ဒီလိုလူမ်ိဳး အမ်ားၾကီး ရွိသင္႕တယ္

ဝက္ကုိ ပရဟိတ စာေတြခ်ည္း ေရးေနတယ္ မေျပာပါနဲ႕ အသက္ကေလးရလာေတာ႕ေလ (အဟက္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနရွာျပီ ကုိးးး) အဲလိုမ်ိဳး စာေလးေတြပဲ ေရးခ်င္ေတာ႕တယ္ (မုိက္တယ္ကြာ ေလသံကေတာ႕) ျပီးေတာ႕ ဆားခ်က္တာလဲ ပါတာေပါ႕ေနာ္ ဟီးးး အခုတေလာ ဘာမွမေရးျဖစ္ေတာ႕ သူမ်ားေတြဆီက ကုန္ၾကမ္းလုိက္စု ေနတယ္ေလ ဟဟဟဟ

-----------

ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေန ့လံုး အရမ္းပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတာ သေဘာၤ ျပန္ထြက္ဖို ့အတြက္ ျပင္ဆင္ရင္းေပါ ့ ညေန သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ တစ္ခါတစ္ေလ အပ်င္းေျပေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ သြားထိုင္ျဖစ္တယ္ သူတုိ့လာေခၚတာနဲ႕ ကိုယ္လည္းစိတ္က အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီ

ဒီလို လမ္းေဘးဘက္ဖက္ရည္ဆိုင္မထုိင္ျဖစ္တာလည္းၾကာေပါ့ေလ အဲဒါနဲ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူတူ လမ္းထိပ္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ျဖစ္တယ္

လူငယ္ေတြဆိုတဲ့အတိုင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တဲ ့အခ်ိန္ ဟိုေျပာဒီေျပာ ေလွ်ာက္ေျပာေနၾကတာ အဲဒီအထဲမွာ တန္ဖိုးရွိတဲ ့စကားဆိုလုိ ့တစ္လံုးမွ မပါဘူး သူငယ္ခ်င ္းတစ္ေယာက္က အေၾကာင္း အရာ တစ္ခု ဗ်ာ ဘာလဲေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး အဲဒါေျပာေနလုိ ့စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေနတုန္း ျဗဳန္းဆို ေျခေထာက္ကို လက္တစ္စံုက အားရပါးရလာကိုင္တာ ခံစားလိုက္ရတယ္ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ လန့္သြားတာေပါ့ ၿပီးေတာ့ အသံေလး တစ္သံပါ တစ္ခါတည္း ထြက္လာတယ္

(ကိုႀကီးရယ္ သား ထမင္းစားဖို ့မရွိလုိ ့မုန္ဖိုးေလး တစ္ဆယ္ေလာက္ေပးပါ) တဲ့

တစ္ဆယ္ဆိုတဲ ့ေငြက ဘာလုပ္လို ့ရမလဲ

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆိုင္ရွင္နဲ ့ က်န္တဲ ့သူငယ္ခ်င္းေတြက အာရံုေနာက္တယ္ မရွိဘူးတဲ ့

ဆိုင္ရွင္ကလည္းေမာင္းထုတ္ေနတယ္

သူကလည္ းကြ်န္ေတာ္ေျခေထာက္ကု ိ မလြတ္ဘူးဗ်ာ အတင္းကိုဖတ္ထား

ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခံစားလိုက္ရတယ္ ငါ့ကိုအားကိုးတစ္ႀကီး ဖတ္တြယ္ထားတာပါ့လားလို ့

ကေလးကို ငံုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရုပ္က သနားကမားေလးဗ်ာ့

ဒါနဲ ့ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ့ေျခေထာက္ကိုလႊတ္ဖို့ ၿပီးေတာ့ ခံုယူၿပီး ကြ်န္ေတာ္ အနားမွာ ခဏလာထိုင္ဖို့ ကေလးကိုေျပာလိုက္တယ္

တစ္ခါတည္း ဆိုင္ရွင္ကိုလည္းအေအးတစ္လံုးမွာလုိက္တယ္ဗ်ာ

"ကဲ ညီေလး အကို ့ေျခေထာက္ကို လႊတ္ေတာ့ေနာ္ ၿပီးရင္ ထိုင္ဖို့ ခံုေလး တစ္လံုးယူၿပီး ဒီနားမွာ ခဏထိုင္ ငါ့ညီကို အကိုေျပာစရာရွိတယ္ "

ဆိုၿပီး ေျပာလိုက္ေတာ့ က်န္တဲ ့သူေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို အံ့ၾသတႀကီး ၾကည့္ေနတယ္

