The Fetch

John အခုတေလာ လန္႔ေနတယ္ သူ႔ေနာက္ကို လူစိမ္းတေယာက္ လုိက္ေနတယ္ လူစိမ္းက အရပ္ရွည္တယ္ ပိန္တယ္ သူ႔ရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားအတုိင္းပဲ အျမဲတမ္း ဦးထုပ္အနက္နဲ႔ ကုတ္အကၤ်ီအနက္ကို ဝတ္ထားတယ္ သူ႔ရဲ႔မ်က္ႏွာကို John တခါမွ်မျမင္ဖူးဘူး သူဘာေၾကာင္႔ John ေနာက္ကိုလိုက္ေနလဲ ဆုိတာကို စဥ္းစားလို႔မရဘူး အျမဲတမ္းပဲ John ဘယ္သြားသြားေနာက္ကေန လိုက္ေနတယ္ နီးနီးကပ္ကပ္ၾကီးေတာ႔ မဟုတ္ဘူး ေျခလွမ္း ၅၀ စာေလာက္ေပါ႔ေလ John သူ႔ကိုေမးၾကည္႔ခ်င္တယ္ ဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္ကို လုိက္ေနတာလဲ ဆုိျပီးေတာ႔ ဒါေပမယ႔္ မေမးရဲလို႔ မေမးခဲ႔ဘူး ဒါေၾကာင္႔ စေန တနဂၤေႏြ John အိမ္မွာပဲေနတာ မ်ားတယ္ ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ဘူး

ဒါေပမယ္႔ တနလၤာေန႔ေတာ႔ အလုပ္သြားရတယ္ မနက္စာစားျပီးေတာ႔ အဝတ္လဲတယ္ အိမ္ေရွ႔တံခါး ဖြင္႔ျပီးလမ္းမဘက္ကို ၾကည္႔လုိက္တယ္ လူစိမ္းရဲ႔အရိပ္အေယာင္ကို မေတြ႔ရဘူး ဒါနဲ႔ John လဲ သက္ျပင္းခ်ျပီးထြက္လာလိုက္တယ္ ခဏေနေတာ႔ မသကၤာတာနဲ႔ ေနာက္လွည္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ John လန္႔သြားတယ္ သူ.. သူ... ေနာက္က ေန လုိုက္လာျပန္ျပီ ဒီတခါေတာ႔ ေျခလွမ္း ၄၀ စာေလာက္ပဲ ရွိတယ္ ဘူတာရံုထဲကုိ ျမန္ျမန္သြက္သြက္ေလး ဝင္သြားလုိက္တယ္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ေနာက္လဲလွည္႔မၾကည္႔ရဲဘူး ရထားဆုိက္လာတာနဲ႔ ဘာမွေတြေဝမေနဘဲ တန္းျပီး တက္လာခဲ႕လိုက္တယ္ အလုပ္ေရာက္ေတာ႔မွ ဖူးးးး ဆုိျပီးေတာ႔ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ႔တယ္ John က မွန္စက္ရံုမွာ လုပ္တယ္ သူ႔အလုပ္က မွန္ေတြကို ျဖတ္ေပးရတယ္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ဆုိဒ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ႔ ဒီမနက္ သူအလုပ္ရွဳပ္တယ္ ဒါနဲ႔ အဲဒီ လူစိမ္းကို သူခဏေတာ႔ ေမ႔သြားတယ္ သူ႔အလုက္ သတိထားျပီးလုပ္ရတယ္ မဟုတ္ရင္ သူ႔လက္ျပတ္သြားမွာကိုးး

ေန႔လည္စာစားေတာ႔ John က canteen မွာ Sam ရယ္ Morag တုိ႔နဲ႔ အတူစားတယ္ John က လူစိမး္ကုိျမင္လုိက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးလန္႔သြားတယ္ ဦးထုပ္ အနက္နဲ႔တန္းစီေနတာ ေတြ႔လုိက္ရတယ္ John လက္ထဲက ခက္ရင္းနဲ႔ ဓားလြတ္က်သြားတယ္ ဒါနဲ႔

" ဘာျဖစ္တာလဲ " လို႔ Morag က ေမးလုိ္ကတယ္ Sam က

" မင္းၾကည္႔ရတာ သရဲေတြ႔တာ က်ေနတာပဲ " တဲ႔ John က

" သူ..သူ.. ဒီအထိေတာင္ လုိုက္လာတာပဲ "

" ဘယ္သူလဲ "

" ဟို အမည္းေရာင္နဲ႔ လူေပါ႔ ၾကည္႔ေလ ဟုိမွာ " တဲ႔ Morag က လွမ္းၾကည္႔လိုက္တယ္

" ငါ ဘာအမည္းေရာင္မွ မေတြ႔ပါဘူး " Sam ကလဲ

" အဲဒီမွာ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး "တဲ႔ ဟုတ္ပါတယ္ အခုေတာ႔ ဘယ္သူမွ မရွိေတာ႔ဘူး ဒါေပမယ္႔ ေသခ်ာပါတယ္ အဲဒီလူစိမ္းျပန္လာမယ္ဆုိတာ အဲဒီညက John အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ လူစိမ္းက သူ႔ေနာက္ လိုက္တံဳးပဲ ဒီတခါေတာ႔ ေျခလွမ္း ၃၀ စာ

