မက ေမးလုိက္သည္
“ အရင္ဆံုး စရံအေနနဲ႕ ၅ သိန္းေပးထားရမယ္ ေနာက္မွ ထပ္ျပီးေတာ႕ ေပးရမယ္ ”
ကြ်န္မ ထိုင္ရာကေန ထ ရပ္လိုက္သည္
“ ေတာ္ျပီ ေမ႕လိုက္ေတာ႕ ကြ်န္မမွာ ပုိက္ဆံသိပ္မ်ားမ်ား စားစား ရွိတာမဟုတ္ဘူး တလ တလကုိ ေငြ ၃ သိန္းေလာက္နဲ႕ လည္ပတ္ေနရတာ ျပီးေတာ႕ကြ်န္မ မႏိုင္ေလာက္ဘူး ဟုတ္တယ္မလား ဦးမင္းပုိင္တုိ႕က ကြ်န္မပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ လုယူသြားတာ ” ဟု ကြ်န္မ ေရွ႕ေနကုိ ေအာ္ေျပာကာ သူ႕ရံုးခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ႕ေလသည္

တပတ္တိတိ ကြ်န္မ စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး အခ်ိန္ရွိတုိင္း ဒီကိစၥပဲ ကြ်န္မ ေခါင္းထဲတြင္ရွိသည္ ကေလးေတြကုိ ကြ်န္မ ေအာ္ေငါက္သည္ အလုပ္ထဲမွာလဲ ကြ်န္မ အဆင္မေျပဘူး ကြ်န္မ ေယာက္်ား က ဒီၾကားထဲ အရက္ေတြေသာက္လာေသာေၾကာင္႕ သူ႕ကုိ ေအာ္ေျပာကာ လင္မယား၂ ေယာက္ရန္ျဖစ္ၾကသည္ ထုိ႕ေနာက္သူက ကြ်န္မ ကုိ ရုိက္ကာ အိမ္ကေန ထြက္သြားေလသည္ သူ႕မိန္းမ တေယာက္ေယာက္ ဆီသြားတာေနမွာေပါ႕ ကြ်န္မ ဂရုမစုိက္ပါ ေယာက္်ားေတြက ဒီလိုပါပဲ

ကြ်န္မ ေနရန္ႏိုင္႕အိမ္ေရွ႕ကေန ျဖတ္သြားတုိင္း ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ကားက ရပ္ထားတာကုိေတြ႕ရသည္ လံုးဝ မေက်နပ္ စိတ္ထဲတြင္လဲ
“ ဒီအိမ္က ငါပုိင္တာ ငါ႕ပုိင္ဆုိင္သမွ်ေတြကုိ ဒင္းတုိ႕ ယူသြားတယ္ သူခုိးေတြ ဒါေပမယ္႕ ငါဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ဘူး ”

တညမွာ ကြ်န္မ အိမ္မက္ မက္သည္
အိမ္မက္ထဲတြင္ ေနရန္ႏုိင္ရဲ႕ ပါးစပ္ထဲမွာ ေသာ႕တေခ်ာင္းရွိသည္ အဲဒီေသာ႕ေလးက ေအးစက္မေနဘူး ေႏြးေနတယ္ ျပီးေတာ႕ ေနရန္ႏိုင္႕ရဲ႕ ေရခဲရုိက္ထားတဲ႕ ဦးေခါင္းဟာလဲ တေျဖးေျဖးနဲ႕ အရည္ေပ်ာ္လာတယ္ ပါးစပ္ထဲမွာရွိတဲ႕ ေသာ႕ကလႈပ္လာတာကိုေတြ႕ရတယ္ ေနရန္ႏိုင္႕ခႏၶာကုိယ္ကလဲ တေျဖးေျဖး ေႏြးေႏြးလာတယ္ ပါးစပ္ကုိ ဟ ျပီးေတာ႕ ေနရန္ႏိုင္ေအာ္ လိုက္သည္ ထုိ႕ေနာက္ သူသည္ အသက္ထြက္သြားခဲ႕ေလသည္
ရုတ္တရက္ ကြ်န္မ လန္႕ႏိုးလာခဲ႕သည္ နာရီ ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ မနက္ ၂ နာရီ အခန္းထဲတြင္ လရဲ႕ အလင္းေရာင္ေလးက မႈန္ျပျပ နဲ႕ျဖာက်ေနေလသည္ အိမ္မက္ကုိ ျပန္ျပီးေတြးေနမိသည္
“ ေသာ႕” ဟုတ္တာေပါ႕ ကြ်န္မ ေခါင္းထဲ လက္ခနဲ အၾကံတခုကုိ ရလိုက္သည္
ကြ်န္မ ကားကုိေမာင္းကာ ေနရန္ႏိုင္႕အိမ္သုိ႕ထြက္လာခဲ႕သည္ ေနရန္ႏိုင္႕အိမ္ေရွ႕မွာ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ကားကေတာ႕ရပ္ထားျမဲ ပါပဲ ကြ်န္မကားေလးကုိ ကြ်န္မ ေနရန္ႏိုင္႕အိမ္နဲ႕ ကုိက္ ၂၀၀ ေလာက္အကြာမွာ ရပ္ထားခဲ႕သည္ ျပီးေတာ႕ အိမ္ထဲသုိ႕ဝင္လာခဲ႕သည္ ကြ်န္မမွာ ေသာ႕ပုိ ရွိတယ္ဆုိတာကို ဦးမင္းပုိင္တုိ႕မွ မသိဘဲ အိမ္ထဲတြင္ဘာသံမွမၾကား အားလံုး တိတ္ဆိတ္ေနေလသည္ ကြ်န္မလဲ ေျမတုိက္ခန္းထဲသုိ႕ ဝင္လာခဲ႕သည္
ေနရန္ႏိုင္ကေတာ႕ မွန္ေခါင္းထဲတြင္ လဲေလ်ာင္းဆဲ .... အခန္းထဲတြင္လဲ မီးေရာင္ေလးက မႈန္ျပျပ လင္းဆဲပဲ ျပီးေတာ႕ မွန္ေခါင္းထဲက အသံေတြကလဲ freezer ထဲက ထြက္လာတဲ႕ အသံ ရွင္တုိ႕သိတယ္မလား ေရခဲေသတၱာ ဆီကလာတဲ႕အသံေလ အဲလိုအသံမ်ိဳးမွတပါး ဘာသံမၾကားရေပ။
electricity လို႕ေခၚတဲ႕ ဒီလွ်ပ္စစ္မီးက ေနရန္ႏိုင္ရဲ႕ အသက္ေလ ဟုတ္တယ္ေလ ဒီလွ်ပ္စစ္မီးမရွိရင္ ဒင္းက ေရခဲေတြလုိေအးခဲမေနေတာ႕ဘူးေလ ကြ်န္မ ေကာက္က်စ္စြာျပံဳးလုိက္သည္ ထုိ႕ေနာက္ freezer နဲ႕ ဆက္ထားတဲ႕ ပလပ္ေပါက္ကုိ ဆြဲျဖဳတ္လုိက္သည္
“ တာ႕တာ ငါ႕ေမာင္ေလးေရ ... ”
အသံေတြအားလံုး တိတ္သြားသည္ မီးေရာင္မႈန္ျပျပေတြအားလံုးလဲ ျငိမ္းသြားသည္ ကြ်န္မ မသြားေသးဘဲ ေသခ်ာေအာင္ေစာင္႕ၾကည္႕ေနေလသည္
မိႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာေတာ႕ မွန္ေခါင္း freezer ထဲက အေငြ႕ေတြထြက္လာသည္ အေငြ႕ေတြ ပုိ ပုိ ျပီးေတာ႕ ထြက္လာသည္ ေရခဲအရည္ေပ်ာ္ရင္ အေငြ႕ထြက္တာ ရွင္တုိ႕ျမင္ဖူးၾကမွာေပါ႕ အဲလုိပဲေပါ႕
ဒါနဲ႕ ကြ်န္မလဲ ျပန္ထြက္လာခဲ႕သည္ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ႕
“ ေနရန္ႏိုင္ေရ အခုေတာ႕ နင္ဟာ ေသျပီေပါ႕ နင္ေသရင္ နင္႕ပစၥည္းေတြ ကုိ ငါပိုင္ျပီေလ ဟားဟားးးးးးးးးးးးး အုိး.. ဟုိးးး ဟုိုးး ဒီကားၾကီးလဲ ဘယ္ရွိေတာ႕မလဲ ” စိတ္ထဲမွ ေတြးကာ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ကားကုိ လက္ျဖင္႕သပ္လုိက္ေလသည္
ဤသည္မွာ ကြ်န္မရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး အမွားပင္ျဖစ္ေလသည္ အဘယ္႕ေၾကာင္႕ဆုိေသာ္
“ တီ.... တီ... ” ဟု ဆုိကာ ကားအလန္းမ္ က က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚလာေသာေၾကာင္႕ပင္
ကြ်န္မ အားကုန္ပဲ ကြ်န္မ ကားရွိရာသုိ႕ ေျပးသြားခဲ႕သည္ ကြ်န္မကားက အိမ္ရဲ႕ ကုိက္ ၂၀၀ ေလာက္မွာ ရပ္ထားတာမလား
ကြ်န္မ ကံမေကာင္းခဲ႕ပါ ပတၱေရာင္ လွည္႕တဲ႕ ရဲေတြနဲ႕တုိးသြားခဲ႕သည္ မနက္ခင္း ၃ နာရီေလာက္မွာ ကားအလမ္းန္ ျမည္တယ္ ကြ်န္မကလဲ ေျပးထြက္လာတယ္ဆုိေတာ႕ ကြ်န္မကုိ သူတုိ႕ ရဲစခန္းသုိ႕ ေခၚသြားခဲ႕ၾကသည္

ကြ်န္မ စခန္းကုိ ေရာက္ေတာ႕ မနက္ ၃ နာရီ ၁၅
ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ လင္မယားက ၃ နာရီ ၄၅ ေလာက္က်ေတာ႕ ေရာက္လာခဲ႕သည္ ရဲက
“ ခင္ဗ်ားတုိ႕ကားကုိ ခုိးဖုိ႕ၾကိဳးစားေနတဲ႕ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကိုေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ မိထားတယ္ ” ဟုဆုိေလသည္
ကြ်န္မက “ ရွင္တုိ႕က ကြ်န္မ ပုိင္တဲ႕အိမ္ကုိ ခုိးခ်င္ေသးတာပဲ ဒီေတာ႕ ကြ်န္မလဲ ရွင္တို႕ကားကုိ ခုိးတာ ဆန္းသလား ေက်ျပီေလ ” ဟု ေျပာသည္
ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္မတုိ႕ တေယာက္တခြန္း ေျပာၾက ဆုိၾကနဲ႕ ၄ နာရီေလာက္ကေန မနက္ ၅ နာရီထိ ၾကာသြားခဲ႕သည္
ေပ်ာ္လိုက္တာ ဟားးးးးးးး ကြ်န္မ သက္သက္ အခ်ိန္ဆြဲထားတာေလ ဒါမွ ေနရန္ႏိုင္ အရည္ေပ်ာ္သြားေအာင္လုိ႕
ေနာက္ဆံုးေတာ႕ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕က သူတုိ႕နဲ႕ ကြ်န္မ ပက္သတ္ပံု သူတုိ႕ ဘာအလုပ္လုပ္တယ္ ဘာညာဆုိတာကုိ စာရြက္ေပၚတြင္ ခ်ေရးျပီး ရဲကုိေပးခဲ႕ရသည္ ဒီ႕အတြက္ ကြ်န္မတုိ႕ အားလံုး မနက္ ၆ နာရီမွပဲ စခန္းက ျပန္ထြက္လာရေလသည္
ကြ်န္မကေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္တယ္ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ႕ ခုခ်ိန္မွာ ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ သူတုိ႕ဘယ္လုိမွ မကယ္ႏိုင္ေတာ႕ဘူးေလ ကြ်န္မက မီးခလုတ္ေတြပိတ္ခဲ႕တာကုိး
ထင္သည္႕အတုိင္းပင္ မနက္ ၈ နာရီေလာက္က်ေတာ႕ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ လင္မယား ကြ်န္မဆီကုိ ေဒါနဲ႕ေမာနဲ႕ ေရာက္လာခဲ႕သည္
“ ေနရန္ႏိုင္ ဆံုးျပီ အဲဒါ မင္းသတ္တာ မင္း ခလုတ္ေတြ အကုန္ပိတ္ခဲ႕တာေလ မင္းက မင္းရဲ႕ေမာင္ကုိ သတ္လုိက္တာပဲ ” ဟု ဆုိသည္
“ အုိးးး ဟုိးး.. ဟုိးး စြပ္စြဲခ်က္က ျပင္းထန္လွခ်ည္လား ကြ်န္မသတ္တာမဟုတ္ရပါဘူး ရွင္ ေနရန္ႏိုင္က အစကတည္းက ေသလူပဲ ကြ်န္မက ရွင္တုိ႕ မီတာ ခ ေတြကုန္မွာစုိးလို႕ ေခြ်တာေပးတဲ႕ သေဘာပါ ” ဟု မခန္႕ေလးစား မထိတထိ ျပန္ေျပာလုိက္သည္

ဒီ႕အတြက္ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ လင္မယားက ကြ်န္မကုိ တရားစြဲခဲ႕ေလသည္ ထုိ႕အတြက္ခုခ်ိန္တြင္ ကြ်န္မသည္ တရားတခြင္ႏွင္႕ရင္ဆုိင္ေနရေလသည္
ဟုတ္တယ္ ကြ်န္မမွာ ပုိင္ဆုိင္တာဘာမွ မရွိေတာ႕ပါဘူ ဒါေပမယ္႕ ေရွ႕ေနေကာင္းေကာင္း ၂ ေယာက္ေတာ႕ကြ်န္မမွာရွိသည္ ကြ်န္မမွာ ပုိက္ဆံမရွိပါ ေရွ႕ေနငွားဖုိ႕ ပုိက္ဆံလဲမရွိပါ သုိ႕ေသာ္ ခုခ်ိန္ေတြကြ်န္မသည္ ဒီလူသတ္မႈနဲ႕ပတ္သက္ျပီးေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနသည္႕အတြက္ ေရွ႕ေန ၂ ေယာက္က အခမဲ႕ ကြ်န္မကုိ ေရွ႕ေနလုိက္ေပးျခင္းပင္ ကြ်န္မရဲ႕ ပံုေတြ ကြ်န္မအေၾကာင္းေတြ သတင္းစာထဲမွာ တီဗြီထဲမွာ ပါလာခဲ႕သည္ လူေတြက ေျပာၾကသည္ ကြ်န္မလုပ္ရပ္ မွန္သည္ တဲ႕
ဟားဟားးးးးးးးးးးးးး ေသခ်ာပါတယ္ ကြ်န္မ လြတ္မွာပါ ဒီေတာ႕ ေနရန္ႏိုင္႕ရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ကြ်န္မပဲ ပုိင္မွာေပါ႕

ကြ်န္မေရွ႕ေနက ကြ်န္မဘက္က ေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးသည္
“ ေမာင္ေနရန္ႏိုင္ က AIDS ေရာဂါ ခံစားေနရတဲ႕ ေသခါနီး လူနာတဦးပါ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕က ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ အိပ္ေဆးေတြေပးေသာက္ထားျပီးေတာ႕ အပူခ်ိန္ အႏႈတ္ ၁၉၆ ဒီဂရီမွာ ေရခဲရုိက္ထားခဲ႕ပါတယ္ ဘယ္လူ တဦးတေယာက္ကမွ ဒီေလာက္ ေရခဲတမွ် ေအးေနတဲ႕ ေနရာမွာ မေနႏိုင္ပါဘူး ဒီေတာ႕ လူသတ္တရားခံဟာ ေဒၚပန္းမမ မဟုတ္ခဲ႕ပါဘူး တရားသူၾကီးမင္း ဦးမင္းပုိင္တုိ႕ လင္မယားသာ ျဖစ္ပါတယ္ ေဒၚပန္းမမ လွ်ပ္စစ္မီးခလုတ္ကုိ မပိတ္ခင္ကတည္းကပင္ ေနရန္ႏိုင္ဟာ ေသျပီးသား လူတေယာက္ျဖစ္ေနခဲ႕တာပါ ဒီ႕အတြက္ေၾကာင္႕ လူေသကုိ သတ္တယ္ဆုိတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ႕မလား တရားသူၾကီးမင္း ”

ဒီလုိနဲ႕ ကြ်န္မ ေတာ္ေတာ္ေလး ေက်ာ္ၾကားလာခဲ႕တယ္ သတင္းစာေတြ ရုပ္ျမင္သံၾကားတုိ႕က ကြ်န္မကုိ ပုိက္ဆံေပးကာ ကြ်န္မ ဇာတ္ေၾကာင္းကုိ ေျပာျပဖုိ႕ ကမ္းလွမ္းလာခဲ႕တယ္ ကြန္မရဲ႕ ေရွ႕ေနက ကြ်န္မကုိ အဲဒါေတြ မလုပ္ဖုိ႕တားျမစ္ခဲ႕တယ္
အုိ... ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ကြ်န္မရဲ႕ ေနာက္ဆံုး တရားခြင္ကုိ သြားျပီးရင္ ကြ်န္မလြတ္မွာပဲ ကြ်န္မမွာမွ အျပစ္မွမရွိပဲ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ ကြ်န္မ လြတ္မွာပဲ

ဒီေန႕ေတာ႕ ကြ်န္မရဲ႕ ေရွ႕ေနက ကြ်န္မကုိ အားလံုးေရွ႕မွာ ေမးခြန္းေတြ ေမးခဲ႕သည္ ထုိ႕ေနာက္ ရဲဘက္က ေရွ႕ေနက ေမးျမန္းရန္ မတ္တပ္ရပ္လုိက္သည္
ရဲဘက္က ေရွ႕ေနက အမ်ိဳးသမီးပါ ထက္ထက္ျမက္ျမက္နဲ႕ ပါးနပ္ပံုရွိသည္ ဒါေတြ ကြ်န္မ ဂရုမစုိက္ပါဘူး အဲဒီေရွ႕ေနမတုိ႕ ဘက္က Cryonics ဆုိတာျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆုိျပီး သက္ေသ သရကာေတြနဲ႕ ဆရာဝန္တေယာက္ကုိ ေခၚကာ ေမးျမန္းခဲ႕တယ္ ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္မတုိ႕ဘက္က မျဖစ္ႏုိင္ဘူး ဆုိတဲ႕ ဆရာဝန္ ၄ ေယာက္နဲ႕ ေမးျမန္းခဲ႕တာပဲ ဒီေတာ႕ စုိးရိမ္စရာမရွိပါဘူး ကြ်န္မ ေရွ႕ေန ေျပာသလိုပဲ ကြ်န္မက လူေသကုိ သတ္တယ္ဆုိတာ ဘယ္လုိလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ပါ႕မလဲ