ကေလးကလည္း ခဏေတာ့ ေၾကာင္ေနတယ္ ေနာက္မွ ခံုေလးယူၿပီး အနားမွာလာထုိင္တယ္

အဲဒါနဲ ့ကြ်န္ေတာ္လည္း သူ ့ဆီက သိခ်င္တာေတြကိုစေမးေတာ့တာဘဲ

"ညီေလး ငါ့ညီမွာ မိဘေတြ မရွိေတာ့ဘူးလား အခု ငါ့ညီက အရြယ္လည္းေတာ္ေတာ္ေရာက္ေနၿပီး အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုလုပ္ႏိုင္တယ္ ဘာလို့ မလုပ္တာလဲ " ဆိုေတာ့

သူက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းဘဲ ျပန္ေျပာတယ္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ ေတြ ့ဘူးတဲ ့ကေလးေတြထဲမွာ ယဥ္ေက်းတဲ ့ကေလးတစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာသူ မ်က္လံုးေလး ကလည္ကလည္နဲ ့မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲၿပီးေျပာေနတာေလးက သနားဖို့ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ

"သားမွာ အေဖလည္း ရွိတယ္ အေမလည္း ရွိပါတယ္ ဒါေပမယ္ ့စီပြားေရးက အဆင္မေျပဘူး ညီေလး တစ္ေယာက္နဲ ့ညီမေလးတစ္ေယာက္လည္း ရွိတယ္ " တဲ ့

သူ အလုပ္အရမ္းလုပ္ခ်င္တယ္တဲ့

ဒါေပမယ့္ သူ ့ကို အလုပ္ဘယ္သူမွမေပးဘူး ေပးမယ့္သူမရွိဘူးတဲ ့

အဲဒါေၾကာင့္ သူေက်ာင္းက ျပန္လာတဲ ့အခ်ိန္ အိမ္ျပန္တဲ ့အခ်ိန္ သူတတ္ႏိုင္တဲ ့ဒီအလုပ္ကို ရွက္ေပမယ့္ သူလုပ္ေနရတာပါတဲ ့

ကြ်န္ေတာ္က

" ညီ အလုပ္ရမယ္ ဆို လုပ္မလား " ေမးေတာ့ သူ၀မ္းသာအားရ ေျဖတယ္ဗ်ာ

" လုပ္မယ္ " တဲ ့

ကဲဒါဆို အဆင္ေျပၿပီး ခဏေစာင့္ဆို

ကြ်န္ေတာ္လည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ပိုင္ရွင္ကို ေခၚေတာ့တာဘဲ

ဆိုင္နာမည္က ေမတၱာေရႊရည္ တဲ ့

"ကဲ ဦးေလး ေရ ခဏလာပါဦးဗ်ာ ဦးေလး ေျပာထားတာ ေလဗ်ာ ဆိုင္မွာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ေလာက္ေခၚမယ္ဆို တကယ္ေခၚမွာလား " ဆိုေတာ့

" အင္း ့လူလိုေနတယ္ " တဲ ့

" ဟုတ္ၿပီ ဒါဆို ဒီကေလးကို ဦးေလးဆိုင္မွာ ခန့္ ေပး သူ ့ကို ဦးေလးကဘယ္ေလာက္ေပးမလဲ က်န္တာ ကေလး အတြက္လစဥ္ကြ်န္ေတာ္ ေထာက္ပံ့မယ္ " ဆိုေတာ့

သူခဏ စဥ္းစားတယ္ဒါနဲ ့

" ဦးေလး တစ္လကို ထမင္းေကြ်းထား သူေက်ာင္းတက္ဖို ့အခ်ိန္ေပးလိုက္ တစ္လ ငါးေထာင္ေလာက္ဘဲ ေပးလိုက္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေသာင္းေပးမယ္ ဒါေပမယ္ ့ ကေလးကိုေက်ာင္းတက္ဖို့ေတာ့အခ်ိန္ ဦးေလးက နားလည္ေပးရမယ္ " ဆိုေတာ့

သူလည္း သေဘာတူတယ္

ဒါန ဲ့ကေလးကို ေသခ်ာေမး တကယ္လုပ္ခ်င္လား မလုပ္ခ်င္ဘူးလား

ဆိုေတာ ့သူလည္း လုပ္ခ်င္ပါတယ္တဲ ့

အိမ္ကိုေျပာလိုက္ဦးမယ္ဆိုေတာ့

ကြ်န္ေတာ္လည္း ေနာက္ေန ့သူ အေဖျဖစ္ျဖစ္ အေမျဖစ္ျဖစ္ပါ ေခၚလာဖို ့ေျပာလိုက္တယ္

ေနာက္ေန ့မနက္ ကိုးနာရီေလာက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ သြားေတာ့