တပတ္လံုးမွာ John အလုိက္ခံေနရတယ္ တေျဖးေျဖးနဲ႔ပိုနီးလာတယ္ ဒီေသာၾကာက်ေတာ႔ ေျခလွမ္း ၁၅ လွမ္းစာပဲက်န္ေတာ႔တယ္ John အေနာက္ကေန လွည္႔ျပီး အဲဒီလူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေတြ႔ခ်င္တယ္ ဒါေပမယ္႔ သူမလုပ္ရဲဘူး သူတု႔ိသူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္က ေသာၾကာညေနတိုင္း အျပင္ထြက္ေသာက္ေနက် Morag က

" နင္႔ၾကည္႔ရတာ အခုခုကို စုိးရိမ္ေနသလိုပဲ " John က

" အမွန္ေျပာရရင္ ငါ႔ေနာက္ကုိ တေယာက္ေယာက္ လုိက္ေနတယ္ " ဆုိေတာ႔ Sam က

" ဘယ္သူလဲ "

" ဟုိမွာေလ အကၤ် ီအမဲဦးထုပ္ အမဲနဲ႔ေလ " တဲ႔ Morag က

" ဟိုးးးေန႔က canteen မွာေတြ႔တဲ႔တေယာက္လား "

" သူဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္ကို လုိက္ေနမွန္းမသိဘူး " တဲ႔ ျပီးေတာ႔ လက္ညႈိုးထုိးျပတယ္

" ဟိုမွာ သူေလ မျမင္ဖူးလား " တဲ႔ Sam နဲ႔ Morag က လွည္႔ၾကည္႔တယ္ လူစိမ္းက ေပ်ာက္သြားျပီ John က

" သူအခုေလးတင္ ရွိတယ္ အရပ္ရွည္တယ္ ငါ႔ခႏၶာကုိယ္ အခ်ိဳးအစားအတုိင္းပဲ " တဲ႔ Morag က

" နင္႔ပံုစံဟုတ္လား သူ႔မ်က္ႏွာ ျမင္ဖူးလား " လို႔ေမးတယ္ Morag က စေကာ႔လူမ်ိဳး သရဲအေၾကာင္းေတြ ဘာေတြ ေျပာျပတတ္တယ္

" ဟင္႔အင္းတခါမွမျမင္ဖူးဘူး " လို႔ John က ျပန္ေျဖတယ္ Morag က

" မဟုတ္မွလြဲေရာ နင္႔ကို လာေခၚတဲ႔ လူမဟုတ္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းရတာပဲ "လို႔ေျပာတယ္

" ငါ႔ကိုလာေခၚတဲ႔လဴ ? ဘာကိုေျပာတာလဲ " လုိ႔ John က ျပန္ေမးလုိက္တယ္ Morag က

" ငါတုိ႔ စေကာ႔မွာ အယူရွိတယ္ဟ ေသခါနီးက်ရင္ လူစိမ္းတေယာက္က လာေခၚတယ္ ေသဖုိ႔ေလ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီလူစိမ္းမ်က္ႏွာကုိၾကည္႔လုိက္ရင္ အဲဒါ လူစိမ္းမဟုတ္ဘူး နင္ကိုယ္တုိင္ပဲ " လုိ႔ေျပာတယ္ Sam က John လန္႔သြားတာကို ၾကည္႔ျပီးရယ္ တယ္ ျပီးေတာ႔

" Morag ေလွ်ာက္ေျပာတာ မယံုနဲ႔ သူက မင္းကို ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္ေနတာ ဘာမွလာေခၚတာ မဟုတ္ဘူး " လို႔ေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔

" မင္း စိတ္ထင္လို႔ေနမွာပါ မင္းက အလုပ္ေတြ အရမ္းလုပ္ေတာ႔ ပင္ပန္းျပီးျဖစ္တာေနမွာ " လုိ႔ ႏွစ္သိမ္႔လုိက္တယ္ John က

" မင္းေျပာတာ ဟုတ္ပါေစလို႔ ေမွ်ာ္လင္႔တာပဲ "

" ေသခ်ာတာေပါ႔ " လို႔ Sam ကေျပာတယ္ ျပီးေတာ႔

" မင္း ဆရာဝန္နဲ႔ ျပၾကည္႔ပါလား " လို႔အၾကံေပးတယ္

John က Sam ေပးတဲ႔အၾကံအတိုင္း ဆရာဝန္နဲ႔ သြားျပျဖစ္တယ္ သူ ဆရာဝန္ဆီကို သြားရမွာမုန္းတယ္ ဒါေပမယ္႔ ဆရာဝန္က သူ႔ကုိ ကူညီႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ သူထင္တယ္ ဒါနဲ႔ သြားျဖစ္တယ္