“ ေဒၚပန္းမမ ရွင္႕ရဲ႕ေမာင္ ေနရန္ႏိုင္ကုိ ရွင္ခ်စ္သလား ” ဟု ေရွ႕ေနမ က ကြ်န္မကုိ ေမးခဲ႕သည္
“ ဟင္႕အင္း မခ်စ္ဘူး ”
“ အုိ... ဘာအတြက္ေၾကာင္႕ပါလဲ ”
ဒါနဲ႕ ကြ်န္မလဲ ကြ်န္မ ငယ္စဥ္က အေၾကာင္းေတြ သူက ကြ်န္မဆီက အားလံုးလုယူသြားတဲ႕အေၾကာင္း ျပီးေတာ႕ သူခ်မ္းသာေပမယ္႕ ကြ်န္မကုိ ဘာမွမေပးဘဲ သန္႕ရွင္းေရး လုပ္တဲ႕လူတေယာက္အျဖစ္သာ ဆက္ဆံေၾကာင္း အားလံုးကုိေျပာျပသည္ ကြ်န္မ ေရွ႕ေနကေတာ႕ မ်က္ႏွာပ်က္ေနသည္ ဟုတ္တယ္ေလ အမွန္ဆုိ အဲလုိ ေလွ်ာက္လုိ႕မွ မေကာင္းဘဲ ဒါေပမယ္႕ ကိစၥမရွိပါဘူး ကြ်န္မက ေနာက္တပတ္ဆုိ လြတ္ေတာ႕မွာပဲ ကြ်န္မမွာမွ အျပစ္မွ မရွိဘဲ
“ ရွင္႕ရဲ႕ ေမာင္ မွာ AIDS ေရာဂါ စြဲေနတာ ရွင္သိမွာေပါ႕ေနာ္ ”
“ အင္း... ဦးမင္းပုိင္ တုိ႕ ေျပာလို႕သိရပါတယ္ အရင္က မသိဘူး ”
“ ဟုတ္ျပီေလ ဒါေပမယ္႕ ရွင္က ရွင္႕ရဲ႕ေမာင္ကုိ ေဆးေတြယူေပးခဲ႕တယ္ ဟုတ္တယ္မလား ” ဟု ေရွ႕ေနမက ေမးသည္
“ ဟုတ္တယ္ ဘာလုိ႕လဲ ”
“ ဘာျဖစ္လုိ႕ ဆရာဝန္ နဲ႕ မတုိင္ပင္ မျပသလဲ ” ဟု ထပ္ဆင္႕ေမးျပန္သည္
“ ဘာလုိ႕လဲ ဆုိေတာ႕ ကြ်န္မက သူနာျပဳတေယာက္ ျပီးေတာ႕ သူ႕ရဲ႕အမ သူက ကြ်န္မ ကုိ ယံုတယ္ေလ ”
“ သိပ္မွန္တာေပါ႕ သူက ရွင္႕ကုိယံုတယ္ေလ သူ႕ရဲ႕အမ တေယာက္အေနနဲ႕ေပါ႕ ”
အဲဒီေနာက္မွာ တရားခြင္တခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားခဲ႕သည္ ေရွ႕ေနမက သူ႕ရဲ႕ အိတ္ထဲကေန ေဆးထိုးျပြန္တေခ်ာင္းကုိ ထုတ္လုိက္သည္ ျပီးေတာ႕ကြ်န္မ ကုိ ျပေလသည္
“ ဒီေဆးထုိးျပြန္ကုိ ျမင္ဖူးလား ေဒၚပန္းမမ ေသခ်ာၾကည္႕ပါ ”
“ မသိဘူး ျမင္ဖူးမယ္ ထင္တယ္ ”
“ ထင္တယ္လို႕ရွင္ေျပာတယ္ေနာ္ ဒီေဆးထုိးျပြန္မွာ ရွင္႕ရဲ႕လက္ေဗြရာေတြ ပါေနတယ္ ေဒၚပန္းမမ ဒီေဆးထုိးျပြန္က ေဆးရံုကယူလာတာေလ ဒီဟာကို ကြ်န္မတုိ႕ ေနရန္ႏိုင္ရဲ႕ အိပ္ယာေဘးကေနတျခား ေဆးထုိးျပြန္ ၂ ခုနဲ႕အတူေတြ႕တာပဲ ရွင္ ေဆးရံုက ခုိးလာျပီးေတာ႕ ရွင္႕ေမာင္ကုိ ေပးခဲ႕တယ္ ဟုတ္တယ္မလား ”
ကြ်န္မ ဘာျပန္ေျပာရမယ္မွန္းမသိခဲ႕ဘူး ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႕မွ
“ အင္း........ ဟုတ္တယ္ ”
“ ဘာလုိ႕ ဒါေတြကုိ ေဆးရံုကေန ခိုးခဲ႕တာလဲ ” ဟု ေရွ႕ေနမက ေမးသည္
“ ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ ကူညီခ်င္လို႕ေလ သူ သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း ဆုိႏိုင္ေအာင္လို႕ ျပီးေတာ႕ တျခားက ရွာဝယ္ရင္ အႏၱရယ္ရွိလို႕ သူ႕ကုိ လံုျခံဳစိတ္ခ် သန္႕ရွင္းတဲ႕ ေဆး ေတြေပးခဲ႕တာပဲ ” ဟုေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးသည္
“ သန္႕ရွင္းတဲ႕ေဆးလုိ႕ ရွင္ေျပာခဲ႕တယ္ေနာ္ ဒီ ေဆးထုိးျပြန္ထဲမွာ ဘာေတြ ပါလဲ ရွင္သိလား ”
“ စိတ္ခ် ရတဲ႕ ေဆး သူလုိခ်င္တဲ႕ သန္႕စင္တဲ႕ ေဆး ေတြပါတာေပါ႕ ”
“ မဟုတ္ဘူး ေဒၚပန္းမမ ဒီေဆးေတြက စိတ္မခ်ရသလုိ ရွင္ေပးတဲ႕ေဆးထုိးျပြန္ေတြထဲမွာလဲ ဘက္တီးရီးယားေတြရွိတယ္ အဲဒီ ဘက္တီးရီးယား ပုိးေတြက က်န္းမာေနတဲ႕ လူတေယာက္ကုိေတာင္ ေသေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အစြမ္းရွိတယ္ေလ AIDS ရွိတဲ႕ လူတေယာက္ ဆုိ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ႕ေပါ႕ ဒီေတာ႕ရွင္က ေဆးထုိးျပြန္ကုိ ေဆးရံုကေန ယူလာျပီးေတာ႕ ရွင္႕ရဲ႕ေမာင္ကို ေပးတယ္ ဆုိလုိတာက ေဆးထုိးျပြန္ေတြက အသစ္ေတြ မဟုတ္ဘူးေပါ႕ သူမ်ားသံုးျပီးသားေတြေလ အဲဒီေဆးထုိးျပြန္ကေန တဆင္႕ ရွင္႕ေမာင္က AIDS ဆုိတဲ႕ေရာဂါကုိ ရတာပဲ ”
ေရွ႕ေနမက ေဆးထုိးျပြန္ကုိ စားပြဲေပၚတင္ျပီးေတာ႕ ကြ်န္မကို တခ်က္ၾကည္႕လုိက္သည္ ထုိ႕ေနာက္
“ ကြ်န္မတုိ႕ ရွင္႕ေမာင္ရဲ႕ အိပ္ယာေဘးကေန ဒီေဆးထုိးျပြန္ ၃ ေခ်ာင္းကုိ ေတြ႕တယ္ ရွင္႕လက္ေဗြရာေတြပါ ပါတယ္ ဒီ ေဆးထုိးျပြန္ထဲမွာဘာလို႕ ဒီလုိေၾကာက္မက္ဖြယ္ ဘက္တီးရီးယားေတြ ပါေနတာလဲ ရွင္သိလား ”
“ ဟင္႕အင္း ... မသိဘူး ”
“ မသိဘူး ဟုတ္လား ေဒၚပန္းမမ ရယ္ ထူးဆန္းလုိက္တာရွင္ ကြ်န္မေတာင္ ဘာလို႕လဲ ဆုိတာ သိေသးတာပဲ ဒီတရားရံုးမွာ လာနာၾကားတဲ႕ ပရိတ္သတ္ေတြလဲ သိမွာပဲေလ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ႕ ရွင္က ရွင္႕ေမာင္ကုိ မုန္းတယ္ သူက ခ်မ္းသာတယ္ ရွင္က ဘာမွမရွိဘူး သူက ရွင္႕ကုိ ဘာမွမေပးဘူး သူ႕ကုိ ရွင္က ေဆးရံုကေန ေဆးေတြခုိးယူေပးတယ္ ေဆးထုိးျပြန္ေရာေပါ႕ သူက ရွင္႕ကုိယံုတယ္ေလ အမ တေယာက္အေနနဲ႕ေရာ သူနာျပဳတေယာက္ အေနနဲ႕ေပါ႕ ”
ေရွ႕ေနမက ျပံဳးကာ ဆက္ေျပာေလသည္
“ အဲလုိ ရွင္႕ကုိ ယံုတာ ေနရန္ႏိုင္ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး အမွားၾကီးတခုပဲေပါ႕ ဟုတ္တယ္မလား ေဒၚပန္းမမ ရွင္က သူ႕ကုိ ေသေစခ်င္တာေလ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ႕ သူ႕ရဲ႕ပုိင္ဆုိင္မႈေတြကုိ ရွင္လုိခ်င္တာေလ ဦးမင္းပုိင္တုိ႕လုိေပါ႕ ဒါေၾကာင္႕ ရွင္က ဘက္တီးရိးယား ပါတဲ႕ ေဆးထုိးျပြန္ေတြကုိ သူ႕ကုိေပးျပီးေတာ႕ ရွင္တေျဖးေျဖးခ်င္းသတ္ခဲ႕တာပဲေလ ”
တရားခြင္ရွိ လူအားလံုးက ကြ်န္မကုိ ၾကည္႕ေနၾကသည္ ကြ်န္မမွာ ေျပာစရာ စကားတလုံးမွ မရွိခဲ႕ပါ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ႕ အဲဒါေတြ အားလံုးက အမွန္ေတြခ်ည္းျဖစ္ေနလို႕ေပါ႕
“ ေဒၚပန္းမမ ရွင္ ပလပ္ေပါက္ ကိုျဖဳတ္လုိက္တာ ရွင္႕ရဲ႕ေမာင္ကို သတ္တာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ ကြ်န္မတုိ႕အားလံုးသိတယ္ ဒါေပမယ္႕ ရွင္က ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ သတ္ဖုိ႕ၾကိဳးစားေနခဲ႕တာေလ တေျဖးေျဖးခ်င္းေပါ႕ ဘက္တီးရီးယားပါတဲ႕ ေဆးထုိးအပ္ေတြကို ေပးသံုးျပီးေတာ႕ ေျဖးေျဖးခ်င္း ရွင္က ေနရန္ႏိုင္႕ကုိ သတ္ခဲ႕တာပဲ ဒီတရားရံုးက ရွင္႕ကုိ လူသတ္မႈနဲ႕ ေထာင္ခ်လိမ္႕မယ္လို႕ ကြ်န္မ ယံုတယ္ ” ဟု ေရွ႕ေနမ က ေနာက္ဆံုး အျပီးသတ္ေလွ်ာက္လဲ ခ်က္ေပးခဲ႕သည္

တရားခြင္ရွိ လူအားလံုးမ်က္ႏွာမွာ စက္ဆုပ္ရြံရွာတဲ႕ အၾကည္႕ေတြကို ကြ်န္မေတြ႕ရသည္
ကြ်န္မ ေက်ာရိုးထဲ စိမ္႕ေနေအာင္ ခံစားလုိက္ရသည္ ကြ်န္မ ခႏၶာကိုယ္တခုလံုး ေအးစက္သြားသည္ ကြ်န္မ freezer ထဲေရာက္ေနသလုိ ခံစားလုိက္ရသည္

----------

Death in the freezer by Tim Vicary ကုိ ဘာသာျပန္ပါသည္ ျမန္မာ နံမည္မ်ားမွလြဲ၍ ဇာတ္လမ္းအားလံုး တူတူပါပဲရွင္

အားေပးမႈကုိ ေက်းဇူးတင္ပါသည္

ပထမပုိင္းဖတ္ရန္ ...

A Night in Terror Tower (အပိုင္း ၂)

အခန္း (၂)

Eddie ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္သြားခဲ႕တယ္ တျခားခရီးသြားေတြကလဲ ရင္သပ္ရွဳေမာျပီး အသက္ရွဴဖုိ႕ေတာင္ ေမ႕ေနခဲ႕တယ္ Mr. Starkes က ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာတယ္ ရယ္တာမွ သူ႕မ်က္ႏွာၾကီးကို နီေနတာပဲ

" ဒါကေလ Terror Tower မွာ အျမဲေျပာေနတဲ႕ ပ်က္လံုး တခုေပါ႕ ခင္ဗ်ားတုိ႕ကုိ ေပ်ာ္ေစခ်င္လို႕ပါ ဗ်ာ " တဲ႕ Eddie ကလြဲလို႕ ကြ်န္မအပါအဝင္လူအားလံုး ရယ္လုိက္ၾကတယ္ Eddie ကေတာ႕ တုန္လႈပ္ေနတံုးပဲ ျပီးေတာ႕

" ဒီလူရူးေနတာ " ဆုိျပီး တုိးတုိးေလး ေျပာတယ္

တကယ္ေတာ႕ Mr.Starkes ကေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာေကာင္းျပီးေတာ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႕လူတေယာက္ပါ ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ကူညီတတ္တဲ႕ tour guide တေယာက္ပါ လန္ဒန္မွာရွိရွိသမွ် သူအကုန္သိပံုေပၚတယ္ ကြ်န္မနဲနဲ စိတ္ကသိကေအာင္ျဖစ္တာ ဘာလဲ ဆုိေတာ႕ တခါ တခါ သူ႕ရဲ႕ British စကားေျပာကုိ သိပ္နားမလည္တာေလး တခုပါပဲ

" ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေတြ႕တဲ႕အတုိင္းပါပဲဗ်ာ ဒီရဲတုိက္ၾကီးမွာ အေဆာက္အဦးေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ ဒီအေဆာက္အဦးကေတာ႕ စစ္သားေတြ ေနဖုိ႕ထုိင္ဖုိ႕အတြက္ ေဆာက္ထားတဲ႕ တန္းလ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္ " ဆုိျပီး Mr.Starkes က အေဆာက္အဦးေတြကုိ ညႊန္ျပျပီးေတာ႕ ရွင္းျပတယ္ ကြ်န္မက သူေျပာတဲ႕ စစ္သားေတြအတြက္ တန္းလ်ားဆုိတဲ႕အေဆာက္အဦးကို ဓာတ္ပံု ၂ ပံု ၃ ပံုေလာက္ ရုိက္လုိက္တယ္ အေဆာက္အဦးက ေတာ္ေတာ္ေတာ႕ရွည္ပါတယ္ ဒါေပမယ္႕ အျမင္႕ေတာ႕ နိမ္႕နိမ္႕ေလးရယ္ တဲသာသာေလာက္ပဲရွိပါတယ္ ျပီးေတာ႕ အဲဒီအေဆာက္အဦးအေရွ႕မွာ ရွိတဲ႕ လံုျခံဳေရးအေဆာက္အအံုအေသးေလးကုိလဲ ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ႕လိုက္တယ္

ကြ်န္မ ေနာက္ကလူေတြရဲ႕ ဟာ ဟင္ ဆုိတဲ႕ အံ႕ၾသသံေတြကုိ ၾကားလိုက္ရေတာ႕ ဘာမ်ားလဲ ဆုိျပီး ေနာက္လွည္႕ၾကည္႕လုိက္ေတာ႕ ေခါင္းစြပ္စြပ္ထားတဲ႕ လူတေယာက္ အေပါက္ဝ မွာ ရပ္ေနတယ္ အဲဒီလူက အစိမ္းေရာင္ စစ္အကၤ်ီၾကီးကုိ ဝတ္ထားျပီးေတာ႕ လက္မွာလဲ ေရွးေခတ္သံုး ပုဆိန္ၾကီးကုိ ကုိင္ထားတယ္ Mr Starkes ကေတာ႕ ဆက္လက္ရွင္းျပေနတယ္

" ဘယ္သူမ်ား ဒီမွာ ဆံပင္ညွပ္ခ်င္ၾကတံုး ဒါကေတာ႕ ရဲတုိက္ရဲ႕ ဆံပင္ညွပ္တဲ႕ ေနရာ ဆံသပဲျဖစ္တယ္ " တဲ႕ ကြ်န္မတုိ႕ေတြ ရယ္လုိက္ၾကတယ္ ခုဏကျမင္ခဲ႕တဲ႕ အစိမး္ေရာင္ဝတ္ထားတဲ႕ အာဏာပါးကြက္သားၾကီးက ကြ်န္မတုိ႕အားလံုးကို အေလးျပဳျပီးေတာ႕ အေဆာက္္အဦးထဲ ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ Eddie က

" ဟိ ရယ္စရာၾကီးေနာ္ " ဆုိျပီး တုိးတုိးေလး လာေျပာတယ္ သူက ရယ္စရာလို႕သာေျပာတယ္ ကြ်န္မနားကုိ တုိးတုိးျပီး ကပ္လာတယ္

" ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတြ ဒီရဲတုိက္ထဲကုိ ဝင္ေတာ႕မွာျဖစ္တယ္ အထဲမွာ အခန္းေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ လမ္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာေၾကာင္႕ လူေပ်ာက္သြားမွာ စုိးပါတယ္ ဒါေၾကာင္႕ အကုန္လံုး ပူးပူးကပ္ကပ္ေနျပီး ကြ်န္ေတာ္႕ေနာက္ကုိ လုိက္ခဲ႕ၾကပါ " ဆုိျပီး Mr Starkes က ေျပာတယ္ ကြ်န္မက

" ဝိုးးး စိတ္ဝင္စားစရာပဲ " Eddie က ကြ်န္မကုိ နားမလည္သလုိ လွမ္းၾကည္႕တယ္ ကြ်န္မက

" Eddie နင္ အထဲကုိဝင္ရမွာ မေၾကာက္ဘူးမလား " ဆုိေတာ႕ သူက

" ဘယ္သူလဲ ငါလား " ဆုိျပီး အထစ္ထစ္ အေငါ႕ေငါ႕နဲ႕ ေမးတယ္ Mr Starkes က ဆက္ျပီးေတာ႕ ေျပာတယ္

" အထဲမွာ ခင္ဗ်ားတုိ႕ အရမ္းစိတ္ဝင္စားဖုိ႕ေကာင္းတဲ႕ ပစၥည္းေတြ ေထာင္သားေတြကုိ ႏွိပ္စက္တဲ႕ လက္နက္ကိရိယာေတြကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္တယ္ ဒီေထာင္က ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ႕ ရက္စက္တယ္ ကြ်န္ေတာ္ အၾကံတခုေတာ႕ ေပးခ်င္တယ္ ဗ်ာ ခင္ဗ်ားတုိ႕ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ဒီမွာ ေတြ႕ခဲ႕တဲ႕အတုိင္း မလုပ္ၾကဖုိ႕ပဲ " ဟားးးး လူတခ်ိဳ႕ရယ္ၾကတယ္ သူ႕ရဲ႕စကားကုိ ကြ်န္မကေတာ႕ သူေျပာတာနဲ႕တင္ အထဲကုိ ဝင္ခ်င္ေနျပီ Mr Starkes က

" ထပ္ေျပာမယ္ ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္အားလံုးကို ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ အားလံုး ပူးပူးကပ္ကပ္ေနျပီး လူစုမကြဲေအာင္ ေနပါ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး လုိက္ပုိ႕တံုးက လူေပ်ာက္လုိ႕ဗ် ကြ်န္ေတာ္႕ သူေဌးဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ႕္ကို အျမဲဆူတယ္ " ကြ်န္မ ရယ္မိတယ္ ဒီစကားဟာလဲ ေျပာေနက် ဟာသပဲ ထင္ပါရဲ႕လုိ႕ စိတ္ထဲ ေတြးလိုက္မိတယ္

အဝင္အဝမွာ ကြ်န္မက ေမွ်ာ္စင္ၾကီးကို ေမာ႕ၾကည္႕လိုက္တယ္ ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႕ လုပ္ထားျပီး ေလးေထာင္႕ကြက္ေသးေသးေလးေတြက လြဲလုိ႕ ျပတင္းေပါက္လံုးဝ မရွိဘူး ဟုိးးးးး လြန္ခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းရာေပါင္းမ်ားစြာက လူေတြ ဒီမွာ အက်ဥ္းခ် ခံရတာပါလား လို႕ ကြ်န္မ စိတ္ထဲေတြးလိုက္မိတယ္

ကြ်န္မတုိ႕ေတြ အထဲကုိ စ ျပီးဝင္ပါျပီ

" ေဟးးး Eddie လွည္႕ ဒီဘက္ကုိလွည္႕ " လုိ႕သူ႕ကုိလွမ္းေျပာျပီးေတာ႕ကြ်န္မက အိတ္ထဲက ကင္မရာကို ထုတ္လုိက္တယ္

" သြားရေအာင္ဟာ သူမ်ားေတြ သြားကုန္ၾကျပီ " လုိ႕ Eddie က ေျပာတယ္

" လုပ္ပါဟာ ငါ နင္႕ကုိ ဒီ ရဲတုိက္ အဝင္ အဝ ေရွ႕မွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးခ်င္လို႕ပါ " ဆုိျပီး ကြ်န္မက ကင္မရာနဲ႕ သူ႕ကုိ ခ်ိန္လုိက္တယ္ Eddie ကေတာ႕ မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္ႏွာ လုပ္ျပတယ္ ကြ်န္မက ကလစ္ ႏွိပ္လုိက္တယ္

ဘယ္လုိမွ ထင္မထားပါဘူး ဒီပံုဟာ Eddie အတြက္ ကြ်န္မ ေနာက္ဆံုး ရိုက္ေပးခဲ႕တဲ႕ ဓာတ္ပံု ဆုိတာ........

xxxxxxxxxxx

ဘယ္သူေျပာတံုး ပုိ႔စ္ တခါတင္ျပီး တလ ေလာက္ဆုိတာ ဟြင္းးးးး

A Night in Terror Tower by R.L.Stine

အခန္း (၁)


