ျပာပံု စခန္းမွ လြမ္းက်ိန္စာ

က်န္စစ္သားမင္းၾကီး လက္ထက္တြင္ ဗန္႔က်ည္တုိက ယင္းမာပင္ျမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေျပာင္းျပာရြာၾကီးသည္ စီးပြားေရးေကာင္း ၾကေသာေၾကာင္႔ လူခ်မ္းသာ လူရတတ္ရမ်ား ေပါမ်ားသည္႔ အျပင္အမႈထမ္း အရာထမ္းမ်ားသည္ ရွိၾကေသာေၾကင္႔ ပုဂံမင္း ေနျပည္ႏွင္႔လည္း အသြားအလာ အဆက္အဆံရွိခဲ႔ၾကသည္

ထုိေျပာင္ရြာၾကီးတြင္ မိဘမ်ားမရွိေတာ႔ေသာ္လည္း အလြန္ခ်စ္ခင္ၾကသည္႔ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ရွိသည္ အစ္မအမည္မွာ မမယ္ေကာင္းျဖစ္သည္ မမယ္ေကင္းသည္ အပ်ိဳၾကီးျဖစ္သည္ သူ႔ေမာင္ျဖစ္သူက အိမ္ေထာင္ျပဳသြားေသာေၾကာင္႔ ေျပာငး္ျပရြာၾကီးႏွင္႔ အလွမ္းေဝးလွသည္႔ လက္ေတာင္း ဟူေသာ ရြာကေလားမွာ ေနသည္

တစ္ေန႔တြင္ ေျပာင္းျပရြာၾကီး တစ္ရြာလံုး ထိတ္လန္႔ အံ႕ၾသကုန္ေအာင္ သတင္းတစ္ခု ထြက္လာသည္ မမယ္ေကာင္း တစ္ေယာက္ လင္မရွိဘဲ ဗိုက္ၾကီးေနတယ္ ဟူေသာ သတင္းျဖစ္၏

အလြန္အေနအထိုင္ သိမ္ေမြ႔ပိရိေသာ သူၾကြယ္မ်ိဳးရိုးျဖစ္ေသာ မမယ္ေကာင္း၏ မေကာင္းသတင္းေၾကာင္႔ သက္ၾကီးရြယ္အုိ မိန္းမမ်ားက မမယ္ေကာင္းရဲ႕ ကာယကံရွင္ ဘယ္သူမ်ားလဲေအ ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္း ျဖစ္ရတယ္လို႔ ဒါမွမဟုတ္ ညည္း အေစာ္ကားခံရသလား ဟုပြင္႔လင္းစြာပဲ ေဆြရငး္းမ်ိဳးပမာ လာေမးၾကသည္

" ဘယ္သူမွ ကြ်န္မကုိ မေစာ္ကားပါဘူး "

" ဒါျဖင္႔ ဒီဗိုက္က ဘယ္လုိပူလာရတာလဲ "

" မသိဘူး ဒိလုိပဲ ေနရင္း သူ႔ဘာသာသူ ပူပူလာတာပဲ ေစာေစာကေတာ႔ လူျပဳစားတလား ဒါမွမဟုတ္ ေဝဒနာ တစ္ခုခိ ျဖစ္သလားအထင္နဲ႔ ဟိုေမး ဒီေမး ေမးပါေသးတယ္ စိတ္လဲ သိပ္ညစ္သြားတယ္ အဲသလိုနဲ႔ တစ္ညေတာ႔ အိမ္မက္မက္တယ္ "

" အဲ အဲ ဟုတ္ျပီ ဘယ္လုိအိမ္မက္လဲ "

" အိမ္မက္က သိပ္ထူးဆန္းတာပဲ မိန္းမလွေလးတစ္ေယာက္ သူ႔မွာ လက္ဝတ္ရတနာေတြ အျပည္႔ဝတ္လို႔ အဝတ္အစား ကလဲ ဘုရင္႔ သမီးေတာ္ေတြ ဝတ္သလိုဝတ္ထားျပီး ဒီအိမ္မ်ာအေမနဲ႔အတူ ကြ်န္မလာေနပါရေစလုိ႔ ခြင္႔ေတာင္းတယ္ ကြ်န္မသိပ္ဝမ္းသာသြားတယ္ ကြ်န္မ ေနရတစ္ေယာက္တည္းမို႔ အေဖာ္ရတာပဲ အေဖာ္ကလဲ မိန္းမလွကေလး ဆုိေတာ႔ ေနခြင္႔ျပဳလုိက္တယ္ ဒီေတာ႔ သူက ဒီမွာသူေနရမယ္ဆုိရင္ ေဟာဒါေလးေသာက္လိုက္ပါတဲ႔ ဘာေရလဲ မသိဘူး ေရႊဖလားတစ္လံုးနဲ႕ ထည္႔လာတာကို တုိက္တယ္