" ဘာျဖစ္တာလဲ " လို႔ ဆရာဝန္ကေမးတယ္ John က

" ငါ႔ေနာက္ကို လူတေယာက္လုိက္ေနတယ္ " ဆုိျပီး လူစိမ္းအေၾကာင္းကို ေျပာျပလုိက္တယ္ ဆရာဝန္က

" အင္း စိတ္ဝင္စားစရာပဲ ခင္ဗ်ားက ဘယ္လိုထင္လဲ " လို႔ေမးတယ္

" သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေျပာတယ္ အဲဒါေသဖို႔လာေခၚတာတဲ႔ လူစိမ္းမဟုတ္ဘူး ငါကိုယ္တုိင္ပဲလို႔ " ေျပာတယ္ ဆရာဝန္က အံ႕ၾသတၾကီးနဲ႔ မ်က္ခံုးကို ပင္႔ၾကည္႔တယ္ John က ဆက္ေျပာတယ္

" ဒါေပမယ္႔ ေနာက္တေယာက္က်ေတာ႔ ငါအလုပ္ေတြ အရမ္းလုပ္ျပီး ပင္ပန္းလို႔ လို႔ေျပာတယ္ ေဒါက္တာေရာ ဘယ္လုိထင္တံုး " လို႔ေမးလုိက္တယ္ ဆရာဝန္က

" အလုပ္ပင္ပန္းလို႔ ေနမွာပါ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္သလဲ "

" မွန္စက္ရံုမွာလုပ္ပါတယ္ "

" အာ... အဲဒါပဲေပါ႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ား ျပန္ျမင္ေနရတာပဲ ဒါ အံ႕ၾသစရာမရွိပါဘူး ျပီးေတာ႔လမ္းေပၚမွာ လူေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ အဲဒီအထဲက တေယာက္ေယာက္က ခင္ဗ်ားေနာက္လုိက္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတာ ေနမွာ " John က ဒါဆုိရင္

" လူစိမ္းမရွိဘူးလိုိ႔ ေျပာခ်င္တာလား ဒါဆုိရင္ ငါဘာလုပ္သင္႔သလဲ " လုိ႔ေမးလုိက္တယ္

" ဒီတခါ ေတြ႔ရင္ မင္းဘာလို႔ ငါ႔ေနာက္လုိက္ေနတာလဲ ဆုိျပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ျပီး ေမးလုိက္ အဲဒီအခါမွာ တျခားလူတေယာက္ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္ " လို႔ ဆရာဝန္က အၾကံေပးတယ္ John က

" ေကာင္းျပိီေလ ငါ လုပ္ၾကည္႔မယ္ " လို႔ ေျပာျပီး ဆရာဝန္ ဆီကေန ထြက္လာခဲ႔တယ္

အိမ္္ကုိ ျမန္ျမန္ေလး ျပန္လာခဲ႔တယ္ မိုးကလဲ တဖြဲဖြဲေလး ရြာေနတယ္ ဆရာဝန္ ေျပာတဲ႔အတိုင္း လုပ္မယ္ လို႔ ဆံဳးျဖတ္လုိက္တယ္ ဒါနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနရာကေန ရပ္လုိက္တယ္ လူစိမ္းက သူနဲ႔ ၁၀ လွမ္းပဲကြာေတာ႔တယ္ လူစိမ္းဆီကို ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္ ျပီးေတာ႔ ေရွ႔တည္႔တည္႔ရပ္ျပီးေတာ႔

" ဒီမွာ ခင္ဗ်ား အခ်ိန္ရလားမသိဘူး " ဆုိျပီး ေမးလုိက္တယ္ လူစိမ္းက ဦးေခါင္းကုိ ေမာ႔ၾကည္႔တယ္ အလုိ သူ႔မ်က္ႏွာပါလား John အရမ္းလန္႔သြားတယ္ လာေခၚတဲ႔လူစိမ္းက

" အခ်ိန္က်ျပီ " လို႔ေျပာလိုက္တယ္ အသံကလဲ သူ႔အသံပဲ သူ႔လက္ကို ဆြဲျပီး လမ္းမၾကီးေပၚကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ႔တယ္

အဲဒီစာအုပ္နံမည္က The Fetch တဲ႔ dictionary ထဲမွာရွာၾကည္႔ေတာ႔ သြား၍ယူေဆာင္သည္ သြားေခၚသည္တဲ႔ သူက ၾကိယာအေနနဲ႔ပဲေျပာထားတယ္ ဒီမွာသံုးထားတာက နာမ္ အေနနဲ႔သံုးထားတာ ဒါနဲ႔ ငွက္လဲ လာေခၚသူလို႔ ျပန္လိုက္တယ္ေနာ္ အမွားရွိရင္ ခြင္႔လႊတ္ၾကပါလို႔ေနာ္

အားအင္အသစ္ေတြရရွိျခင္း ပုိ႔စ္မွာ မန္႔သြားတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ား နဲ႔ အားလံုးေသာ အားေပးေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလ ပို႔စ္သက္သက္မေရးေတာ႔ဘူးေနာ္ ရတယ္ဟုတ္ ?