" ငါေၾကာက္တယ္ " လို႕ Eddie က ေျပာတယ္
ကြ်န္မလဲ ၾကက္သီးမ်ား ထ ျပီး အကၤ်ီဇစ္ကုိလည္ပင္းအထိ ဆြဲလုိက္မိတယ္
" နင္ေနာ္ ငါက နင္႕ကုိ ေတာင္းပန္ ခယျပီး Terror Tower လုိက္ခဲ႕ပါ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ နင္သြားခ်င္တယ္ဆုိလုိ႕ေနာ္ "
သူက သူ႔ရဲ႕မ်က္ဝန္းညိဳညိဳ ေလးမ်ားနဲ႕ တာဝါၾကီးကုိေမာ႕ၾကည္႕လုိက္တယ္ ရုတ္တရက္ထူးဆန္းစြာ တုိက္ခတ္လာတဲ႕ေလက သူ႕ရဲ႕ ဆံပင္ေလးေတြက ပြတ္တုိက္သြားတယ္
" Sue ငါေလ ထူးဆန္းသလုိ ခံစားရတယ္ သိလား မေကာင္းတဲ႕အေငြ႕အသက္လုိပဲ "
ကြ်န္မက သူ႕ကုိ မႏွစ္ျမိဳ႕တဲ႕ ပံုစံ လုပ္ျပျပီးေတာ႕
" Eddie နင္ေနာ္ နင္႕အသက္က ၁၀ ႏွစ္ ျဖစ္ေနျပီေနာ္ ကိုယ္႕အရိပ္ကုိ ျပန္ျပီး ေၾကာက္ရေတာ႕မယ္႕အရြယ္မဟုတ္ဘူးေနာ္ ဒါက ရဲတုိက္ ေဟာင္းၾကီးတခုပဲ ေန႕တုိင္း ရာေက်ာ္တဲ႕ ခရီးသြားေတြ ဒီကုိလာၾကတာ "
" ဒါ ဒါေပမယ္႕ ဒီေနရမွာ လူေတြကုိ အက်ဥ္းခ်ထားခဲ႕တယ္ " ဆုိျပီး Eddie က ထစ္ထစ္ေငါ႕ေငါ႕ ေျပာတယ္ သူ႔မ်က္ႏွာကလဲ ခ်က္ခ်င္းကုိ ျဖဴေရာ္သြားတယ္
" လူေတြကုိ ဒီအထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ထားျပီး အစာေရစာငတ္ေအာင္ ထားျပီး ေသေစခဲ႕တာေလ "
" အာာာာာ အဲဒါ ဟုိးးးးးး လြန္ခဲ႕တဲ႕ အႏွစ္ တရာေလာက္ကပါ အခုသူတုိ႕ လူေတြကုိ အက်ဥ္းမခ်ေတာ႕ဘူးေလ ပုိ႔စကဒ္ေလးေတြပဲ ေရာင္းေတာ႕တာပါ " ဆုိျပီး ကြ်န္မက ေျပာတယ္
ကြ်န္မတုိ႕ ၂ ေယာက္ ေမွးမွိန္ေနျပီ ျဖစ္တဲ႕ castle ၾကီးကုိ စူးစုိက္ၾကည္႕ေနၾကတယ္
ရဲတုိက္ ရဲ႕ ေဘးတဖက္တခ်က္မွာ ေမွ်ာ္စင္ ၂ ခုက သူ႕ရဲ႕လက္သဖြယ္ မားမားမတ္မတ္ၾကီး တည္ရွိေနတယ္
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း တုိက္ခတ္လုိက္ေသာ ေလေၾကာင္႕ ေက်ာရုိးထဲ ထိေအာင္ စိမ္႕သြားတယ္ သစ္ပင္အုိၾကီးေတြ ၾကည္႔ရတာလဲ ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ အတိေတြနဲ႔
ရာသီဥတုက ေႏြဦးရာသီနဲ႕မတူဘူး စိမ္႕ျပီးေအးေနတယ္ မုိးေရစက္တစက္ ကြ်န္မနဖူးေပၚသို႕ က်လာတယ္ ျပီးေတာ႕ ပါးျပင္ေပၚသုိ႕
အုိးးး ဘယ္ေလာက္မ်ား သာယာလိုက္တဲ႕ လန္ဒန္ပါလဲ ဒီလိုေန႕မ်ိဳးမွာ နံမည္ၾကီးလွတဲ႕ Terror Tower ၾကီးဆီကုိလာရတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေကာငး္လုိက္သလဲ လို႕ ေတြးေနမိတယ္

ကြ်န္မတို႕က အခုမွ England ကုိ စ ေရာက္တာပါ First day ေပါ႕ Eddie နဲ႕ ကြ်န္မက လန္ဒန္ရွိ ျမင္ျမင္သမွ်ျမင္ကြင္းေတြကုိလုိက္ၾကည္႕ေနခဲ႕တယ္ ကြ်န္မတုိ႕ မိဘေတြကေတာ႕ ဟုိတယ္မွာ အစည္းအေဝး လုပ္ဖုိ႕ ေနရစ္ခဲ႕ၾကတယ္ ဒါေၾကာင္႕ ကြ်န္မတုိ႕က အခုလို ခရီးသြား အဖြဲ႕နဲ႕ ေရာက္လာရတာ ျဖစ္တယ္
ကြ်န္မတုိ႕ British Museum ကုိလဲ ေရာက္ျပီးျပီ Harrods department store ကုိျဖတ္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႕ၾကျပီးျပီ Westminster Abbey နဲ႕ Trafalgar Square ကုိလဲ ေရာက္ျပီးၾကျပီ
ေန႕လည္စာ အေနနဲ႕ကြ်န္မတုိ႕ English pub မွာ ဝက္အူေခ်ာင္းနဲ႕ mashed potatoes ကိုစားခဲ႕ၾကတယ္ အဲဒီေနာက္မွာေတာ႕ ကြ်န္မတုိ႕ ခရီးသြားအုပ္စု (tour အဖြဲ႕) ဟာ ဆုိရင္ ဘတ္စ္ကားစီးခဲ႕တယ္ ႏွစ္ထပ္ကားၾကီးရဲ႕အေပၚထပ္မွာ ထုိင္ျပီး ေနေရာင္ေလးနဲ႕ ၾကည္ႏူးစြာ စီးျပီးလုိက္လာခဲ႕ၾကတယ္

လန္ဒန္က ကြ်န္မထင္သလုိပါပဲ ၾကီးလဲၾကီးျပီး လူလဲထူထပ္တယ္ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ စတုိင္းဆုိင္ေတြ တကၠစီကားေတြနဲ႕ျပည္႕သိပ္ကာ jammed ျဖစ္ေနတယ္ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာလဲ ကမာၻအႏွံ႕အျပားအသီးသီးက လူေတြ ခရီးသြားေတြနဲ႕ ျပည္႕က်ပ္ေနတယ္ ကြ်န္မရဲ႕ေၾကာက္တတ္လွတဲ႕ ေမာင္ေလးကေတာ႕ ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္ သြားရမွာ စိတ္လႈပ္ရွားျပီး ဂဏာမျငိမ္ ျဖစ္ေနတတ္တာ အခုလို မေရာက္ဘူးတဲ႕ city ဆုိေတာ႕ ပုိဆုိးတာေပါ႕ေလ ကြ်န္မက အသက္ ၁၂ ႏွစ္ရွိျပီဆုိေတာ႕ သူ႕ထက္ေတာ႕ တည္ျငိမ္ပါတယ္ ျပီးေတာ႕ကြ်န္မက သူ႕ကုိ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ျဖစ္ေအာင္ သူ႕ကုိ ထိန္းႏိုင္ပါတယ္

Eddie က Terror Tower ၾကီးကုိ သြားရေအာင္လုိ႕ ေျပာတံုးက ကြ်န္မ ေတာ္ေတာ္ေလး အံ႕ၾသခဲ႕တယ္ ကြ်န္မတုိ႕ ရဲ႕ Tour Guide က မ်က္ႏွာနီၾကီးနဲ႕ ထိပ္ေျပာင္ၾကီးပါ သူ႕နံမည္က Mr Starkes လို႕ေခၚတယ္ သူက ကြ်န္မတုိ႕ ခရီးသြားေတြကုိ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ လူစုေစပါတယ္ ကြ်န္မတုိ႕ အပါအဝင္ အားလံုး စုစုေပါင္း ၁၂ ေယာက္ေပါ႕ အကုန္လံုးက လူၾကီးေတြခ်ည္းပဲ ေလ ကြ်န္မတုိ႕ ၂ ေယာက္သာ ကေလးေတြေပါ႕
Mr Starkes က ကြ်န္မတုိ႕ကုိ ေရြးခုိင္းတယ္
" Museum နဲ႕ Tower ဘယ္ဟာကုိ သြားမလဲ " တဲ႕ Eddie က ထေအာ္တယ္
" Tower Tower Tower ကုိတခါမွ မေရာက္ဖူးဘူး Tower ကုိလုိက္ပုိ႕ေပးပါ " တဲ႕

ဒါနဲ႕ ကြ်န္မတုိ႕လဲ ဘတ္စ္ကားကုိအၾကာၾကီး စီးျပီးေတာ႕ ျမိဳ႕ျပင္ဆီသုိ႕ ထြက္လာခဲ႕ၾကတယ္
အုိေဟာင္းေနတဲ႕ အိမ္ေတြ လမ္းေပၚရွိ စတုိးဆုိင္ေတြကုိ ျဖတ္ျပီးေတာ႕ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႕ ကြ်န္မတို႕ Terror Tower ၾကီးဆီသုိ႕ ေရာက္လာခဲ႕ၾကတယ္ ဘတ္စ္ကား ရပ္လုိက္တဲ႕အခါမွာ ကြ်န္မတို႕ ကားအျပင္ဘက္ကုိ ထြက္လုိက္ၾကျပီးေတာ႕ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္ေလးထဲ ေလွ်ာက္ဝင္လာၾကတယ္ လမ္းေလးက နံရံအျမင္႕ၾကီး တခုနဲ႕ ဆံုးသြားခဲ႕တယ္ (ျမန္မာလုိအေခၚဆုိရင္ အဲဒါ ျမိဳ႕ရိုးလုိ႕ ေခၚမယ္ထင္တယ္ေနာ္ ) အဲဒီနံရံၾကီးရဲ႕အေနာက္မွာေတာ႕ Terror Tower ၾကီးက မားမားမတ္မတ္ၾကီး တည္ရွိေနတယ္
" ျမန္ျမန္လာ ဟ Sue ရ " လို႕ Eddie က ကြ်န္မကုိ ေျပာတယ္
" ငါတုိ႕ေတြ အုပ္စုနဲ႕ ကြဲသြားလိမ္႕မယ္ " တဲ႕
" သူတုိ႕ ငါတုိ႕ကုိ ေစာင္႕မွာပါ စိတ္မပူပါနဲ႕ ငါတုိ႕ လမ္းမေပ်ာက္ပါဘူး " လို႕ ကြ်န္မက Eddie ကုိေျပာလုိက္တယ္ ကြ်န္မတို႕ အေဆာက္အဦးေပၚသုိ႕ ေျပးတက္လိုက္ျပီးေတာ႕ ေရွ႕ကသြားတဲ႕လူေတြေနာက္ကုိ အမီလုိက္ခဲ႕ၾကတယ္

Mr.Starkes က ကြ်န္မတုိ႕ အဖြဲ႕ကုိ လမ္းျပ ေခၚေဆာင္သြားခဲ႕တယ္ Mr.Starkes က မီးခုိးေရာင္ ေက်ာက္တံဳးေတြနဲ႕ေဆာက္ထားတဲ႕ အေဆာက္အဦးေရွ႕ကုိ ရပ္ျပီးေတာ႕ရွင္းျပတယ္ ေက်ာက္တံုးေတြၾကားထဲမွာလဲ ျမက္ပင္ေတြနဲ႕ အုိေဟာင္းေနတဲ႕ပံုကုိ ပုိေပၚလြင္ေစတယ္
" ဒီနံရံၾကီးကေတာ႕ original ရဲတုိက္ရဲ႕ နံရံပဲျဖစ္တယ္ ဒီဟာၾကီးကို Roman ေတြက လြန္ခဲ႕ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္က ေဆာက္ခဲ႕ၾကတာ အဲဒီကတည္းက လန္ဒန္ဟာဆုိရင္ Roman city ျဖစ္ခဲ႕တာ " ကြ်န္မၾကည္႕လိုက္တယ္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အုတ္ေတြက်ကြဲျပီး လပ္ေနတဲ႕ေနရာေတြနဲ႕ ဒီနံရံၾကီးဟာ လြန္ခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ေပါင္း ၁၅၀၀ ေလာက္ကဟာၾကီးလားလုိ႕ေတာင္ သံသယ ဝင္မိတယ္ Mr Starkes ဦးေဆာင္တဲ႕ေနာက္ကုိ ကြ်န္မတို႕ လိုက္လာခဲ႕ၾကတယ္ သူက ရဲတုိက္ၾကီးမွ တဆင္႕ ေမွ်ာ္စင္ၾကီးဆီသုိ႕ ဦးတည္ကာ ေခၚလာခဲ႕တယ္


" ဒါကေတာ႕ Roman ေတြက ခံတပ္အျဖစ္ေဆာက္ထားတာပါ ေနာက္ေတာ႕ Roman ေတြထြက္သြားျပီးတဲ႕အခါ ဒါဟာ အက်ဥ္းေထာင္ ျဖစ္လာခဲ႕တယ္ေလ အဲဒီအထဲမွာ ရက္စက္မႈေတြ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြ လုပ္ခဲ႕တယ္ " Mr Starkes ကရွင္းျပေနတယ္ ကြ်န္မက ကြ်န္မရဲ႕ ကင္မရာ ေသးေသးေလးကို အိတ္ထဲကေန ထုတ္ျပီးေတာ႕ အဲဒီ Roman နံရံၾကီးကုိ ဓာတ္ပုံရုိက္လုိက္တယ္ ျပီးေတာ႕ ရဲတုိက္ထဲ ရွိပံုတခ်ိဳ႕ကုိလဲ ရိုက္လုိက္ေသးတယ္ ရာသီဥတုၾကီးက ပုိျပီးေတာ႕ မႈိင္းျပီး မုိးအုံ႕သြားသလို ပဲ ဒါေပမယ္႕ ပံုေကာင္းေကာင္းေတာ႕ ထြက္လာမယ္ ထင္ပါရဲ႕

" ဒီေနရာကေတာ႕ အခြန္မေဆာင္တဲ႕လူေတြ အေၾကြးမေပးတဲ႕လူေတြကုိ ထားတဲ႕ေနရာ ပဲ တကယ္လုိ႕ ခင္ဗ်ားတုိ႕ဟာ အခြန္ေဆာင္ဖုိ႕ ပုိက္ဆံမရွိဘူး ေမ႕ေနမယ္ဆုိရင္ ဒီအက်ဥ္းေထာင္ထဲကုိ ပုိ႕ခံရမွာေပါ႕ " လို႕ Mr Starkes က ဆက္ရွင္းတယ္ ကြ်န္မတုိ႕ေတြ guardhouse ေသးေသးေလး ကုိျဖတ္လာခဲ႕ၾကတယ္ အဲဒါေလးက phone booth အရြယ္အစားေလာက္ပဲရွိတယ္ ေက်ာက္တံုးျဖဴျဖဴေလးေတြနဲ႕ ေဆာက္ထားျပီး ေခါင္းမုိးေလးကလဲ ခပ္ေစာင္းေစာင္းေလး။ အဲဒီအထဲမွာ ဘာမွမရွိ ဗလာနတၳိပဲျဖစ္မွာပဲလို႕ ကြ်န္မ ေတြးလိုက္မိတယ္ မီးခုိးေရာင္ ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားတဲ႕ အေစာင္႕တေယာက္က ေသနတ္ကုိ ပခံုးေပၚတင္ျပီးေတာ႕ အဲဒီထဲကေန ထြက္လာတာကုိ ကြ်န္မ တအံ႕တၾသကြ်န္မေတြ႕လုိက္ရတယ္။ ကြ်န္မ Eddie ကုိတုိးတုိးေလး ကပ္ေျပာလုိက္တယ္
" Eddie ငါတုိ႕ေတြ ဒီျမိဳ႕ရိုးကေန ေက်ာ္ျပီး အျပင္ဘက္ကုိဘာမွမျမင္ရဘူး သိလား အခုခ်ိန္ ငါတုိ႕လာရာလမ္းကုိ ျပန္လွည္႕မယ္ဆုိရင္ (ေနာက္ျပန္ဆုတ္မယ္) အခ်ိန္မီေသးတယ္ " Eddie နဲနဲ တုန္လႈပ္သြားတယ္ ကြ်န္မေျပာတဲ႕စကားေၾကာင္႔ပဲလား ဒါမွမဟုတ္ ခပ္ျပင္းျပင္းတုိက္ခတ္လိုက္တဲ႕ ေလးေအးေအးေၾကာင္႕လားေတာ႕မသိဘူး

အဲဒီအခ်ိန္မွာ Mr. Starkes က လူအုပ္ဘက္လွည္႕ျပီးေတာ႕
" ကြ်န္ေတာ္ တကယ္႕ကုိစိတ္မေကာင္းပါဘူး အားလံုးကုိလဲ ေဆာ္ရီးပါလုိ႕ေတာင္းပန္ပါတယ္ အကုန္လံုးကို မေကာငး္တဲ႕သတင္းတခုေျပာစရာရွိတယ္ " ဆုိျပီး သူက တေယာက္ခ်င္းစီကုိ တခုခုကို စိုးရိမ္ေၾကာင္႕ၾကတဲ႕မ်က္ႏွာအမူအရာနဲ႕ လုိက္ၾကည္႕လုိက္တယ္ Mr. Starkes ေျပာတဲ႕စကားေတြ အမူအရာေတြေၾကာင္႕ ကြ်န္မစိတ္ထဲထင္႔သြားတယ္ နဲနဲလဲ တုန္လႈပ္သြားမိတယ္ ဘာမ်ားပါလိမ္႕?
" ေဟ သတင္းဆုိ ဟုတ္လား ? " ဆုိျပီး Eddie က ကြ်န္မနားကို တုိးတုိးျပီး ကပ္လာတယ္ Mr. Starkes က သူ႕စကားကုိ ဆက္ေျပာတယ္
" ခင္ဗ်ားတုိ႕အားလံုး ဒီအထဲမွာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခံရမယ္ ဒီကို ဘာကိစၥနဲ႕ လာရတာလဲ ဆုိတဲ႕အေၾကာင္းရင္းအမွန္ကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႕မေျပာသေရြ႕ တသက္လံုး ဒီမွာ အက်ဥ္းခ်ခံရမယ္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္လဲ ခံရမယ္ "

xxxxxxxxxxxx

ဆက္ေရးပါဦးမယ္

The Fetch

John အခုတေလာ လန္႔ေနတယ္ သူ႔ေနာက္ကို လူစိမ္းတေယာက္ လုိက္ေနတယ္ လူစိမ္းက အရပ္ရွည္တယ္ ပိန္တယ္ သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားအတုိင္းပဲ အျမဲတမ္း ဦးထုပ္အနက္နဲ႔ ကုတ္အကၤ်ီအနက္ကို ဝတ္ထားတယ္ သူ႔ရဲ႔မ်က္ႏွာကို John တခါမွ်မျမင္ဖူးဘူး သူဘာေၾကာင္႔ John ေနာက္ကိုလိုက္ေနလဲ ဆုိတာကို စဥ္းစားလို႔မရဘူး အျမဲတမ္းပဲ John ဘယ္သြားသြားေနာက္ကေန လိုက္ေနတယ္ နီးနီးကပ္ကပ္ၾကီးေတာ႔ မဟုတ္ဘူး ေျခလွမ္း ၅၀ စာေလာက္ေပါ႔ေလ John သူ႔ကိုေမးၾကည္႔ခ်င္တယ္ ဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္ကို လုိက္ေနတာလဲ ဆုိျပီးေတာ႔ ဒါေပမယ႔္ မေမးရဲလို႔ မေမးခဲ႔ဘူး ဒါေၾကာင္႔ စေန တနဂၤေႏြ John အိမ္မွာပဲေနတာ မ်ားတယ္ ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ဘူး

ဒါေပမယ္႔ တနလၤာေန႔ေတာ႔ အလုပ္သြားရတယ္ မနက္စာစားျပီးေတာ႔ အဝတ္လဲတယ္ အိမ္ေရွ႔တံခါး ဖြင္႔ျပီးလမ္းမဘက္ကို ၾကည္႔လုိက္တယ္ လူစိမ္းရဲ႔အရိပ္အေယာင္ကို မေတြ႔ရဘူး ဒါနဲ႔ John လဲ သက္ျပင္းခ်ျပီးထြက္လာလိုက္တယ္ ခဏေနေတာ႔ မသကၤာတာနဲ႔ ေနာက္လွည္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ John လန္႔သြားတယ္ သူ.. သူ... ေနာက္က ေန လုိုက္လာျပန္ျပီ ဒီတခါေတာ႔ ေျခလွမ္း ၄၀ စာေလာက္ပဲ ရွိတယ္ ဘူတာရံုထဲကုိ ျမန္ျမန္သြက္သြက္ေလး ဝင္သြားလုိက္တယ္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ေနာက္လဲလွည္႔မၾကည္႔ရဲဘူး ရထားဆုိက္လာတာနဲ႔ ဘာမွေတြေဝမေနဘဲ တန္းျပီး တက္လာခဲ႕လိုက္တယ္ အလုပ္ေရာက္ေတာ႔မွ ဖူးးးး ဆုိျပီးေတာ႔ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ႔တယ္ John က မွန္စက္ရံုမွာ လုပ္တယ္ သူ႔အလုပ္က မွန္ေတြကို ျဖတ္ေပးရတယ္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ဆုိဒ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ႔ ဒီမနက္ သူအလုပ္ရွဳပ္တယ္ ဒါနဲ႔ အဲဒီ လူစိမ္းကို သူခဏေတာ႔ ေမ႔သြားတယ္ သူ႔အလုက္ သတိထားျပီးလုပ္ရတယ္ မဟုတ္ရင္ သူ႔လက္ျပတ္သြားမွာကိုးး