သူ ့မိဘေတြနဲ ့အတူ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေစာင့္ေနၾကတယ္ဗ်ာ ့

ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္တတ္ႏိုင္တာေလး ကေလး အတြက္ အ၀တ္အစားနညး္နည္းပါေပးလိုက္တယ္

တကယ္ခံစားရတယ္ဗ်ာ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး

မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလို့ သူ အေမကလည္း ေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ ့စံုေနတာဘဲ ဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ္လည္း စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးႀကီး သူတို့ေျပာေနတာေတြလည္း ဘာမွမၾကားေတာ့ဘူး

လူႀကီးေတြ ေ ျပာတဲ ့ပီတိဆိုတာ ဒါမ်ားလားေပါ့

အားလံုးျပန္သြားတဲ ့အခ်ိန္မွာ ကေလး ကို ကြ်န္ေတာ္ ခြန့္အားေပးဖိုိ့က်န္ေသးတယ္

ဒါအေရးႀကိးတယ္ အားငယ္ေနတဲ ့သူ ့စိတ္ကို

ျမွင့္တင္ေပးဖို ့လိုတယ္

မဟုတ္ရင္ သူက လူထဲ လူ ့ဆိုတာထဲက မထြက္နိဳင္တဲ ့ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္

အဲဒီေတာ့ ဟုတ္တာေကာ မဟုတ္တာေကာေပါ့ဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ္ က အခု သေဘၤာလိုက္ေနတယ္

လူတိုင္းက မဟုတ္ေတာင္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက

ခင္ခင္မင္မင္ သူ ့ေနရာနဲ ့သူေလးစားမႈရွိတယ္

ဒါေပမယ့္ ဒါကေမြးကတည္းက ရလာတာလည္းမဟုတ္သလို

ခ်မ္းသာတဲ့ အသိုင္းကေနလည္း ေပါက္ဖြားလာတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မ်ိဳးေပါ့

ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ဘယ္ေလာက္ဆင္းရဲတာ ဘယ္လိုေနခဲ့ရတာမ်ိဳးေလးေတြ

လူတစ္ေယာက္မွာ လုိခ်င္စိတ္ျဖစ္ခ်င္စိတ္ရယ္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္

ဒါရွိဖို ့လိုတယ္

ၿပီးေတာ ့ကိုယ္ကိုကုိယ့္ ယံုၾကည္စိတ္ ထားရမယ္

အားငယ္စိတ္မေမြးရဘူး

ျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို ့

အျမဲတမ္းႀကိဳးစားေနမယ္

ျဖစ္ေအာင္ကို လုပ္မယ္ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာ မ်ိဳးထားရမယ္ ေပါ့

ကြ်န္ေတာ္ သိသေလာက္မွတ္သေလာက္ေလးေတြ ေျပာၿပီး

အားေပးလိုက္တယ္

တကယ္တမ္းေျပာရရင္ေလ ကေလးေတြနဲ ့ပါတ္သတ္ၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ဖို့ ဒီလို ကူညီဖို ့ တစ္ခါမွ အေတြးမ၀င္ဖူးပါဘူး ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္သူနဲ ့ေတြ ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွ မိဘမဲ့ေနတဲ ့ကေလးေတြအတြက္ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ ့ကေလးေတြ အတြက္ ဘယ္လို ကူညီမလဲ ဆိုတာ ေတြးလာတယ္ ခ်စ္သည္းကုိ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူ ့ထဲ က လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ပိုၿပီး အဓိပၸါယ္ ျပည့္စံုေအာင္ အသိဥာဏ္တစ္ခု ေပးတဲ ့အတြက္ေပါ႕ ေနာက္တခ်က္ ကခ်စ္သည္းနဲ ့ကြ်န္ေတာ္ အတူတူလက္တြဲၿပီး မိဘမဲ့ကေလးေတြအတြက္ နားခိုရာ ေဂဟာေလး တစ္ခုကို ထူေထာင္ၿပီး ကေလးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ ခ်စ္သည္းအရင္ကတည္းက အဲလိုမ်ိဳးေလး လုပ္ခ်င္ေနတာေလ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႕ ပါရမီ ျဖည္႕ေပးခ်င္ပါတယ္

--------

ကဲ အဲဒီ အကုိၾကီးကေတာ႕ ဝက္ကေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းလိုလဲ ခင္ အမလိုလဲ ခ်စ္တဲ႕မမ တေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သူပါ သူတုိ႕ရဲ႕ အၾကံအစည္ေလးေတြ ျမန္ျမန္ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ေနာ္