ေန႔လည္စာစားေတာ႔ John က canteen မွာ Sam ရယ္ Morag တုိ႔နဲ႔ အတူစားတယ္ John က လူစိမး္ကုိျမင္လုိက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးလန္႔သြားတယ္ ဦးထုပ္ အနက္နဲ႔တန္းစီေနတာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္ John လက္ထဲက ခက္ရင္းနဲ႔ ဓားလြတ္က်သြားတယ္ ဒါနဲ႔

" ဘာျဖစ္တာလဲ " လို႔ Morag က ေမးလုိ္ကတယ္ Sam က

" မင္းၾကည္႔ရတာ သရဲေတြ႔တာ က်ေနတာပဲ " တဲ႔ John က

" သူ..သူ.. ဒီအထိေတာင္ လုိုက္လာတာပဲ "

" ဘယ္သူလဲ "

" ဟို အမည္းေရာင္နဲ႔ လူေပါ႔ ၾကည္႔ေလ ဟုိမွာ " တဲ႔ Morag က လွမ္းၾကည္႔လိုက္တယ္

" ငါ ဘာအမည္းေရာင္မွ မေတြ႔ပါဘူး " Sam ကလဲ

" အဲဒီမွာ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး "တဲ႔ ဟုတ္ပါတယ္ အခုေတာ႔ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ႔ဘူး ဒါေပမယ္႔ ေသခ်ာပါတယ္ အဲဒီလူစိမ္းျပန္လာမယ္ဆုိတာ အဲဒီညက John အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ လူစိမ္းက သူ႔ေနာက္ လိုက္တံဳးပဲ ဒီတခါေတာ႔ ေျခလွမ္း ၃၀ စာ

တပတ္လံုးမွာ John အလုိက္ခံေနရတယ္ တေျဖးေျဖးနဲ႔ပိုနီးလာတယ္ ဒီေသာၾကာက်ေတာ႔ ေျခလွမ္း ၁၅ လွမ္းစာပဲက်န္ေတာ႔တယ္ John အေနာက္ကေန လွည္႔ျပီး အဲဒီလူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေတြ႔ခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႔ သူမလုပ္ရဲဘူး သူတု႔ိသူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္က ေသာၾကာညေနတိုင္း အျပင္ထြက္ေသာက္ေနက် Morag က

" နင္႔ၾကည္႔ရတာ အခုခုကို စုိးရိမ္ေနသလိုပဲ " John က

" အမွန္ေျပာရရင္ ငါ႔ေနာက္ကုိ တေယာက္ေယာက္ လုိက္ေနတယ္ " ဆုိေတာ႔ Sam က

" ဘယ္သူလဲ "

" ဟုိမွာေလ အကၤ် ီအမဲဦးထုပ္ အမဲနဲ႔ေလ " တဲ႔ Morag က

" ဟိုးးးေန႔က canteen မွာေတြ႔တဲ႔တေယာက္လား "

" သူဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္ကို လုိက္ေနမွန္းမသိဘူး " တဲ႔ ျပီးေတာ႔ လက္ညႈိုးထုိးျပတယ္

" ဟိုမွာ သူေလ မျမင္ဖူးလား " တဲ႔ Sam နဲ႔ Morag က လွည္႔ၾကည္႔တယ္ လူစိမ္းက ေပ်ာက္သြားျပီ John က

" သူအခုေလးတင္ ရွိတယ္ အရပ္ရွည္တယ္ ငါ႔ခႏၶာကုိယ္ အခ်ိဳးအစားအတုိင္းပဲ " တဲ႔ Morag က

" နင္႔ပံုစံဟုတ္လား သူ႔မ်က္ႏွာ ျမင္ဖူးလား " လို႔ေမးတယ္ Morag က စေကာ႔လူမ်ိဳး သရဲအေၾကာင္းေတြ ဘာေတြ ေျပာျပတတ္တယ္

" ဟင္႔အင္းတခါမွမျမင္ဖူးဘူး " လို႔ John က ျပန္ေျဖတယ္ Morag က

" မဟုတ္မွလြဲေရာ နင္႔ကို လာေခၚတဲ႔ လူမဟုတ္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းရတာပဲ "လို႔ေျပာတယ္

" ငါ႔ကိုလာေခၚတဲ႔လဴ ? ဘာကိုေျပာတာလဲ " လုိ႔ John က ျပန္ေမးလုိက္တယ္ Morag က

" ငါတုိ႔ စေကာ႔မွာ အယူရွိတယ္ဟ ေသခါနီးက်ရင္ လူစိမ္းတေယာက္က လာေခၚတယ္ ေသဖုိ႔ေလ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီလူစိမ္းမ်က္ႏွာကုိၾကည္႔လုိက္ရင္ အဲဒါ လူစိမ္းမဟုတ္ဘူး နင္ကိုယ္တုိင္ပဲ " လုိ႔ေျပာတယ္ Sam က John လန္႔သြားတာကို ၾကည္႔ျပီးရယ္ တယ္ ျပီးေတာ႔

" Morag ေလွ်ာက္ေျပာတာ မယံုနဲ႔ သူက မင္းကို ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္ေနတာ ဘာမွလာေခၚတာ မဟုတ္ဘူး " လို႔ေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔

" မင္း စိတ္ထင္လို႔ေနမွာပါ မင္းက အလုပ္ေတြ အရမ္းလုပ္ေတာ႔ ပင္ပန္းျပီးျဖစ္တာေနမွာ " လုိ႔ ႏွစ္သိမ္႔လုိက္တယ္ John က

" မင္းေျပာတာ ဟုတ္ပါေစလို႔ ေမွ်ာ္လင္႔တာပဲ "

" ေသခ်ာတာေပါ႔ " လို႔ Sam ကေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔

" မင္း ဆရာဝန္နဲ႔ ျပၾကည္႔ပါလား " လို႔အၾကံေပးတယ္

John က Sam ေပးတဲ႔အၾကံအတိုင္း ဆရာဝန္နဲ႔ သြားျပျဖစ္တယ္ သူ ဆရာဝန္ဆီကို သြားရမွာမုန္းတယ္ ဒါေပမယ္႔ ဆရာဝန္က သူ႔ကုိ ကူညီႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ သူထင္တယ္ ဒါနဲ႔ သြားျဖစ္တယ္

" ဘာျဖစ္တာလဲ " လို႔ ဆရာဝန္ကေမးတယ္ John က

" ငါ႔ေနာက္ကို လူတေယာက္လုိက္ေနတယ္ " ဆုိျပီး လူစိမ္းအေၾကာင္းကို ေျပာျပလုိက္တယ္ ဆရာဝန္က

" အင္း စိတ္ဝင္စားစရာပဲ ခင္ဗ်ားက ဘယ္လိုထင္လဲ " လို႔ေမးတယ္

" သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာတယ္ အဲဒါေသဖို႔လာေခၚတာတဲ႔ လူစိမ္းမဟုတ္ဘူး ငါကိုယ္တုိင္ပဲလို႔ " ေျပာတယ္ ဆရာဝန္က အံ႕ၾသတၾကီးနဲ႔ မ်က္ခံုးကို ပင္႔ၾကည္႔တယ္ John က ဆက္ေျပာတယ္

" ဒါေပမယ္႔ ေနာက္တေယာက္က်ေတာ႔ ငါအလုပ္ေတြ အရမ္းလုပ္ျပီး ပင္ပန္းလို႔ လို႔ေျပာတယ္ ေဒါက္တာေရာ ဘယ္လုိထင္တံုး " လို႔ေမးလုိက္တယ္ ဆရာဝန္က

" အလုပ္ပင္ပန္းလို႔ ေနမွာပါ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္သလဲ "

" မွန္စက္ရံုမွာလုပ္ပါတယ္ "

" အာ... အဲဒါပဲေပါ႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ား ျပန္ျမင္ေနရတာပဲ ဒါ အံ႕ၾသစရာမရွိပါဘူး ျပီးေတာ႔လမ္းေပၚမွာ လူေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ အဲဒီအထဲက တေယာက္ေယာက္က ခင္ဗ်ားေနာက္လုိက္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတာ ေနမွာ " John က ဒါဆုိရင္

" လူစိမ္းမရွိဘူးလိုိ႔ ေျပာခ်င္တာလား ဒါဆုိရင္ ငါဘာလုပ္သင္႔သလဲ " လုိ႔ေမးလုိက္တယ္

" ဒီတခါ ေတြ႔ရင္ မင္းဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္လုိက္ေနတာလဲ ဆုိျပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ျပီး ေမးလုိက္ အဲဒီအခါမွာ တျခားလူတေယာက္ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္ " လို႔ ဆရာဝန္က အၾကံေပးတယ္ John က

" ေကာင္းျပိီေလ ငါ လုပ္ၾကည္႔မယ္ " လို႔ ေျပာျပီး ဆရာဝန္ ဆီကေန ထြက္လာခဲ႔တယ္

အိမ္္ကုိ ျမန္ျမန္ေလး ျပန္လာခဲ႔တယ္ မိုးကလဲ တဖြဲဖြဲေလး ရြာေနတယ္ ဆရာဝန္ ေျပာတဲ႔အတိုင္း လုပ္မယ္ လို႔ ဆံဳးျဖတ္လုိက္တယ္ ဒါနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနရာကေန ရပ္လုိက္တယ္ လူစိမ္းက သူနဲ႔ ၁၀ လွမ္းပဲကြာေတာ႔တယ္ လူစိမ္းဆီကို ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္ ျပီးေတာ႔ ေရွ႔တည္႔တည္႔ရပ္ျပီးေတာ႔

" ဒီမွာ ခင္ဗ်ား အခ်ိန္ရလားမသိဘူး " ဆုိျပီး ေမးလုိက္တယ္ လူစိမ္းက ဦးေခါင္းကုိ ေမာ႔ၾကည္႔တယ္ အလုိ သူ႔မ်က္ႏွာပါလား John အရမ္းလန္႔သြားတယ္ လာေခၚတဲ႔လူစိမ္းက

" အခ်ိန္က်ျပီ " လို႔ေျပာလိုက္တယ္ အသံကလဲ သူ႔အသံပဲ သူ႔လက္ကို ဆြဲျပီး လမ္းမၾကီးေပၚကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ႔တယ္

အဲဒီစာအုပ္နံမည္က The Fetch တဲ႔ dictionary ထဲမွာရွာၾကည္႔ေတာ႔ သြား၍ယူေဆာင္သည္ သြားေခၚသည္တဲ႔ သူက ၾကိယာအေနနဲ႔ပဲေျပာထားတယ္ ဒီမွာသံုးထားတာက နာမ္ အေနနဲ႔သံုးထားတာ ဒါနဲ႔ ငွက္လဲ လာေခၚသူလို႔ ျပန္လိုက္တယ္ေနာ္ အမွားရွိရင္ ခြင္႔လႊတ္ၾကပါလို႔ေနာ္

အားအင္အသစ္ေတြရရွိျခင္း ပုိ႔စ္မွာ မန္႔သြားတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ား နဲ႔ အားလံုးေသာ အားေပးေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလ ပို႔စ္သက္သက္မေရးေတာ႔ဘူးေနာ္ ရတယ္ဟုတ္ ?

The Tourists

" ဒီႏွစ္အားလပ္ရက္ ဘယ္ကုိသြားရင္ ေကာင္းမလဲ " လုိ႕ Zob ကေမးတယ္
" ကမၻာၾကီးဆီကို ဆုိရင္ေရာ Joxer ေတြမႏွစ္က သြားတယ္လို႕ေျပာတယ္ အရမး္ထူးဆန္းတယ္ ငါတို႕နဲ႕ေတာ္ေတာ္ေလး ကြာတယ္လို႕ေျပာတယ္ သူတုိ႕သြားေတာ႕ လူခႏၶာကိုယ္ လုပ္ျပီးသြားရတယ္ ေျပာတယ္ " လို႕ Queg ကျပန္ေျပာတယ္
" အင္း စိတ္ဝင္စားစရာပဲ ခရီးရွည္ၾကီး ပိုက္ဆံလဲကုန္ဦးမယ္ ထင္တယ္ " လုိ႕ Zob ကေျပာတယ္
Zob နဲ႔ Queg က Blix ျဂိဳဟ္ကေလ ကမၻာၾကီးနဲ႕ ဟိုးးးး အလြန္ေဝးတဲ႕ ေနရာကေပါ႕ သူတို႕ Blix ျဂိဳဟ္သားေတြက အဲဒီလိုပဲ ခရီးသြားရတာကို ၾကိဳက္ၾကတယ္ ဘယ္ေလာက္ေဝးတဲ႕ စၾကာဝဠာၾကီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျဖတ္ျပီး holiday သြားၾကတာပဲေလ
လူေတြ အေနနဲ႕ဆုိရင္ Zob နဲ႔ Queg ရဲ႔ ပံုသ႑န္က ေတာ္ေတာ္ေလး ရယ္စရာေကာင္းျပီး ထူးဆန္းေနပါတယ္ Zob က အျပာေရာင္ ျမဴခိုးအျဖစ္နဲ႕ တည္ရွိျပီးေတာ႕ Queg ကေတာ႕ အစိမ္းေရာင္ ျမဴခုိးအျဖစ္နဲ႕ တည္ရွိပါတယ္
" ဒါဆုိ ငါတို႕ ကမၻာၾကီးဆီကို သြားရေအာင္ " လုိ႕ Queg ကေျပာလုိက္တယ္
" ေကာင္းျပီေလ ငါတို႕ ခရီးသြားကိုယ္စားလွယ္ကုိ သြားေတြ႔ၾကစို႔ " လို႔ Zob ကေျပာတယ္

" ဘာမ်ားကူညီေပးရမလဲ " လို႕ ခရီးသြားကိုယ္စားလွယ္က ေမးလုိက္တယ္
" ငါတို႕ ကမၻာၾကီးဆီကို သြားခ်င္လို႕ " လို႕ Zob ကေျပာတယ္
" သိပ္ေကာင္းတဲ႕အၾကံဥာဏ္ပဲ အရမ္းလဲ ရွည္တယ္ေနာ္ အဲဒီခရီးက " လို႕ ကုိယ္စားလွယ္ကေျပာတယ္
" ငါတို႕ ဘယ္လုိလုပ္ဟုိကုိေရာက္ေအာင္ သြားရမလဲ ဟင္ " လို႕ Zob ကေမးတယ္
" အဲဒီကုိ ယာဥ္ပ်ံေလးနဲ႕ သြားရမယ္ ျပီးေတာ႕ လူခႏၶာကိုယ္ ကုိ ဖန္ဆင္းျပီးသြားရမယ္ " လို႕ျပန္ေျဖတယ္
" ရယ္စရာပဲ " လုိ႕ Queg ကေျပာတယ္
" ငါမင္းတုိ႕ကုိ ခႏၶာကိုယ္ဖန္ဆင္းေပးမယ္ အဲဒီအတြက္ ပိုက္ဆံကုန္မယ္ " လို႕ေျပာတယ္
" ဘယ္ေလာက္လဲ " လို႕ Zob ကေမးလုိက္တယ္
ေဈးၾကီးတယ္ ဒါေပမယ္႔ သူတို႕ တတ္ႏိုင္ပါတယ္ သူတို႔က အလုပ္အကုိင္ေကာင္းတယ္ေလ လစာလဲေကာင္းတယ္ဆုိေတာ႕ ဒီေလာက္မ်ားတဲ႕ ပိုက္ဆံကုိ သူတို႕ တတ္ႏိုင္ပါတယ္ သူတို႔ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးေတြ နဲ႔ဆုိေတာ႕ ထူးဆန္းေနၾကတယ္ တမ်ိဳးၾကီးပဲလုိ႕ ခံစားရတယ္
Zob ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္က ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ ကတံဳး ႏႈတ္ခမ္းေမႊး နဲ႕ျဖစ္ျပီးေတာ႕ Queg ကေတာ႕ ဝဝ ပုပု မုတ္ဆိတ္ေမႊး ေတြနဲ႕ မ်က္မွန္ၾကီးကလဲ ပါေသး တေယာက္နဲ႕တေယာက္ ၾကည္႕ျပီး တဝါးဝါး တဟားဟားနဲ႕ ရယ္ၾကတယ္

" ငါတုိ႔ကုိ ၾကည္႕ျပီး ကမၻာေပၚကလူေတြ ရယ္ၾကေတာ႕မွာပဲ " လို႕ Queg ကေျပာတယ္
" မရယ္ဘူး ဒါသူတို႕လို ခႏၶာကိုယ္မ်ိဳးပဲ " လို႕ ကိုယ္စားလွယ္က ရွင္းျပတယ္
ဒီလိုနဲ႕ Queg နဲ႕ Zob တုိ႔က ယာဥ္ပ်ံေလးနဲ႕ ကမၻာၾကီးဆီကို ထြက္လာခဲ႕ၾကတယ္ သူတုိ႔ရဲ႕ ခရီးဟာ တလေလာက္ ၾကာတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္အတြင္းမွာ သူတို႔ဟာ သူတို႕ခႏၶာကိုယ္ၾကီးနဲ႕ ေနသားတက် ျဖစ္ေအာင္ ေလ႔က်င္႔ခ႕ဲၾကတယ္ တခုခုလုပ္လုိက္တုိင္း တမ်ိဳးၾကီးပဲလို႕ သူတုိ႕စိတ္ထဲမွာ ထင္တယ္ ဒါေပမယ္႔ အခုေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ေနသားက်ေနပါျပီ သူတို႕လမ္းေလွ်ာက္တာ ခုန္တာေတြလဲ သင္ခဲ႔ၾကတယ္ Queg က ေျခတေပါင္က်ိဳး ခုန္တာေတာင္ သင္ခဲ႕တယ္
သူတုိ႔ေတြ အဂၤလိပ္စာကိုလဲ ေလ႔လာခဲ႔ၾကတယ္ လမ္းညႊန္စာအုပ္ကုိလဲ ဖတ္ခဲ႔ၾကတယ္ စာအုပ္ထဲမွာ ကမၻာေပၚကလူသားေတြရဲ႔ ထူးဆန္းတဲ႔ ဓေလ႔စရုိက္နဲ႔ အျပဳအမူေတြကုိ ေဖာ္ျပထားတယ္
" ထူးဆန္းတယ္ လူေတြက ညတုိင္းအိပ္ၾကတယ္ ဆုိပဲ " လုိ႔ Queg ကေျပာတယ္
"အိပ္တယ္ ဆုိတာဘာလဲ " လုိ႔ Zob ကျပန္ေမးတယ္
" လဲေလ်ာင္းျပီး မ်က္လံုးမွိတ္ထားတာတဲ႔ မလႈပ္ရွားပဲ ၈ နာရီေလာက္ေနတယ္ ေျပာတယ္ " လို႔ Queg ကျပန္ေျဖတယ္
" ဟင္ အရူးေတြပဲ " လို႔ Zob ကျပန္ေျပာတယ္ တလေလာက္ေနေတာ႔ သူတို႔ ကမၻာေျမၾကီးကို ျမင္ရျပီ
" ဟိုးမွာ " လို႔ Queg က ဝမ္းသာအားရ ေျပာတယ္ သူတို႔ ယာဥ္ပ်ံေလးက ကြင္းျပင္ၾကီးထဲ ကို ဆင္းသက္လုိက္တယ္ စာအုပ္က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ႔ ဒီေနရာက London တဲ႔
" ငါတို႔ေလွ်ာက္ၾကည္႔ ရေအာင္ " လုိ႔ Zob ကေျပာတယ္ သူတို႔ ယာဥ္ပ်ံေပၚက ဆင္းျပီး ယာဥ္ကုိေသးေသးေလး ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ ျပီးေတာ႔ Queg ကသူ႔အိတ္ကပ္ထဲ ထည္႔ထားလုိက္တယ္ သူတို႔ကုိ ဒီလုိလုပ္ရမယ္လို႔ စာအုပ္ကေျပာတယ္ မဟုတ္ရင္ လူေတြ ခုိးသြားလိမ္႔မယ္ ကမၻာေပၚရွိလူေတြက မရိုးသားဘူးလို႔ ေျပာတယ္ Zob ကေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္တယ္ Queg ကေတာ႔ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ သြားတယ္ သူတို႔ ျမဳိ႔ထဲကို ဝင္လာၾကတယ္
" ကားေတြ " လို႔ Queg ကေျပာတယ္
" အနီေရာင္နဲ႔ ကားၾကီးက အဲဒါက ဘတ္စ္ကား လို႔ေခၚတယ္ ငါတို႔ စီးလို႔ရတယ္ စီးၾကည္႔ရေအာင္ " လုိ႔ေျပာတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကားတစီးက ထုိးစုိက္လာတာနဲ႔ သူတို႔တက္္လာခဲ႕ၾကတယ္
" ဘယ္ကိုလဲ " လို႔ကားဆရာက ေမးတယ္
" အေမရိကန္ ကို " လုိ႔ Queg ကျပန္ေျဖတယ္ သူတုိ႔ရဲ႔ စာအုပ္က ေျပာတာကိုး အဲဒီေနရာက စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္ဆုိလုိ႔ ဒါန႔ဲ ကားဆရာက
" ကားေပၚကေန ဆင္းသြားေပးပါ " လုိ႔ေျပာလုိက္တယ္ ဒါနဲ႔ Zob က
" ဟာ ရိုင္းလုိက္တာ မယဥ္ေက်းဘူး Queg မင္းအေပၚသူမတ္ရုိင္းတယ္ မင္းသူနဲ႔ ရန္ျဖစ္စမ္း " လို႔ေျပာတယ္ စာအုပ္ထဲမွာေျပာတာကိုး တခါတေလ လူေတြက ရိုင္းတယ္ ဒါေၾကာင္႔ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္တဲ႔ ဒါနဲ႔ Queg က
" ေကာင္းျပီေလ မင္းငါနဲ႔ ရန္ျဖစ္ခ်င္သလား " လုိ႔ ကားဆရာကိုေမးလုိက္တယ္ ကားဆရာက ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔
"ကြ်န္ေတာ္ ရန္မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး ကားေပၚကေနသာဆင္းသြားေပးပါ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဘယ္ကုိ သြားမလဲေျပာပါ " တဲ႔
" ငါေျပာတယ္ေလ အေမရိကန္ကို သြားမယ္ လုိ႔ဆိုေန ဒီစာအုပ္ထဲမွာေျပာတယ္ အဲဒီမွာ ဟမ္ဘာဂါရွိတယ္တဲ႔ ငါအဲဒါ စားခ်င္တယ္ " လုိ႔ Queg ကျပန္ေျပာတယ္ ဒရို္င္ဘာက
" ဟုိမွာေလ ဟမ္ဘာဂါဆုိင္ အဲဒီမွာ စားလို႔ရတယ္ " လုိ႔ ညႊန္ျပလိုက္တယ္ Queg က
" အုိးးး ေက်းဇူးပဲ " ဆုိျပီး ႏွစ္ေယာက္သား ကားေပၚကေန ဆင္းလာခဲ႔ၾကတယ္

သူတို႔ ဟမ္ဘာဂါဆုိင္ ထဲကို ဝင္လာခဲ႕ၾကတယ္
" ဝါးးး တယ္လွပါလား "လုိ႔ Zob ကေျပာတယ္ Queg က
" ငါဒါမ်ိဳး တခါမွမျမင္ဖူးဘူူး " လို႔ ေထာက္ခံတယ္
သူတို႔ ေကာင္တာကိုေရာက္ေတာ႔ ေကာင္မေလးက
" ဘာအလိုရွိပါသလဲ ရွင္ " တဲ႔ ဒါနဲ႔ Queg က
" ဟမ္ဘာဂါေပးပါ " လို႔ေျပာတယ္ Zob က Queg ရဲ႔ အကၤ် ီလက္ကိုဆြဲျပီးေတာ႔
" Queg ဟမ္ဘာဂါ ဆုိတာဘာတံုး " လို႔ေမးတယ္
" အဲဒါ စားလို႔ ရတဲ႔ အစာလို႔ စာအုပ္ထဲမွာေျပာတာပဲ " Zob က သူ႔ရဲ႔ေခါင္းကုိ ကုတ္ျပီးေတာ႔
" အစာဆိုတာဘာတံုး " လို႔ထပ္ေမးလုိက္တယ္
" အင္း ေျပာရရင္ေတာ႔ လူေတြက energy ရဖို႔အတြက္ အစာစားတယ္တဲ႕ သူတို႔က ေန ဆီကေန တုိက္ရိုက္မရဘူးတဲ႕ ဟိုိမွာၾကည္႔ပါလား လူေတြ စားေနတာေလ အဲလုိမ်ိဳးေပါ႔ " ဒါနဲ႔ Zob ကလွမ္းၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ လူေတြ အစာစားေနတာေတြ႕ရတယ္
" ဟားးးး စိတ္ဝင္စားစရာပဲ ငါတုိ႔စမး္ၾကည္႔ ရေအာင္ " လို႔ေျပာတယ္
" တေယာက္ ၁၀ ခုစီ စားမယ္ " လုိ႔ Queg ကေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔ ေကာင္မေလးကို
" ဟမ္ဘာဂါ အခု ၂၀ ေပးပါ " လို႔ေျပာလုိက္တယ္ ေကာင္မေလးက တအံ႔ တၾသသူတို႔ကိုၾကည္႔တယ္ ျပီးေတာ႔ အခု ၂၀ ထုတ္ေပးတယ္
" ၁၉ ေပါင္နဲ႔ ျပား ၈၀ က်ပါတယ္ " တဲ႔ Queg က
" အိုး ခဏေလး "ေနာ္ ဆုိျပီး Zob ဘက္ကိုလွည္႔ျပီး
" ငါေျပာဖို႔ ေမ႔ေနတာ အဲလိုမ်ိဳးပိုက္ဆံေပးရတာကို ေမ႔ေနတယ္ ဘာလုပ္လုပ္ပိုက္ဆံေပးရတယ္ ဒဂၤါးသို႔မဟုတ္ စကၠဴေပးရတယ္ အဲဒါကုိ ပိုုက္ဆံလို႔ေခၚတယ္ အဲဒါမေပးရင္ ဒီမွာ ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး ဆုိတာကို ေမ႔ေနတာ
" ဒါနဲ႔ Zob က " ဒါဆုိလဲ ေပးလုိက္ေလ " ဆိုေတာ႔ Queg က
" ငါ႔မွာမရွိဘူး အဲဒါေတြ ထားတဲ႔ေနရာ ရွိတယ္ ဘဏ္လို႔ေခၚတယ္ အဲဒီကေန ရႏိုင္တယ္ "
" ေကာင္းျပီေလ ဒါဆုိလဲ ငါတုိ႔ ဘဏ္ကိုသြားၾကတာေပါ႔ " လို႔ Zob ကေျပာတယ္ Queg က ေကာင္မေလး ဘက္ကိုလွည္႔ျပီး
" ခဏေလးေနာ္ ငါတုိ႔ ဘဏ္သြားျပီးရင္ ျပန္လာခဲ႔မယ္ " လို႔ေျပာလုိက္တယ္

သူတုိ႔ ဘဏ္ထဲကို ဝင္လာၾကတယ္ Queg က
" ၁၉ ေပါင္နဲ႔ ျပား ၈၀ ေပးပါ " လို႔ ဘဏ္စာေရးကိုေျပာတယ္ Zob က Queg ရဲ႔ အကၤ် ီလက္ကိုဆြဲျပီးေတာ႔ "ေဟ႔ ငါတုိ႔ တျခား ဟာေတြ အတြက္္လဲ ထုတ္ေလ ဘာလို႔ နဲနဲေလးပဲ ထုတ္တာလဲ " ဆိုတာ႔ Queg က
" ေအာ္ ဟုတ္သားပဲ ဒါဆိုရင္ ေပါင္ ၁၀၀ ေရာ " Zob က
" နဲတယ္ ၁ သန္းလုပ္ကြာ " တဲ႔ ဒါနဲ႔
" ၁ သန္း ေပးပါ " လို႔ ေျပာလုိက္တယ္ ဘဏ္စာေရးက
" ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီမွာ account ဖြင္႔ထားလား " တဲ႔ Queg က
" ဟင္႔အင္း " လုိ႔ျပန္ေျဖလိုက္တယ္ ျပီးေတာ႔
" ပုိုက္ဆံျမန္ျမန္ထုတ္ေပး ငါတို႔ ပိုက္ဆံလိုတယ္ ဘာဂါဝယ္ရေအာင္ " လို႔ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ စာေရးက
" ရယ္စရာမေကာင္းဘူးလား " လို႔ျပန္ေျပာတယ္ စာအုပ္ထဲမွာ ေျပာတာက လူသားေတြကို တခါတေလ မာေရ ေၾကာေရ ဆက္ဆံတတ္တယ္တဲ႔ ဒါနဲ႔ Queg က လက္သီးျပျပီး
" ပိုက္ဆံေပးမွာျဖင္႔ ေပး မဟုတ္ရင္ မင္း ဒုကၡေရာက္မယ္ " လို႔ၾကိမ္းလုိက္တယ္ စာေရးေလးက ေဘးနားက ခလုတ္ေလးကို ႏွိပ္လုိက္တယ္ ျပီးေတာ႔ အေနာက္ကို ေျပးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ဘဲလ္သံေတြ ဆူူညံစြာ ထြက္ေပၚလာတယ္ Queg က Zob ကိုၾကည္႔ျပီးေတာ႔ ေမးတယ္
" ဘာျဖစ္လာမလဲဆိုတာ မင္းသိလား " တဲ႔ Zob က
" ဟင္႔အင္း " တဲ႔ ခဏေနေတာ႔ အျပာေရာင္ ဝတ္စံုဝတ္ထားတဲ႔ လူႏွစ္ေယာက္ ေျပးဝင္လာျပီးေတာ႔ Zob နဲ႔ Queg ကိုဆြဲေခၚျပီး ကားထဲထည္႔ကာ ေမာင္းထြက္သြားတယ္

ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းတယ္ ကမၻာေပၚကလူေတြက သူတို႔ကို အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲေခၚျပီးေတာ႔ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီးေမးတယ္ Queg နဲ႔ Zob ကသူတို႔ သိသေလာက္ေတာ႔ ေျဖတာပဲ ဒါေပမယ္႔ ဘာေတြ ျဖစ္လာမလဲေတာ႔ သူတုိ႔လဲ မသိဘူး ေနာက္ေန႔က်ေတာ႔ သူတို႔ကို အခန္းၾကီးၾကီးထဲ ေခၚသြားျပီးေမးတယ္ ေနာက္ဆံဳးသူတုိ႔ကိုဘာေျပာလဲဆုိေတာ႔
" မင္းတို႔ေထာင္ထဲမွာ ၁၀ ႏွစ္ေနရမယ္ " တဲ႔ Queg က
" ေကာင္းျပီ " တဲ႔ ဒီလိုနဲ႔ သူတိုိ႔ ေထာင္ထဲေရာက္လာၾကတယ္ ေထာင္ဆိုတာ ထူးဆန္းတ႕ဲေနရာၾကီးပဲ ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔ ကာထားျပီး နံရံၾကီးေတြကလဲ အျမင္႔ၾကီးပဲ ဒါေပမယ္႔ ဒီေနရာက ေနလို႔ေကာင္းတယ္ လို႔ သူတုိ႔ထင္တယ္ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ႔ ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုဘူး အစားစားရတယ္ ဘာဂါဆိုင္ထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းတယ္လို႔ သူတို႔ထင္တယ္ ပထမညမွာ သူတို႔ကုိ ၾကက္သားေကြ်းတယ္ Zob က
" ေကာင္းတယ္ ဒါဘာလဲ " တဲ႔ Queg က
" အဲဒါၾကက္သား ငွက္တမ်ိဳးပဲတဲ႕ အဲဒါက ပ်ံႏိုင္တယ္ " လို႔ျပန္ေျဖတယ္ Zob က
" ဟုတ္လား " ဆုိျပီး ၾကက္သားကို ေကာက္ကုိင္တယ္ ျပီးေတာ႔
" ပ်ံစမ္း " ဆိုျပီးေျပာတယ္ သူတုိ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ ထုိင္ေနတဲ႔ အက်ဥ္းသားက သူတို႔ကုိၾကည္႔ေနတယ္ ျပီးေတာ႔
" မင္းတို႔ေတြက ဘာေတြလဲ some kind of nut (သည္းခံပါ ဘယ္လုိဘာသာျပန္ရမယ္မွန္း မသိလို႔ပါ :P ) ပဲ" လို႔ေျပာလိုက္တယ္ Zob က
" ဘာေျပာတာလဲ ငါမသိဘူး nut ဆိုတာဘာလဲ " တဲ႔ဆိုျပီး Queg ကိုေမးတယ္
" သစ္သီးေျခာက္ ပဲ အခြံမာနဲ႔ " လို႔ျပန္ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ Zob က အဲဒီလူကုိ
" ငါက nut မဟုတ္ဘူး ငါ႔ကုိ နင္ေျပာတယ္ အခြံမာနဲ႔ သစ္သီးေျခာက္ဆုိတာ အဲဒါ ငါမဟုတ္ဘူး " လို႔ေျပာတယ္ " ငါ႔ကိုေလွာင္တာလား ဒါမွမဟုတ္ အရူးလုပ္ေနတာလား " လို႔ အဲဒီလူကျပန္ေမးတယ္ Zob က Queg ကို အကူအညီေတာင္းသလို လွမ္းၾကည္႔တယ္
" ဘာျပန္ေျဖရင္ေကာင္းမလဲ သူငါ႕ကို ဘာေျဖေစခ်င္တာလဲ " တဲ႔ Queg က
" ငါမသိဘူး " တဲ႔ ျပီးေတာ႔ ခဏေလးစဥ္းစားျပီးေတာ႔
" ခဏေနဦး သူ ရုိင္းတယ္ေနာ္ သူ ရန္ျဖစ္ခ်င္လုိ႔ ထင္တယ္ " ေနာ္ တဲ႔ ဒါနဲ႔ Zob က
" ဟုတ္တယ္ ခ်မယ္ " ဆုိျပီး ပန္းကန္ကို ကိုင္ျပီး အဲဒီလူရဲ႔ ေခါင္းကုိ ရုိက္ခြဲလိုက္တယ္ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ ခ်ၾကတယ္

သူတို႔ ၂ ေယာက္ အခ်ဳပ္ခန္းရဲ႔ ေဆးရံုမွာ Zob က
" အံ႔ၾသစရာပဲ ေနာ္ ငါဒါမ်ိဳး တခါမွ မခံစားဖူးဘူး " တဲ႔ Queg က
" အဲဒါကုိ နာက်င္တဲ႔ ေဝဒနာလို႔ေခၚတယ္ အရမး္ထူးဆန္းတယ္ " တဲ႔ Zob က
" ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ႔ အားလပ္ရက္မ်ိဳး တခါမွမရဖူးဘူး " တဲ႔ Queg က
" ငါေရာပဲ ဒါေပမယ္႔ ငါတို႔ ျပန္ရေတာ႔မယ္ မနက္ျဖန္ဆုိရင္ မင္းသိရဲ႔လား " တဲ႔
" ငါသိပါတယ္ ျပန္ဖို႔ အဆင္သင္႔ပါပဲ " တဲ႔
ဒီလိုနဲ႔ မနက္ေစာေစာ သူတို႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကုိ အျပာေရာင္နဲ႔ အစိမ္းေရာင္ ျမဴခိုးအျဖစ္ ေျပာင္းျပီး ေထာင္ကေန ထြက္္လာခဲ႔ၾကတယ္ လယ္ကြင္းကိုေရာက္ေတာ႔ ယာဥ္ပ်ံေလးကုိ ထုတ္ျပီး ၾကီးေအာင္ လုပ္တယ္ ျပီးေတာ႔ ထြက္လာခဲ႕ၾကတယ္ ျပတင္းေပါက္ကေန ၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ ကမၻာၾကီးက တေျဖးေျဖးေသးသထက္ ေသးသြားတာကိုေတြ႔ရတယ္

The Museum

လသာေသာ ညတည
ေျမေခြးမ်ားရဲ႔ ဆြဲဆြဲငင္ငင္ အူလိုက္တဲ႔ အသံဟာဆုိရင္ ၾကားရသူအဖို႔ေက်ာခ်မး္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတဲ႔ ည ကို ျဖိဳခြင္းလုိက္ပါတယ္
လူႏွစ္ေယာက္က အေလာင္းတခုကို ထမး္လာျပီး ေျမၾကီးေပၚကို ခ်လိုက္ပါတယ္ အေနာက္မွာလဲလူေတြ လိုက္ပါလာၾကတယ္ သူတို႔ေတြက တိရိစၦာန္ေတြရဲ႔ အေရခြံကုိ အဝတ္အျဖစ္ခ်ဳပ္ဝတ္ထား ျပီး မ်က္ႏွာမွာလဲ ေဆးေရာင္စံုေတြ ျခယ္သထားၾကတယ္ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးလဲ ဝမး္နည္းဖြယ္ရာ သီခ်င္းေတြကို သီဆိုလာခဲ႔ၾကတယ္
သူတို႕သယ္လာတဲ႕အေလာင္းက သူတို႕ ဘရင္ရဲ႕အေလာင္းျဖစ္ျပီး ေနာက္မွာ ဘုရင္႕ရဲ႕သားေတာ္က ေခါင္းငိုက္စိုက္က်စြာ လိုက္ပါလာတာကိုေတြ႕ရတယ္ သားေတာ္ရဲ႕ေဘးမွာေတာ႕ သူတို႕ကုိးကြယ္တဲ႕ ေဆးဆရာက လိုက္ပါလာတယ္ တေနရာအေရာက္ သူတို႕ေျမၾကီးကိုတူးၾကတယ္ ျပီးေတာ႕ ဘုရင္ၾကီးကို ျမဳပ္လိုက္ၾကတယ္ ဘုရင္႕ရဲ႕ေဘးမွာ ေက်ာက္တံုးနဲ႕လုပ္ထားတဲ႕ ဇြန္းရယ္ ေရခရားရယ္ ထည္႕ေပးလုိက္တယ္ ေနာက္ဘဝ မွာသံုးရေအာင္ ဆုိတဲ႕အယူနဲ႕ပါ ဘုရင္႕သားေတာ္ကေတာ႕ ငိုေနတယ္ ေဆးဆရာကေတာ႕ ေမွာ္စကားေတြ ရြတ္ဖတ္ျပီး ဘုရင္ၾကီးကို ေျမျမဳပ္လိုက္တယ္ ျပီးေတာ႕ သူတိုိ႕ျပန္လာခဲ႕ၾကတယ္ အျပန္လမ္းမွာ သားေတာ္က ေဆးဆရာကို
" အခု ငါ႕အေဖ ဘယ္မွာလဲ "
" သူဝိဥာဏ္ေလာက ကုိေလွ်ာက္လွည္႕လည္သြားလာေနတယ္ မပူပါနဲ႕ တေန႕က်ရင္ သူရဲ႕ဝိဥာဏ္နဲ႕ သူမ်ား ခႏၶာကိုယ္ ကုိ ယူျပီး သူအိမ္ျပန္လာမွာပါ "
" ဘယ္ေတာ႕လဲ " လို႕ သားေတာ္က စိုးရိမ္တၾကီးေမးလိုက္တယ္
" သူမင္းကုိ ဒုကၡမေပးႏိုင္ပါဘူး ေနာင္ႏွစ္ေပါငး္အေတာ္ၾကာျပီးမွပါ " လို႕ျပန္ေျဖတယ္ ဒီလိုနဲ႕သူတို႕အိမ္ျပန္လာၾကတယ္ အဲဒီညက သူတုိ႕ စားပြဲေသာက္ပြဲၾကီးကုိ က်င္းပၾကတယ္ ႏွစ္ေတြ တစ္ႏွစ္ျပီး တစ္ႏွစ္ကုန္လြန္သြားျပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝဝဝ ၾကာေသာ္ အခါမွာ........

ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝဝဝ ေတာင္ၾကာျပီလို႕ Dave ေတြးလိုက္တယ္
" အိုးးး အေတာ္ၾကာျပီပဲ " ဖန္ေခါင္းထဲရွိ အရိုးစုကို ငံု႕ၾကည္႕ျပီးေတြးလုိက္တယ္ Stone Age Tony လို႕တံဆိပ္တပ္ထားတဲ႕ ဖန္အေခါင္းထဲမွာ ေက်ာက္တံုးနဲ႕လုပ္ထားတဲ႕ ဇြန္း ေရခရားနဲ႕ တျခားအသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြကုိ ပါ အရိုးစုနဲ႕အတူေတြ႕လုိက္ရတယ္ အေခါင္းထဲ ထည္႕ထားတဲ႕ ေျမအစိုင္အခဲေတြက အေလာင္းကုိ ပ်က္စီးယိုယြင္းျခင္းမွ ကာကြယ္ေပးထားတယ္ သူ႕ရဲ႕အသားအေရက အညိဳေရာင္ပဲ မ်က္လံုးေတာ႕မရွိေတာ႕ဘူး မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ၾကီးပဲ က်န္ခဲ႕ေတာ႕တယ္

Dave ဟာ ျပတုိက္မွာ အလုပ္လုပ္ရတာကို သေဘာက်တယ္ ေက်ာင္းကထြက္ျပီးေတာ႕ အခုမွ အလုပ္ဝင္ကာစ အလုပ္သမားေလးေပါ႕Dave ကဒီလို ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ ရုပ္ထုရုပ္ၾကြင္းေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္ ေလ ဒီျပတုိက္ထဲ ရွိတဲ႔ အရာအားလံဳးကုိ သူသေဘာက်တယ္ စိတ္ဝင္စားတယ္ အဲဒီအထဲမွာေတာ႔ ဒီ Stone Age Tony ၾကီးကို သူအၾကိဳက္ဆံဳးပဲ ဒီအရုိးေျခာက္ၾကီးက ေတာ္ေတာ္ အသက္ဝင္တယ္လို႔ သူထင္တယ္ သူတင္မဟုတ္ပါဘူး ျပတိုက္ကို လာၾကတဲ႔ ဧည္႔သည္ေတြလဲ အဲလိုပဲ ထင္ၾကတယ္ ဒါေၾကာင္႔လဲ တျခားေနရာေတြထက္စာရင္ ဒီေနရာမွာ လူေတြ ဝိုင္းအံုျပီး ၾကည္႔ေနၾကတာ အျမဲတမ္းလုိလုိပါပဲ အခုေတာ႔ ဧည္႔သည္ေတြလဲ ျပန္ကုန္ၾကျပီ ၆ နာရီထုိုးလို႔ ပိတ္ခ်ိန္လဲေရာက္ျပီ သူ႔သူေဌးေတာင္ ျပန္ျပီေလ သူလဲ သိမ္းဆည္းျပီး တံခါးပိတ္ျပီး ျပန္ေတာ႔မယ္
" ေကာင္းေသာညပါ " လို႔ အရိုးစုၾကီးကို ငံု႕ျပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္ သူအျမဲတမး္လိုလုိေျပာေနၾကပါ ဒီလုိေျပာလဲ ဘာအေျဖမွမရဘူးဆိုတာကို သူ သိပါတယ္ မိန္းတံခါးၾကီးကို ပိတ္ျပီး ထြက္ေတာ႔မယ္႔ဆဲဆဲ အသံလိုလိုၾကားတာနဲ႔ ခဏရပ္ျပီးနားေထာင္ေနလိုက္တယ္ Stone Age Tony ဆီကလာတဲ႔အသံပါပဲ ၾကက္သီးေမြးညွင္းမ်ား ထသြားျပီး ခဏေလး နားစြင္႔လုိက္တယ္ ဘာသံမွမၾကားရေတာ႔တာနဲ႔
" ေအာ္ စိတ္က ထင္တာေနမွာပါ " ဆုိျပီး ေသာ႔ခတ္ကာ ထြက္သြားခဲ႔တယ္

မနက္က်ေတာ႔ တံခါးဖြင္႔လိုက္ေတာ႔ Dave စိတ္ထဲမွာ မတင္မက်နဲ႔ တမ်ိဳးၾကီးပဲ ဒါနဲ႔ အခန္းထဲကို ဝင္လုိက္ေတာ႔ တေယာက္ေယာက္က လႈပ္ရွားေနတဲ႔ အသံေတြကို ၾကားလိုက္ရတယ္
" ဘယ္သူလဲ " ဘာသံမွမၾကားရဘူး Stone Age Tony ၾကီးဆီက လာတဲ႔အသံပါပဲ ဒါနဲ႔ သုူ႔အခန္းရွိရာကို ေျပးသြားျပီးၾကည္႔လိုက္တယ္ဆုိရင္ပဲ Dave သူ႔မ်က္လံုးကုိ သူမယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ Stone Age Tony ရဲ႔ ေခါင္းၾကီးက နဂိုေစာင္းေနရာကေန အခုမ်က္ႏွာၾကက္ကို စိုက္ၾကည္႔ေနတယ္ သူ႔ရဲ႔လက္ေတြကလဲ ေနရာေတြေျပာင္းေနတယ္ သူ႔ရဲ႔အသံုးအေဆာင္ျဖစ္တဲ႔ ဇြနး္တုိ႔ ေရခရားတို႔ကလဲ ေနရာေတြေျပာင္းေနတာကို တအံ႔တၾသေတြ႔လုိက္ရတယ္ ၾကက္သီးမ်ား တျဖန္းျဖန္းထသြားျပီး ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးလုိ မလႈပ္မယွက္ ရပ္ေနမိတယ္ ေနာက္ေတာ႔ သတိရလာျပီး ေနာက္ဆုတ္ေနာက္ဆုတ္နဲ႔ အေျပးအလႊားထြက္လာခဲ႔မိတယ္ ဒုန္းးးးးးးး ဆိုျပီး တစံုတေယာက္နဲ႔တုိက္မိျပီး Dave ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေအာ္မိတယ္ အားးးးးးးးးးးး
" ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ " လို႔သူ႔သူေဌးက ေမးတယ္
" ဟုိ.... ဟုိမွာ Stone Age Tony ၾကီးလႈပ္တယ္ ေနရာေတြ ခ်ိန္းေနတယ္ "
" ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ " ဆုိျပီး သြားၾကည္႔တယ္ သူ႔သူေဌးလဲ ျမင္ျမင္ခ်င္းလန္႔သြားတယ္
" ဘယ္သူလုပ္တာလဲ "
" ဘယ္သူမွမရွိဘူး သူ႔ဟာသူ ေရြ႔ျပီး ေနရာေတြခ်ိန္းေနတာ " ဆုိျပီးေၾကာက္လန္႔တၾကားျပန္ေျဖတယ္
" မရူးစမး္ပါနဲ႕ကြာ သူေသသြားတာျဖင္႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ျပီဟာကို တေယာက္ေယာက္က ေရြ႔သြားတာ ေနမွာ မေန႔က ဘာထူးျခားေသးလဲ မေန႔က "
"တံခါးပိတ္ခါနီး အသံလုိလို ၾကားလိုက္သလုိပဲ "
" အဲဒါပဲ ေနမွာေပါ႔ တေယာက္ေယာက္က ပုန္းျပီး ဒီအရိုးစုကို ေလွ်ာက္လုပ္တာ ေနမွာေပါ႔ "
" ဒါဆုိ ဘာလို႔ အဲဒီလုပ္တဲ႔သူက မနက္က ကြ်န္ေတာ္မေတြ႔တာလဲ "
" မင္းမလာခင္ကတည္းက ထြက္သြားတာ ေနမွာေပါ႔ "
" ဒါဆုိရင္ သူကဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီအရိုးစုကို ေလွ်ာက္ေရြ႔ထားတာလဲ "
" လူရႊတ္လူေနာက္ေတြ ေနမွာေပါ႔ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႔ေတာ႔ ေသာ႔ခတ္ရင္ သတိထားၾကားလား " ဆုိျပီးထြက္သြားတယ္
အခန္းတုိင္းကို စံုေစ႔ေနေအာင္ လိုက္စစ္ျပီးျပီ ဘာမွမရွိဘူး ဒါနဲ႔
" Good night Tony " ေရလုိ႔ ေျပာျပီး တံခါးပိတ္ထြက္ခြာခဲ႔တယ္

မနက္တံခါးဖြင္႔ေတာ႔ စူးရွရွ အနံ႔ၾကီးကို ရလုိက္တယ္ စုိစိုစြတ္စြတ္ ေျမၾကီးနံ႔ပါပဲ ဒါနဲ႔ Stone Age Tony အခန္းကို အေျပးေလးသြားၾကည္႔လုိက္တယ္ အေခါင္းက ပြင္႔ေနျပီး ေျမအပိုင္းအစေတြ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ပ်ံ႔ၾကဲေနတာကို သူ ေတြ႔လုိက္ရတယ္ သူ႔ သူေဌးလာေတာ႔
" ၾကည္႔ပါဦး ဒီတခါေတာ႔ သူတို႔ေတြ အေလာင္းၾကီးကို အျပင္ထုတ္ခဲ႔ပံုေပၚတယ္ "
" ငါမင္းကို ေျပာသားပဲ မေန႔က ေသခ်ာ စစ္ပါဆုိတာကုိ "
" ကြ်န္ေတာ္ ေသခ်ာစစ္တယ္ ဘာမွမရွိဘူး တေနရာရာကေန ေဖာက္ျပီး ဝင္တာျဖစ္မယ္ " လို႔ Dave ကေျပာတယ္ သူ႔သူေဌးက
" ငါတုိ႔ ရဲကို အေၾကာင္းၾကားရေအာင္ " ရဲေတြေရာက္လာျပီး ၾကည္႔ရႈစစ္ေဆးတယ္ ေဖာက္ထြင္းထားတဲ႔ အရိပ္အေယာင္လဲမရွိဘူး ရုိက္ခ်ိဳးထားပံုလဲမေပၚဘူး
" တေယာက္ေယာက္က ဒီအထဲမွာ ရွိေနတာေနမွာ ဒီ ည ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေစာင႔္ၾကည္႔ပါလား " လို႔ရဲသားတေယာက္ကေျပာတယ္
" ကြ်န္ေတာ္ လုပ္မယ္ " လို႔ Dave ကေျပာတယ္ သနားစရာ Tony ကို ဘယ္သူမ်ား ေလွ်ာက္ေရြ႔ျပီး ထုတ္ဖို႔ၾကိဳးစားလဲ သူသိပ္သိခ်င္တယ္ ဧည္႔သည္ေတြ ျပန္သြားျပီး အခန္းထဲမွာ သူတေယာက္တညး္ပဲ က်န္ခဲ႔ေတာ႕တယ္ အျပင္ဘက္မွာ လၾကီးကလဲ ထိန္ထိန္သာေနေလရဲ႕ သူ႔လက္ထဲမွာ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး တလက္ ဒီညေတာ႔ ရေအာင္ဖမ္းရမယ္ ဒီလုိနဲ႔ တနာရီ ျပီး တနာရီ ေက်ာ္လြန္သြားျပီ Dave အခန္းေတြထဲကို ေလွ်ာက္လွည္႔ၾကည္႔ေနတယ္

၂ နာရီ..........

တစံုတေယာက္ လႈပ္ရွားသံကို ၾကားလိုက္ရတယ္ Stone Age Tony ရဲ႔ အခန္းကိုေျပးသြားခဲ႔တယ္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မိးနဲ႔ ထိုးလိုက္တယ္ဆုိရင္ပဲ အသက္ရႈဖို႔ ေမ႔ေနခဲ႔တယ္ Stone Age Tony ၾကီးမရွိေတာ႔ဘူး ဒါဆိုဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိဘဲ Dave တေယာက္ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးလို ရပ္ေနမိတယ္ ခဏေနေတာ႔ မိန္းခန္းမၾကီးထဲက လမ္းေလွ်ာက္သံေတြၾကားလုိက္ရတယ္ မိန္းတံခါးၾကီးကို ုဦးတည္ျပီးေလွ်ာက္သြားေနတဲ႔ လူတေယာက္ကို သူ ေတြ႔လုိက္ရတယ္
" ေဟးးး " လုိ႔ Dave ေအာ္လိုက္ျပီး သူ႔ဆီကုိ အေျပးသြားလုိက္တယ္ တံခါးဖြင္႔ဖို႔ၾကိဳးစားေနတဲ႔ လူက Dave ဆီကို လွည္႔ျပီးေလွ်ာက္လာတယ္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးနဲ႔ ထုိးလုိက္တယ္ မ်က္လံုးေဟာက္ပက္နဲ႔ Stone Age Tony ကို အံ႔ၾသစြာေတြ႔လုိက္ရတယ္ Dave ေၾကာက္လန႔္တၾကား ထြက္ေျပးခဲ႔တယ္ တေနရာအေရာက္ သူ႔ေရွ႔မွာ နံရံၾကီးပဲ ရွိေတာ႔တယ္ Stone Age Tony ၾကီးက သူ႔ကိ ုမီလာျပီ အရိုးေျခာက္ၾကီးက စကားတုိးတုိးေလး ေျပာလုိက္တယ္ Dave နားမလည္ဘူး သူေျပာတဲ႔ ဘာသာစကားကုိ Dave ရဲ႕ ပခံဳးကုိ ဆြဲကိုင္လုိက္တယ္ ေအးစက္သြားတာကို ခံစားလုိက္ရတယ္ သူ႔ရဲ႔ မ်က္လံဳးေဟာက္ပက္ၾကီးနဲ႔ စိုက္ၾကည္႔ေနတယ္ ေအာ္ဖို႔ေနေနသာသာ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားဖုိ႔ေတာင္ Dave ေၾကာက္လန္႔ေနတယ္ ရီေဝရီၤေဝ ေခါငး္ထဲမွာ ခ်ာခ်ာ လည္သြားျပီး အရာအားလံဳး အေမွာင္က်သြားတယ္

ေတာ္ေတာ္ ေလးၾကာေတာ႔ Dave ႏိုးလာတယ္ သူလဲေလ်ာင္းေနတာပဲ ဒါနဲ႔ ထဖုိ႔ၾကိဳးစားတယ္ မရဘူး သူ႔ကို ျပဳံးျပီး ငံုံ႔ၾကည္႔ေနတဲ႔ လူက အလုိသူပါပဲလား Dave သိလိုက္ပါျပီ Stone Age Tony က သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ လဲခဲ႔တာပဲ အခုေတာ႔ Dave က Stone Age Tony ရဲ႔အေခါင္းထဲမွာ လဲေလ်ာင္းေနတယ္ Stone Age Tony က
" Good night Tony " ေရလုိ႔ သူ႔ကိုေျပာတယ္
" သူငါ႔ရဲ႔ အသံကို ပါ ယူသြားတာပဲ " လို႔ေတြးလိုက္တယ္ Stone Age Tony က သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ ကုိယူသြားျပီ သူတေယာက္တည္းသာ အေခါငး္ထဲမွာ က်န္ခဲ႔တယ္ ညေတြ တညျပီး ကုန္လြန္ခဲ႔တယ္ ျပတိုက္ထဲမွာ လူေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာျပီး Stone Age Tony အေခါငး္ထဲရွိ Dave ကို ၾကည္႔ၾကတယ္ Stone Age Tony ကေတာ႔ ျပတုိက္ကုိ ျပန္မလာေတာ႔ဘူး
" သူ ငါ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ ကုိ ယူသြားျပီး ဘာလုပ္မလဲဆုိတာ သိခ်င္လိုက္တာ " လို႔ Dave ကေတြးတယ္ ဒါေပမယ္႔ သူ႔မွာ အဲဒီလိုသိႏုိင္မယ္႔အခြင္႔အေရးမရွိပါဘူး

ဒီလိုနဲ႔ တေန႔ျပီး တေန႔ တညျပီး တည ျဖတ္ေက်ာ္ျပီး...........

ဆုေတာင္းျပည္႔ ေရတြင္း

ဘန္နဲ႔ပီတာ ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဘန္ဟာ အျမဲတမ္း ပီတာ ကို မနာလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ထိပ္ဆံုး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ ထဲမွာ ပီတာပါလာေတာ႔ ဘန္ ဟာပိုျပီးေတာ႔ မနာလိုျဖစ္ေတာ႔တာပါပဲ ဒါကိုေတာ႔ ပီတာ မသိပါဘူး။ ဘန္က ေတာ႔ ကားပစၥည္း ေရာင္းဝယ္ေရးလုပ္တဲ႔ လုပ္ငန္းအေသးေလး တခုပါပဲ သူကေတာ႔ ပီတာေလာက္ မခ်မ္းသာေတာ႔ အလိုလိုေနရင္းကို မနာလိုျဖစ္ေနတာပါပဲ။ တေန႔မွာ ပီတာ ဘန္႔ ဆီကိုဖံုးဆက္ျပီး သူ႔ရဲ႔ အိမ္အသစ္ ကို လာလည္ဖို႔ဖိတ္ေခၚခဲ႔ပါတယ္။
ဘန္ဟာ ပီတာ႔ရဲ႔ အိမ္ကို သြားလည္ခဲ႔ပါတယ္ သူ႔ရဲ႔ အိမ္ၾကီးဟာ ျမိဳ႔ျပင္မွာျဖစ္ျပီး အလြန္လဲၾကီးလွပါတယ္ လွလဲလွပါတယ္ ပီတာက ဘန္႔ကို ဧည္႔ခန္းထဲ ေခၚသြားပါတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ပီတာ႔ရဲ႔ ဇနီးဟာ ထြက္လာပါတယ္ မနာလိုစရာေကာင္းလွေအာင္ကိုပဲ ပီတာ႔ရဲ႔ဇနီးဟာ ေခ်ာလွပါတယ္ သူ႔နံမည္က ကိတ္ တဲ႔ ကိတ္ကေျပာတယ္ " ရွင္တုိ႔ေယာက္်ားေလး ေတြ ဝီစကီ မေသာက္ၾကဘူးလား ညေနစာ က နဲနဲၾကာဦးမယ္ ျခံထဲမွာ ဝီစကီေလးဘာေလး ေသာက္ျပီး စကားေျပာပါလား " ဆိုေတာ႔
ပီတာ " ဟင္႔အင္း ငါ သူ႔ကို ျခံထဲ လိုက္ျပလုိက္ဦးမယ္ " ဆိုျပီး ျခံထဲကို လုိက္ျပပါတယ္ ျခံရဲ႔ အေနာက္ဖက္ကိုေရာက္ေတာ႔ ေရတြင္းပ်က္ၾကီး တခုကိုေတြ႔ရတယ္ ပီတာကေျပာတယ္
" သူတုိ႔ေတြကေျပာတယ္ ဒါက ဆုေတာင္းျပည္႔ေရတြင္းတဲ႔ မင္းလိုခ်င္တဲ႔ ဟာကို ဒီမွာ ဆုေတာင္းၾကည္႔ပါလား " လုိ႔ ေျပာတယ္ ဘန္က " ပါးစပ္ကေန အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ေျပာရမွာလား " လုိ႔ေမးေတာ႔
ပီတာက " မလုိပါဘူး စိတ္ထဲကေနပဲ ဆုေတာင္းလို႔ရပါတယ္ " လို႔ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ ဘန္လဲ ပဲ စိတ္ထဲကေန
" ပီတာ ပိုင္ဆုိင္သမွ်ပိုင္ဆုိင္ရပါလုိ၏ " လုိ႔ဆုေတာင္းလုိက္တယ္ ပီတာကေတာ႔ ဘာမွမသိဘူးေပါ႔
" ျပီးျပီလား " တဲ႔ ဒါနဲ႔ ဘန္လဲ ေခါင္းညိမ္႔ျပလိုက္တယ္ ပီတာက ေရတြင္းရဲ႔ေဘာင္ကို မွီထားတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘန္႔ရဲ႔ ေခါငး္ထဲမွာ အၾကံတခုေပၚလာတယ္
" အခုခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး " လို႔ ေတြးျပီး ပီတာကို ေျခေထာက္ေနကိုင္ဆြဲျပီး ေရတြင္းထဲ တြန္းခ်လုိက္တယ္ ပီတာရဲ႔ " ေဟ႔ ေဟ႔ မလုပ္နဲ႔ ကယ္ပါ.... " ဆုိတဲ႔ အသံက ေရတြင္းကေန ပဲ႔တင္ျပီး ထြက္လာတယ္ ဘန္က ခဏေလး နားေထာင္ေနလုိက္တယ္ ေရပြက္သံ ၾကားေတာ႔မွ ကေသာကေျမာ ကိတ္ ဆီေျပးသြားျပီး ေျပာတယ္ " ကိတ္ ေရ ပီတာ ေရတြင္းထဲက်သြားလို႔ အဲဒါ ၾကိဳးေပးစမ္းပါ သူ႔ကို ကယ္ရေအာင္ " လုိ႔ေျပာတယ္ ဒါေပမယ္႔ သူ႔စိတ္ထဲမွာ သိေနတယ္ ဘယ္လိုမွ ကယ္လို႔မရေတာ႔ဘူး ဆိုတာ
ရဲေတြက ဘန္႔ကို မယံုၾကဘူး ဒါေပမယ္႔ ကိတ္ကေတာ႔ ဘန္ဟာ ပီတာ႔ကို ကယ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားေသးတယ္ လို႔ယံုၾကည္တယ္ စ်ာပန အခန္းအနား တေလွ်ာက္လံုးမွာလဲ ဘန္ ဟာ လုိေသးေလးမရွိေအာင္ အကုန္လုပ္ေပးတယ္ ပီတာ႔ရဲ႔ စ်ာပန လဲျပီးေတာ႔ သူနဲ႔ ကိတ္ ဟာ မၾကာခဏ ဆုိသလုိေတြ႔ျဖစ္ၾကတယ္ တညေန ကိတ္ရဲ႔ အိမ္မွာ ညေနစာ စားရင္းနဲ႔ ကိတ္ကေျပာတယ္
" ကြ်န္မ တေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ေနတယ္ " တဲ႔ ဒါနဲ႔ ဘန္ လဲ ကိတ္ကို ေပြ႔ဖက္ရင္းနဲ႔ ပဲ ႏွစ္သိမ္႔လုိက္တယ္ ပီတာ ကြယ္လြန္ျပီး တလအၾကာမွာ ဘန္ နဲ႔ ကိတ္ ဟာ လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္ အခုဆိုရင္ ဘန္ဟာ ဘာမွလုပ္စရာမလုိေတာ႔ဘူး ပီတာ႔ရဲ႔ ရွယ္ယာ တဝက္ကုိ ေရာင္းျပီး သူ႔ရဲ႔ အိမ္အၾကီးၾကီးမွာ သူ႔ဇနီးနဲ႔ အတူေနတယ္ ဘန္႔ရဲ႔ ကားလုပ္ငန္းလဲမလုပ္ေတာ႔ဘူး ဒီလုိနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ ဆႏၵျပည္႔ဝ လာခဲ႔တယ္
မ်ားမၾကာမီမွာ သူတို႔ သမီးေလး တေယာက္ကို ေမြးခဲ႔တယ္ အဲဒီသမီးကို ဘန္ အရမ္းခ်စ္တယ္ စေတလာ လို႔ နံမည္ေပးထားတယ္ ကေလးေလး မူၾကိဳေနတဲ႔ အရြယ္ေရာက္ေတာ႔ ေက်ာင္းထားတယ္ ကေလးက အရမ္းတတ္တယ္ ေက်ာင္းမွာသင္တဲ႔ ကဗ်ာေတြကို လူၾကီးေတြကို ရြတ္ျပတယ္ စကားေတြလဲ တီတီတာတာနဲ႔ေျပာတယ္
ဒါနဲ႔တေန႔ေပါ႔ ဘန္႔ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္ကိုလာလည္ၾကတဲ႔ အခါမွာ ဘန္ကေျပာတယ္
" သမီးေရ ဦးဦးတုိ႔ကို ကဗ်ာရြတ္ျပလုိ္က္ပါဦး " ဆုိေတာ႔ ကေလးက ရြတ္ျပတယ္
" Dingo bell dingo bell Peter in the well " ဘန္အရမ္းလန္႔သြားတယ္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႔ တဟားဟား ရယ္ၾကတယ္ ျပီးေတာ႔
" ဆက္ဆိုေလ သမီး ပီတာ ဘာျဖစ္လဲ " လို႔ေမးတယ္ ဒါနဲ႔ ဘန္လဲ
" ေတာ္ေတာ႔ " ဆိုျပီး သူ႔သမီးကိ ုေငါက္လုိက္တယ္
ဒါနဲ႔ စေတလာလဲ သူ႔အေဖကို ၾကည္႔ျပီး ငိုပါေလေရာ
ညအိပ္ေတာ႔ ဘန္ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္
" ငါ႔သမီးက ပီတာ ေရတြင္းထဲမွာ ရွိတာဘယ္လုိလုပ္သိတာလဲ မေကာင္းဆုိးဝါးေတြက ပဲ သမီးပါးစပ္ထဲကို ဝင္ျပီးေျပာခုိင္းတာလား " ဆုိတဲ႔ အေတြးေပါငး္ ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္
အိမ္မက္ထဲမွာ ပီတာက ေရတြင္းထဲကေန ေရစုိၾကီးနဲ႔ တက္လာျပီး သူတုိ႔ အခန္းတံခါးကို လာေခါက္တယ္ ပါးစပ္ကလဲေျပာတယ္
" စေတလာ ကငါ႔သမီး ျဖစ္သင္႔တယ္ ငါ စေတလာ ကိုေခၚသြားမယ္ " ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ ဘန္လဲ
" ဘယ္သူမွ စေတလာ မေခၚရဘူး " လုိ႔ေအာ္ေျပာတယ္ ကိတ္က ဘန္႔ကို လႈပ္ႏိုးတယ္
" ဘန္ အိမ္မက္ဆုိးေတြမက္ေနတယ္ ထင္တယ္ ဘယ္သူမွ သမီးေလးကို မေခၚပါဘူး " လို႔ေျပာတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္က စ ျပီး ဘန္ဟာ စေတလာကို မ်က္ေျခမျပတ္ေစာင္႔ၾကည္႔ေနေတာ႔တယ္
တေန႔ေပါ႔ ဘန္ ဟာ ျခံထဲမွာ သတင္းစာ ဖတ္ေနတယ္ ကိတ္နဲ႕ သမီးေလးနဲ႔ က မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာလု႔ိ သူက ထင္တာေပါ႔ ကိတ္ က ဘန္႔အတြက္ ေကာ္ဖီလာပို႔ေပးရင္းနဲ႔ ေျပာတယ္
" သမီးကို တေယာက္တည္း လႊတ္ထားတာလား " လုိ႔ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ ဘန္က
" သမီးက မင္းနဲ႔ အတူရွိတာမဟုတ္ဘူးလား " လို႔ေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဝုန္းကနဲ ထရပ္ျပီး သမီးေလးကိ ုရွာဖုိ႔ေျပးသြားတယ္ ကိတ္က
" ေျဖးေျဖးသြားပါ သမီးေလး က သိပ္ေဝးေဝးလံလံမသြားႏိုင္ေလာက္ပါဘူး " လို႔ေအာ္ေျပာတယ္ ဘန္က ေရတြင္းဆီကို ေျပးသြားခဲ႔တယ္ သမီးေလးက စပ္စုျပီး ေရတြင္းေဘာင္ေပၚေလွ်ာက္ေဆာ႔ရင္း လိမ္႔က်သြားမွာစုိးလ႔ိုပါ ေရတြင္းဆီေရာက္ေတာ႔မွ သူ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္တယ္ ေရတြင္းက သမီးေလး အရပ္နဲ႔မမီဘူးေလ ဒါနဲ႔သူလဲ ေရတြင္း ၾကီးကို ငံု႔ၾကည္႔ျပီး ဆုေတာင္းလုိက္တယ္
" သမီးေလး ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႔ " လို႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိတ္ရဲ႔ အသံကုိ ၾကားလုိက္ရတယ္
" ဘန္ေရ သမီးေလးကို ျပန္ေတြ႔ျပီ ျပန္လာခဲ႔ေတာ႔ " တဲ႔
ေရတြင္းထဲ မွာ အရိပ္တရိပ္ကုိ သူ ေတြ႔လိုက္တယ္ သူ ေသခ်ာၾကည္႔ေနတံုးမွာပဲ အဲဒီ႔အရိပ္ရဲ႔ လက္က ဆန္႔ထြက္လာတာကုိေတြ႔လုိက္ရတယ္ ဒါနဲ႔သူ ေနာက္ကို အျမန္ဆုတ္လိုက္တယ္ မရပါဘူး လက္က သူ႔ရဲ႔ လည္ပင္းကို တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး သူ႔ကို ေရတြငး္ထဲကုိ ေခၚသြားခဲ႔တယ္ ျပီးေတာ႔ ေျပာတယ္
" ငါ႔ရဲ႔ ဆႏၵက အခုမွ ျပည္႔တယ္ မင္းကုိေစာင္႔ေနတာၾကာလွျပီ "

အနာဂတ္သုိ႔ အလည္တေခါက္

ကြ်န္ေတာ္ အနာဂတ္ကာလကိုေရာက္ဖူးတယ္ အဲဒီမွာ ေန႔လည္စာစားဖူးတယ္ ဘာေတြရွိလဲဆုိတာကုိ ေတြ႔ခဲ႔ရတယ္ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အဲဒီကေနျပန္မလာသင္႔ဘူး
ကြ်န္ေတာ႔နံမည္ က ပေရာ္ဖက္ဆာ ဂ်ိမ္း။ အခ်ိန္ေတြေရြ႔လ်ားေျပာင္းလဲတာကိုေလ႔လာတယ္ မႏွစ္က အခ်ိန္ ယႏၱယား တခုကုိ ကြ်န္ေတာ္ တီထြင္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ အခန္းထဲမွာ ကြ်န္ေတာ႔္လိုပဲ ပေရာ္ဖက္ဆာ တေယာက္ရွိတယ္ သူ႔နံမည္က ဟယ္တန္ တဲ႔ သူကေတာ႔ ေလဆာ လက္နက္ကို္စမ္းသပ္တီထြင္ဖို႔ လုပ္ေနခဲ႔တယ္။
ဟယ္တန္က " မင္း ငါ႔ရဲ႔ ေလဆာလုပ္ငန္းမွာ ကူသင္႔တယ္ မင္းရဲ႔ ယႏၱယားၾကီး က အသံုးဝင္မွာ မဟုတ္ဘူး ဘာမွျဖစ္လာမွာလဲ မဟုတ္ဘူး အဲဒါၾကီးနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္မေနနဲ႔ " လို႔ သူကကြ်န္ေတာ႔ကို ေျပာတယ္ သူမွားတယ္ ကြ်န္ေတာ္မွန္တယ္ဆုိတာကို ယႏၱယားၾကီး တီထြင္ျပီးသိခဲ႔ရတယ္။
ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႔ ယႏၱယားၾကီးကို Kronite X နဲ႔ အသံုးျပဳျပီး တီထြင္ခဲ႔တာ ျဖစ္တယ္ မၾကားဖူးလို႔ မအံ႔ၾသပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ အဲဒီ atom ကုိ တျခားအာကာသ တခုကေနရခဲ႔တာပါ ဒီကမၻာေပၚကမဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမယ္ အဲဒါက တခုပဲရွိတယ္။ တျခားယႏၱယားေတြလိုပါပဲ စက္ထဲဝင္သြား ျပီး သြားခ်င္တဲ႔ ခုႏွစ္ ရက္ကုိ ႏွိပ္လုိက္ရံုပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ယုန္ေလးနဲ႔ စမး္သပ္ၾကည္႔ခဲ႔တယ္။ တနာရီအခ်ိန္ေစာျပီး start ခလုတ္ကိုႏွိပ္ခဲ႔တယ္။ ရုတ္တရက္ ယႏၱယားၾကီးေပ်ာက္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တနာရီၾကာေအာင္ ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္ တနာရီျပည္႔ေတာ႔ ျပန္ေပၚလာတယ္။ အထဲက ယုန္ေလးကလဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး ကြ်န္ေတာ႔ကိုေတာင္ ႏွာေခါင္းေလး ရွဳံျပီး ၾကည္႔ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ ဒီယႏၱယားၾကီး အလုပ္လုပ္တယ္ဆုိတာကို ကြ်န္ေတာ္သိလုိက္ရတယ္ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဆုိင္းင႔ံမေနပဲ စက္ထဲဝင္ျပီး သကၠရာဇ္ ၃၀၀၀ ကိုႏွိပ္လုိက္တယ္ စက္ထဲမွာစက္ေလွကား သြားေနသလုိမ်ိဳးခံစားလုိက္ရတယ္ ျပီးေတာ႔ ေအာက္ကို အရမ္းၾကီးထုိးက်သြားတာကို သိလုိက္ရတယ္ ခုႏွစ္ေတြက တေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ ၃၀၀၀ လဲေရာက္ေရာ ရပ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လဲ ခန္းဆီးေလး ဖယ္ျပီး အျပင္ကုိၾကည္႔လုိက္တယ္။
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းစိုစိုနဲ႔ သစ္ပင္ေတြ ဒရယ္ေတြ ေျပးလႊားေနတာကို ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ ျမင္႔မားလွတဲ႔ ေငြေရာင္အေဆာက္အအံုၾကီးေတြ တလက္လက္ေတာက္ပေနတာကို ေတြ႔လုိက္ရတယ္။ ဘာကားသံမွလဲ မၾကားရပါလား အိုုးးးး ေငြေရာင္သေဘာၤၾကီး ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ရြက္လႊင္႔ေနပါ႔လား ဘာသံမွလဲမၾကားရဘူး။ မထင္မွတ္စရာပါလား ကြ်န္ေတာ္ထင္ထားတဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းမွာ ျဖစ္လာမယ္႔ လန္ဒန္ရဲ႔ ပံဳစံဟာဆုိရင္ လူသူထူထပ္ျပီး ကားသံေတြ ဆူညံေနလိမ္႔မယ္လို႔ထင္ထားတာ။လူတေယာက္က ကြ်န္ေတာ႔ဆီကိ ုေရြ႔လာတာကိုေတြ႔လုိက္ရတယ္ သူ႔ေျခေထာက္က ေျမၾကီးကို ထိထားရံုပဲ ေလထဲမွာ စကိတ္စီးေနသလိုပဲ။ အရပ္ရွည္ျပီး ခန္႔ညားတဲ႔ လူတေယာက္ပဲ ဒါေပမယ္႔ သူ႔အသားက ညိဳတယ္
သူက " မင္းက ပေရာ္ဖက္ဆာ ဂ်ိမ္း ျဖစ္ရမယ္ ဟုတ္လား ေတြ႔ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ " တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္အံ႔ၾသစြာနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည္႔လိုက္မိတယ္ သူ ဝတ္ထားတာက အမဲေရာင္ ကုတ္အကၤ် ီနဲ႔ ေရႊေရာင္ ဖိနပ္ကို စီးထားတယ္ အဲဒီေရႊေရာင္ ဖိနပ္က ေျမၾကီးနဲ႔ထိမေနဘူးနဲနဲေလး ကြာေနတာကို ေတြ႔လုိက္ရတယ္။
" ကြ်န္ေတာ္႔နံမည္ကို ဘယ္လုိလုပ္ သိေနတာလဲ " လို႔အံ႔ၾသစြာေမးလုိက္မိတယ္
သူက " ခန္႔မွန္းၾကည္႔တာပါ ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ဖူးတယ္ေလ "
" စာအုပ္ဘာစာအုပ္လဲ ကြ်န္ေတာ္ ဘာစာအုပ္မွမေရးဘူး " ဆိုေတာ႔
သူက " အခုေတာ႔မဟုတ္ေသးဘူးေလ ခင္ဗ်ားဒီကေန ျပန္သြားျပီးရင္ ေရးမွာ " တဲ႔ ျပီးေတာ႔ သူက သူ႔ကိုယ္သူမိတ္ဆက္တယ္ " ကြ်န္ေတာ႔နံမည္က ခ်ားလ္ တဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ဒီျမိဳ႔မွာ ေနပါတယ္ " ဆုိျပီး ေငြေရာင္ အေဆာက္အအံုၾကီးေတြကို လက္ညႈိးထိုးျပတယ္ " ျမိဳ႔အႏွံ႔ေလွ်ာက္ျပရမလား " တဲ႔ ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လဲ ေခါင္းညိမ္႔လိုက္တယ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြ လယ္ကြင္းေတြကို ျဖတ္ျပီးသြားခဲ႔ၾကတယ္ သူကေတာ႔ သူ႔ရဲ႔ ေရႊေရာင္ဖိနပ္ေလးနဲ႔ ေလွ်ာတုိက္ျပီးသြားတယ္ ျမိဳ႔ထဲလဲေရာက္ေရာ အေဆာက္အဦးၾကီးေတြကလွမွလွ ေရပန္းေလးေတြ သံစဥ္ေလးေတြနဲ႔ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းလွတယ္ လူေတြက သူတို႔ရဲ႔ ေရႊေရာင္ဖိနပ္ေလးေတြနဲ႔ ေလွ်ာတုိက္ျပီးသြားၾကတယ္ သူတို႔အကုန္လံုး အသားက အညိဳေရာင္ပဲ အားလံုးက်န္းမာသန္စြမ္းျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတယ္ သူေတာင္းစားလဲမေတြ႔ရဘူး ဆင္းရဲသားလဲ မေတြ႔ရဘူး လူေတြက ကြ်န္ေတာ္႔ကိုၾကည္႔ေနတာနဲ႔ ခ်ားလ္ က
" ဒါပေရာ္ဖက္ဆာ ဂ်ိမ္းေလ သူက ငါတို႔ဆီကို လာလည္တာ " လို႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္ လူေတြက ကြ်န္ေတာ္႔ကို ျပံဳးျပျပီးလက္ျပႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္
" ဘာျမိဳ႔လို႔ ေခၚလဲ " လို႔ေမးေတာ႔ သူက
" New London " တဲ႔
" ဟင္ ကြ်န္ေတာ္ သိတဲ႔ လန္ဒန္နဲ႔လဲမတူပါလား "
" အင္းကြ်န္ေတာ္တု႔ိ အရင္က ဟာေတြကို ဖ်ိဳဖ်က္ျပီး အသစ္ေဆာက္ထားတာ ၾကာျပီ " လို႔သူကေျပာတယ္
" လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ ၂၀၀၀ တံုးက Old London ကိုကြ်န္ေတာ္ စာအုပ္ထဲမွာပဲ ဖတ္ဖူးတယ္ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ႔ေနရာပဲ " လို႔သူကေျပာတယ္
" ဟုတ္တယ္ " လို႔ျပန္ေျဖလိုက္တယ္ " ေန႔လည္စာစားရေအာင္ " ဆုိျပီး ဆိုင္တဆုိင္ရဲ႔ အျပင္ဖက္မွာ ဝင္ထုိင္လိုက္ၾကတယ္ သူက " grilled zerg ကုိစားၾကည္႔ အရမး္ေကာင္းတယ္ " လုိ႔ေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔သူက ဆက္ျပီးေတာ႔ " ခင္ဗ်ားမွာ ေမးစရာ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္မလား "
" အင္း သိခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးပဲ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တာက ဒီမွာ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြ မရွိဘူးလား "
" ရွိတယ္ ကြ်န္ေတာ္႔ကို ဘယ္ေလာက္လဲလို႔ ခန္႔မွန္းၾကည္႔စမ္းပါ ေနာက္ႏွစ္ဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္ အသက္ ၁၅၀ ျပည္႔ျပီ " တဲ႔ သူ႔ကို ၾကည္႔လိုက္တယ္ မ်က္ႏွာမွာ အေရးအေၾကာင္းလဲမရွိဘူး ၃၅ အျပင္မပိုဘူး
" မျဖစ္ႏိုင္တာ " ဆုိေတာ႔ သူက
" ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေဆးတမ်ိဳးကို ရွာေတြ႔ခဲ႔ၾကတယ္ အုိမင္းရင္႔ေရာ္ျခင္းကို ကာကြယ္ေပးတယ္ ဒီမွာရွိတဲ႔လူတိုင္း အသက္ ၃၀၀ အထိေနႏိုင္တယ္ " လို႔သူကေျပာတယ္
" ဒါေပမယ္႔ ဖ်ားတာ နာေတာေရာ "
" ဒီမွာဘယ္သူမွ မဖ်ားဘူးေသလဲမေသဘူး နားလဲမေလးဘူး ကန္းလဲမကန္းဘူး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ လက္ေတြေျခေတြ တခုခုျဖစ္ရင္ ခြဲခနး္ထဲမွာ အသစ္တခုထပ္လုပ္ေပးတယ္ "
" ေကာင္းတာေပါ႔ ဒါနဲ႔ ဒီကလူေတြအကုန္လံုးအသား ညိဳတယ္ေနာ္ ဘာလို႔လဲ "
" လူမ်ိဳးေတြ ေရာကုန္ျပီေလ အမဲနဲ႔အျဖဴေတြရျပီး အညိဳေလးေတြ ေမြးလာၾကတာေလ ခင္ဗ်ားတုိ႔ဆီမွာ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈရွိတယ္ ဒီမွာမရွိဘူး " လို႔သူကျပန္ေျဖတယ္ " အိုး grilled zerg ရျပီ "
အဲဒီ grilled zerg ကိုေရႊပန္းကန္နဲ႔ထည္႔ထားျပီး လာခ်ေပးတယ္ အသားနဲ႔တူတယ္ လွီးျပီးစားၾကည္႔ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္စားလို႔ေကာင္းတာပဲ ကြ်န္ေတာ္စားဖူးသမွ်ထဲမွာ ဒီအစားအစာက စားလိ႔ုအေကာင္းဆံုးပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိတယ္
" ဘာသားနဲ႔လုပ္တာလဲ "
" အသား ကြ်န္ေတာ္တို႔ တိရိစၦာန္ ေတြရဲ႔ အသားကို မစားဘူး မမွ်တဘူးထင္လို႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြ တီထြင္ထားတဲ႔ အပင္ကေနရတဲ႔ဟာေလ အသားနဲ႔အရသာတူတယ္ အခုဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က အသားစားဖို႔အတြက္ တိရိစၦာန္ေလးေတြကို သတ္စရာမလိုေတာ႔ဘူး " လုိ႔သူကေျပာတယ္ စားေသာက္ျပီးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္က ခံုေပၚမွာ မွီျပီးစားျမံဳျပန္ေနလိုက္တယ္ ေနေရာင္က မ်က္ႏွာေပၚကို က်လာတာနဲ႔
" ဘာလို႔ဒီေလာက္ေတာင္ ေႏြးေနရတာလဲ အခုက ေဆာင္းရာသီမဟုတ္ဘူးလား ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္နဲ႔ အတူတူပဲမလား "
" ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရာသီဥတုေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္လုိက္ျပီေလ အခ်ိန္တုိင္းေနသာတယ္ မုိးက ညက်မွရြာတယ္ ခရစ္စမတ္က်ရင္ ႏွင္းက်တယ္ "
အုိးးေကာင္းလိုက္တာ ဒီမွာ အဖ်ားအနာလဲမရွိ ဆင္းရဲမႈလဲမရွိ လူမ်ိဳးခြဲျခားမႈလဲမရွိ နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလး ေနခ်င္စရာေကာင္းတာပဲ လို႔ကြ်န္ေတာ္ ေတြးလိုက္မိတယ္
" စစ္ေတြဘာေတြေကာ မျဖစ္ဘူးလား " ဆိုေတာ႔
" ကြ်န္ေတာ္တို႔ စစ္မျဖစ္တာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀ ေလာက္ကပဲေလ "
ဟ ဒါဆုိရင္ ဟယ္တန္တီထြင္ေနတဲ႔ ေလဆာလက္နက္က အလကားပဲ ဘာအတြက္လဲ သူကမွအသံုးမက်တာ လို႔စိတ္ထဲကေတြးလိုက္ျပန္တယ္ ျပီးေတာ႔ သူ႔ကို
" ဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ ေလး ေနလုိ႔ေကာင္းမယ္႔ပုံပဲ ကြ်န္ေတာ္ဒီမွာေနခ်င္တယ္ " ဆုိေတာ႔သူက
" ဘာလို႔မျဖစ္ရမွာလဲ ခင္ဗ်ားေနခ်င္ရင္ေနေပါ႔ " တဲ႔ ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လဲ စဥ္းစားလုိက္တယ္ အင္းဘာလုိ႔မျဖစ္ရမွာလဲ ဟုတ္သားပဲ ငါ႔မွာ မိသားစုလဲမရွိ ဒီမွာေနတာကမွ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္ ျပီးေတာ႔သူ႔ကို " ကြ်န္ေတာ္ဒီမွာေနမယ္ ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္သြားခ်င္ေသးတယ္ " ဆိုေတာ႔ သူက
" ဘာလို႔လဲ "
" တျခားသိပၸံပညာရွင္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ႔ေၾကာင္းၾကြားခ်င္ေသးတယ္ "
" အဲဒီေတာ႔ "
" ပေရာ္ဖက္ဆာ ဟယ္တန္ကို ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈကို သိေစခ်င္တယ္ ကြ်န္ေတာ္ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး ဆုိတာကို လက္ေတြ႔ျပခ်င္တယ္ "
" ခင္ဗ်ား မဟာအမွားၾကီးကို လုပ္ေတာ႔မွာပဲ ဒါေပမယ္႔ မတားပါဘူး " ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ႔ကို ယႏၱယားၾကီးဆီကို လုိက္ပို႔ေပးတယ္ သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္ အထဲဝင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အခ်ိန္ကို ႏွိပ္လုိ္က္တယ္ ခုႏွစ္ေတြ တေရြ႔ေရြ႔ျပဳတ္က်လာတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္ ေနာက္ ေပါက္ကြဲသံၾကီးၾကားလုိက္ရျပီး ခတၱအဆက္အသြယ္ျပတ္သြားခဲ႔တယ္ ကြ်န္ေတာ္ ႏိုးလာခဲ႔တယ္ ေဆးရံုေရာက္ေနတာကုိ သိလုိက္ရတယ္ ဟယ္တန္က ကြ်န္ေတာ႔္ေဘးမွာ " ဘယ္လုိလဲ သက္သာရဲ႔လား " ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ေျခေထာက္ေတြလက္ေတြ နာေနတယ္ ေျခေထာက္မွာလဲေက်ာက္ပတ္တီးအေဖြးသားနဲ႔
" ဘာျဖစ္တာလဲ " လုိ႔ေမးလုိက္တယ္
" ကြ်န္ေတာ္လဲ ခင္ဗ်ားကို အဲဒီအေၾကာင္းေမးမလို႔ " တဲ႔ဟယ္တန္ကေျပာတယ္ " ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ ေလဆာနဲ႔ လက္ေတြ႔ခန္းထဲမွာ စမ္းသပ္ေနတံုး ရုတ္တရက္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ စက္ၾကီးေပၚလာတယ္ေလ ျပီးေတာ႔ ေပါက္ကြဲသြားတာပဲ ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ ေလဆာလဲ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာျဖစ္သြားျပီ"
" ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ ယႏၱယားေရာ "
" သူလဲေပါက္ကြဲသြားျပီ ခင္ဗ်ားအသက္ရွင္ေနတာ ကံေကာင္းတယ္မွတ္ပါ " ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိကို စံုမွိတ္ထားလုိက္မိတယ္
ဟယ္တန္က " အဆင္ေျပရဲ႔လား ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ေပးရဦးမလဲ "
" ကြ်န္ေတာ႔ကို ထားခဲ႔ျပီးထြက္သြားေပးပါ " လုိ႔ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္
ဟယ္တန္ထြက္သြားျပီ
ကြ်န္ေတာ႔္ရဲ႔ ယႏၱယားၾကီးကို ဘယ္လုိမွ ျပန္ေဆာက္လို႔မရေတာ႔ဘူး kronite X ကမရွိေတာ႔ဘူး ကြ်န္ေတာ္ျပန္မလာသင္႔ဘူး အဲဒီမွာပဲေနသင္႔တယ္

ၾကယ္ကေလး က အသစ္မတင္ဘူးလားဆုိလုိ႔ တင္လုိက္တာပါ
အမွားအယြင္းရွိရင္လဲ ျပင္ဖတ္ေပးပါဦးလို႔
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္
ငွက္ကေလး ရဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာ

မွန္

ဒါလီ ေခါငး္ကုိက္ေနတယ္ မေန႔က သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အတူ ကမ္းေျခကို holiday ထြက္လာၾကတာေလ မေန႔ ညက pub မွာ ေသာက္ျပီး ဒီေန႔ေတာ႔ ေခါငး္ကိုက္တာနဲ႔ လိေမၼာ္ရည္ထုိင္ေသာက္ေနလိုက္တယ္ ေအမီနဲ႔ ဆာရာ ကေတာ႔ တည္းခိုခန္းမွာ အိပ္က်န္ခဲ႔တယ္ဒါလီက သူ႔ဘဝသူ မေက်နပ္ ျဖစ္ေနတယ္ ရတဲ႔လစာကလဲ နည္း holiday ထြက္တာေတာင္ ပိုက္ဆံကုိ ခ်င္႔ခ်ိန္ေနရေတာ႔ ေဒါသထြက္ေနတယ္ ဒီၾကားထဲက ေခါငး္ကလဲ တစစ္စစ္ကိုက္ေတာ႔ ပိုျပီးစိတ္ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္ေလ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ " ခ်မ္းသာတဲ႔ေယာက္်ားရရင္ ပူစရာမလိုေတာ႔ဘူး ငါေခ်ာတာပဲ ငယ္လဲငယ္ တယ္ အခုမွ ၂၃ ပဲရွိေသးတာ ဘီလ်ံနာကို ရွာယူမယ္"

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔ေဘးနားကုိ အရိပ္တရိပ္က်လာလို႔ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အဘုိးၾကီးတေယာက္ တုတ္ေကာက္ၾကီးကုိ အားျပဳျပီး သူ႔စားပြဲကို ေလွ်ာက္လာတယ္ ျပီးေတာ႔ ျပံဳးျပီးေတာ႔ " ဒီစားပြဲမွာ ထုိင္လို႔ ရမလား" လို႔ေမးလုိ္က္တယ္
ဒါလီ ေဝ႔ၾကည္႔လိုက္တယ္ စားပြဲအလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိရဲ႔နဲ႔ ဘာလို႔မ်ား သူ႔ စားပြဲကို လာထုိင္ခ်င္ရတာလဲ ?ဒါလီ လဲ ယဥ္ေက်းစြာပဲ " ဟုတ္ကဲ႔ ရပါတယ္" လု႔ိျပန္ေျဖလုိက္တယ္ အဘိုးၾကီးက အေကာင္းစားရွန္ပိန္မွာတယ္ စားပြဲထိုးေကာင္ေလးကို " ခြက္ႏွစ္ခြက္ " လို႔ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ ဒါလီက " ေနပါ ရပါတယ္ ကြ်န္မ ေခါငး္ကိုက္ေနလို႔ အခ်ိဳရည္ပဲေသာက္ေတာ႔မယ္ " ဆိုျပီး ေျပာေတာ႔ အဘုိးၾကီး က ခြက္ ၁ ခြက္ပဲ မွာလုိက္တယ္ ရွန္ပိန္ေရာက္လာေတာ႔ အဘုိးၾကီးက ဒါလီ႔ဘက္ကိုလွည္႔ျပီး
" ေသခ်ာလား ရွန္ပိန္မေသာက္ဘူး ဆိုတာ " လို႔ေမးတယ္ ဒါနဲ႔ ဒါလီ လဲျပံဳးျပီး ေခါငး္ညိမ္႔ျပလိုက္တယ္ အဘုိးၾကီးက သူ႔ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္တယ္ သူ႔နံမည္က ေဂ်ာ႔ တဲ႔ အခု ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ အပန္းလာေျဖတဲ႔ အေၾကာင္း လုပ္ငန္းေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆုိတဲ႔ အေၾကာင္း ဒါလီ႔ကို ေျပာျပတယ္ ဒါနဲ႔ ဒါလီက လဲ သူ႔ဘဝကို ရင္ဖြင္႔ျပီးေျပာတယ္ သူက ဘယ္မွာ အလုပ္လုပ္တဲ႔အေၾကာင္း အခု သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူ အားလပ္ရက္ထြက္လာတဲ႔ အေၾကာင္း အလုပ္ကိုလဲ စိတ္ပ်က္တဲ႔အေၾကာင္း စသည္ျဖင္႔ေျပာတာေပါ႔ ျပန္ခါနီးက်ေတာ႔ အဘုိးၾကီးက ဒါလီကုိ သူ႔ရဲ႔ ဘန္ဂလိုကို လာခဲ႔ဖို႔ ညစာ လာစားဖို႔ဖိတ္လို္က္တယ္ ဒါလီလဲ ေခါင္းညိမ္႔ သေဘာတူလိုက္တယ
္ညေရာက္ေတာ႔ ဒါလီလဲ အေကာင္းစား ညပြဲတက္တဲ႔ ဂါဝန္ကို ဝတ္ျပီး အဘုိးၾကီးရဲ႔ ဘန္ဂလိုကိုိ လာခဲ႔တယ္ အေပါက္ဝမွာ လူတေယာက္ က ၾကိဳေနတာကို ေတြ႔ရတယ္ သူ႔ကို ေတြ႔ေတာ႔ အဲဒီလူက အရုိအေသ ေပးျပီး
" ကြ်န္ေတာ႔နံမည္ ကယ္ဘင္ လို႔ေခၚပါတယ္ ဆရာရွိတဲ႔ ေနရာကို လုိက္ျပေပးပါ႔မယ္ လုိက္ခဲ႔ပါ " သူ႔ကိုေခၚသြားတယ္ အဘုိးၾကီးရဲ႔ ဘန္ဂလိုဟာ ကမ္းေျခမွာရွိတဲ႔ ဘန္ဂလိုေတြထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာ ၾကီးျပီးလွလဲ လွတယ္ ဒါလီ အရမး္သေဘာက်သြားတယ္ " ဒီဘန္ဂလိုကို ငါပိုင္ရင္ " ဆိုတဲ႔ အေတြးဝင္လာခဲ႔တယ္ အဘုိးၾကီးနဲ႔သူ နဲ႔ ညစာစားျပီးေတာ႔ အဘုိးၾကီး က သူ႔ရဲ႔ ဘန္ဂလိုကို လုိက္ျပတယ္ အခန္းတခန္းထဲေရာက္ေတာ႔ မွန္ အၾကီးၾကီးတခ်ပ္ကို ေတြ႔တယ္ ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ၾကီးေလ ေဘာင္ေတြကြပ္ထားျပီး လွမွလွပဲ ဒါနဲ႔ ဒါလီလဲ မေနႏိုင္ေတာ႔ တာနဲ႔ " လွလိုက္တာေနာ္ " လို႔ မေနႏိုင္မထုိင္ႏိုင္ခ်ီးမြမ္းမိတယ္ အဘုိးၾကီးက သူ႔ကုိ မွန္ေရွ႔ေခၚသြားတယ္ ျပီးေတာ႔ သူ႔ပခံုးေပၚလက္တင္ျပီး
" ဒီမွန္က ငါ႔အတြက္ အရမ္းအေရးပါတယ္ မင္းရဲ႔ လွပ ပ်ိဳႏုတဲ႔ ရုပ္ကို မွန္ထဲမွာ ၾကည္႔ၾကည္႔ပါ " လုိ႔ေျပာတယ္ အဘိုးၾကီးရဲ႔ ဘန္ဂလိုက ထြက္လာျပီးေတာ႔ ဒါလီ အရမ္းပဲ စိတ္ၾကည္ႏူးေနတယ္ ေပ်ာ္လဲ ေပ်ာ္မိတယ္
" ငါသာ အဲဒီလုိမ်ိဳး ဘန္ဂလိုၾကီးကို ပိုင္ခဲ႔ရင္ " ဆုိတဲ႔ အေတြး ဒုတိယပၼိ ေပၚလာျပန္တယ္

" ဘာ နင္ သူ႔ကို လက္ထပ္မယ္ ဟုတ္လား " ဒီစကားက ေအမီနဲ႔ ဆာရာ မတုိင္ပင္ပါပဲ ျပိဳင္တူ ထြက္လာတဲ႔ စကားပါ ဒါလီက သူ႔ကိုယ္သူ မွန္ထဲမွာ ၾကည္႔ျပီးေတာ႔ " ဘာလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ရမွာလဲ " လုိ႔ေမးလိုက္တယ္ ေအမီက " နင္ေသခ်ာစဥ္းစားေနာ္ သူက နင္႔ထက္ အသက္ အမ်ားၾကီး ၾကီးတယ္ ျပီးေတာ႔ နင္နဲ႔ သူနဲ႔ က သိတာ လဲ ဘာမွၾကာေသးတာမဟုတ္ဘူး "
ဒါလီက " သူက ခ်မ္းသာတယ္ေလ ငါလိုခ်င္တာ ဘာမဆိုရမွာပဲ ဟာ "
ဆာရာ ကေတာ႔ " ငါေတာ႔ မစဥ္းစားတတ္ေတာ႔ဘူး ဟာ နင္႔ သေဘာပဲေလ တားမရလဲ မတတ္ႏိုင္ဘူး " လုိ႔ေျပာတယ္
ဒါနဲ႔ တပတ္ၾကာေတာ႔ ဒါလီ နဲ႔ ေဂ်ာ႔ လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္ အံ႔ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ေဂ်ာ႔ ရဲ႔ အိမ္ၾကီးက ခန္းနားထည္ဝါလွပါတယ္ သူတုိ႔ အခန္းထဲမွာ မွန္ ၾကီးကို ခ်ိတ္ထားတယ္ ေဂ်ာ႔ က ေျပာတယ္
" ဒီမွန္ကို ေန႔တုိင္းၾကည္႔ေပးရမယ္ " လို႔ေျပာတယ္ ဘာအဓိပါၸယ္မွန္းေတာ႔ ဒါလီလဲ မသိဘူး မွန္ၾကီးကလဲ လွ အိမ္ၾကီးကလဲ လွတာပဲ သိတယ္
ဒီလိုနဲ႔ တေန႔က်ေတာ႔ ထူးထူးျခားျခား မွန္ထဲမွာ သူ႔ရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အေရးအေၾကာင္းေတြကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္ ဒါလီ လန္႔သြားတယ္ " ဟယ္ ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ငါ႔မ်က္ႏွာေပၚက အေရးအေၾကာင္းေတြက အရင္တံုးက ဒါေတြမရွိပါဘူး အခုက်မွ ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ " ဆိုျပီး သူ႔ကိုယ္သူ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတယ္
" အရင္တံဳးက နဲ႔ေတာ႔ မတူ ေသခ်ာတယ္ ခႏၶာကိုယ္တခုလံုးလဲ ေညာငး္ညာကိုက္ခဲေနတယ္ ဘာမွလဲမလုပ္ရပဲနဲ႔ ဒုကၡပဲ မနက္ျဖန္ဆုိရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြလာမွာ ဒီလုိရုပ္ၾကီးနဲ႔ေတာ႔မေတြ႔ခ်င္ဘူး " ဆိုျပီး စိတ္ထဲမွာေတြးေနတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဂ်ာ႔ဟာ အားကစားလုပ္ျပီးရာကေန ျပန္လာတယ္ သူ႔ၾကည္႔ရတာ အရင္ကထက္ပိုျပီး ႏုပ်ိဳ သန္စြမ္းေနသလိုပဲ ဒါလီ မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္

" ဟယ္ ဒါလီ နင္ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ဟယ္ နင္႔ရုပ္ကလဲ အုိစာသြားလုိက္တာ ဟာ မေတြ႔ရတဲ႔ ဒီတလအတြင္းမွာကို နင္ေနေရာေကာင္းရဲ႔လား " ဆုိျပီး ဆာရာက ေမးတယ
္ဒါလီက " ေကာင္းပါတယ္ လာ ေလ ငါ႔ရဲ႔ အိမ္ကို လုိက္ျပမယ္ " ဆိုျပီးေခၚသြားတယ္ သူတို႔အခန္းထဲလဲေရာေရာ ေအမီက " ဟဲ႔ ဒီမွန္ၾကီးက ဘယ္လုိၾကီးလဲ ေၾကာက္စရာၾကီးပါလား ေျခာက္ျခားစရာၾကီးေနာ္ " လို႔ေျပာတယ္ ဒါလီက " လွပါတယ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ "
ေအမီက " မသိဘူး ဒီမွန္ၾကီးၾကည္႔ရတာ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးၾကီးပဲ ဘာလုိ႔မွန္းကိုမသိဘူး " လို႔ေျပာတယ္ ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ ေန႔လည္စာ အတူစားျပီး ညေနက်ေတာ႔ ေအမီနဲ႔ ဆာရာ ျပန္သြားၾကတယ္ ေနာက္ေန႔မနက္ ဒါလီသြားတုိက္ေတာ႔ သြားတေခ်ာင္းကြ်တ္သြားတာကို ေတြ႔ရတယ္ ဒါနဲ႔ သြားဆရာဝန္ဆီ ဒါလီသြားခဲ႔တယ္ ဆရာဝန္က ဒါလီကို သြားျပန္တပ္ေပးျပီး " ဒီလုိအသက္ အရြယ္မွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ သတိထားပါ " လို႔ေျပာတယ္
ဒါနဲ႔ဒါလီက " ဆရာ ကြ်န္မက အခုမွ ၂၃ ပဲ ရွိေသးတဲ႔ဟာကို သြားက ကြ်တ္ျပီလား " လို႔ေမးတယ္ ဆရာဝန္က သူ႔ကုိ တခ်က္ ေစာင္းငဲ႔ ၾကည္႔တယ္ ျပီးေတာ႔ ဘာမွမေျပာပဲ ဝယ္ရမယ္႔ေဆးစာ ကိုေရးေပးလုိက္တယ္ အျပန္လမ္းမွာ ဒါလီ႔ကိုေျပာတဲ႔ ဆရာဝန္စကား ကို ျပန္စဥ္းစားျပီး မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ တေန႔တျခား ဒါလီ႔ရဲ႔ရုပ္က အုိစာသြားသလုိပဲ တေန႔တျခား ေဂ်ာ႔က ႏုပ်ိဳလာတာကိုေတြ႔ရတယ္ အိပ္ယာေပၚမွာ ထိုင္ျပီး မေက်မနပ္နဲ႔ ေဂ်ာ႔ ကိုေျပာတယ္ " ေဂ်ာ႔ ငါ တေန႔တျခား အုိလိုက္လာတယ္ နင္က်ေတာ႔ ႏုပ်ိဳေနတာပဲေနာ္ " ဆိုေတာ႔ ေဂ်ာ႔က " ငါက အျမဲတမ္း ႏုပ်ိဳေနတာပါ " လုိ႔ျပန္ေျပာတယ္
ဒါနဲ႔ ဒါလီလဲ စိတ္တုိတိုနဲ႔ လက္ထဲရွိတဲ႔ ဘီးနဲ႔ မွန္ ၾကီးကိုပစ္ေပါက္မယ္လုပ္ေတာ႔ ေဂ်ာ႔ က အတင္းတားျပီး
" မလုပ္နဲ႔ အဲဒီမွန္က ငါ႔အတြက္ အရမ္းအေရးၾကီးတယ္ " လုိ႔ေျပာျပီး သူ႔လက္ထဲက ဘီးကို အသာေခ်ာ႔ယူျပီး မွန္တင္ခံုေပၚတင္ထားလိုက္တယ္

သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကုိ ထမ္းစင္ေပၚတင္ျပီး ေခၚသြားၾကျပီ ဆရာဝန္ေတြက သတ္မွတ္တယ္ " ဒီအသက္ အရြယ္ ဆုိေတာ႔ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္ျပီး ေသတာ " တဲ႔
ဒါလီေျပာခ်င္ေနတယ္ သူဟာ အခုမွငယ္ငယ္ေလး ပဲ ရွိေသးတယ္ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ဆုိတာ ကို လူေတြကို ရွင္းျပခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႔ သူ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ အခုခ်ိန္မွာ သူဟာ ေသလူျဖစ္ေနျပီပဲ

ေဂ်ာ႔ရဲ႔ ရုပ္ဟာဆုိရင္ တကယ္႔ကို ၂၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးအတိုင္းကို ႏုပ်ိဳသြားတာပါ သူ႔ကုိ ဘယ္သူက မွ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္အဖိုးၾကီးဆုိတာ ယံုမွာလဲ ေဂ်ာ႔ က သူ႔ကိုယ္သူ မွန္ထဲမွာၾကည္႔ျပီးေတာ႔ ေက်နပ္ေနတယ္ ကယ္ဘင္က " ဆရာ ဒီမွန္ၾကီး ကို သိမ္းထားလိုက္ရေတာ႔မလား " လို႔ေမးေတာ႔ ေဂ်ာ႔ က " ေအး သိမ္းထားလုိက္ဦး အခုေလာေလာ ဆယ္ ငါမလုိေသးဘူး " မလုိေသးဘူးလုိ႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္