ကြ်န္မက ယူေသာက္လုိက္တယ္ နဲနဲေလးပါ ဘာအရသာမွလဲမရွိဘူး ေသာက္ျပီးမွ ေမးလုိက္တယ္ အဲဒါဘာအေရလဲလို႔ သူကေျပာတယ္ က်င္နက္ေရ တဲ႔ (ခါခ်ဥ္နက္ေရ) အဲဒီေတာ႔မွ ပါးစပ္ထဲမွာ ခ်ဥ္သလိုျဖစ္လာတုန္း အိပ္ေနရက ဖ်တ္ခနဲ လန္႔ႏိုးလာတယ္ "

" ဟယ္ ထူးလွခ်ည္လား "

" ဟုတ္တယ္ ထူးတာေတာ႔ အမွန္ပဲ အိပ္ရာက ႏိုးႏိုးခ်င္း သတိျပဳလိုက္မိတာကလဲ ပါးစပ္ထဲမွာ ခ်ဥ္ေနတယ္ "

ထူးဆန္းေသာ မမယ္ေကာင္း၏ အိမ္မက္ႏွင္႔ မမယ္ေကာင္း၏ ကိုယ္ဝန္သတင္းေၾကာင္႔ မမယ္ေကာင္း၏ ေမာင္ျဖစ္သူမွာလည္း အစ္မအတြက္ ရွက္လွခ်ည္ရဲ႕ဟုဆုိကာ ေျပာင္းျပာရြာသုိ႔ ေျခဦးမလွည္႔ေတာ႔ပဲ မမယ္ေကာင္းကို ေသခန္းျဖတ္လုိက္သည္

မမယ္ေကာင္း၏ ကိုယ္ဝန္လည္း လရင္႔လာေသာအခါမွ ထံုးစံအတိုင္း သမီးကေလးတစ္ေယာက္ ေမြးေလသည္ ထိုသမီးေလးကုိ ေျပာင္းျပာရြာရွိ မိန္မၾကီးမ်ားက လာေရာက္ၾကည္႔ရွဳၾကျပီးသည္႔အခါမွာ
" ကေလးက လွလုိက္တာေတာ္ မမယ္ေကာင္းလို ဝဝတုတ္တုတ္ ညိဳညိဳမည္းမည္း မဟုတ္ဘူး အသားကေလးကလဲ ဝါဂြမ္းျဖဴလုိ ႏုအိညက္ေနတာပဲ " ဟု သတင္းလႊင္႔ၾကသည္

ကေလးအသက္ တစ္လျပည္႔လွ်င္ မမယ္ေကာင္းက သူကုိးကြယ္ေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသုိ႔ ကေလးကို ေခၚသြားကာ နာမည္ေတာင္းသည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ကေလးဇာတာကုိ တြက္ခ်က္ၾကည္႔သည္
" ကေလးက စိတ္သေဘာထားေကာင္းတယ္ ႏွလံုးသားလဲ ျဖဴစင္တယ္ ဒါေၾကာင္႔ ကေလးနံမည္ကုိ ရွင္မယ္ျဖဴ " လို႔ ေခၚၾကဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုက္၏

ရွင္မယ္ျဖဴ နံမည္ေပး မဂၤလာကို မမယ္ေကာင္းက ခမ္းနားစြာ က်င္းပသည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို ပင္႔ကာ ဆြမ္းကပ္လွဴသည္ ေျပာင္းျပာရြာ တစ္ရြာလံုး အကုန္ဖိတ္ကာ ေကြ်းေမြးဧည္႔ခံသည္ လက္ေတာင္းရြာမွာေနသည္႔ ေမာင္ျဖစ္သူႏွင္႔ သူ၏မိသားစုကိုလည္း ဖိတ္သည္ သုိ႔ေသာ္ ေမာင္ျဖစ္သူက လံုးဝမလာ မမယ္ေကာင္းသည္ သူ႕ေမာင္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္သည္႔ မုန္႔မ်ားကိုအထူးျပဳလုပ္ထားသည္ျဖစ္ရာ ေမာင္က မလာေသာအခါမွာ စိတ္မေကာင္းေသာေၾကာင္႔ ထိုမုန္႔မ်ားကို ေျပာင္းျပရြာႏွင္႔ တစ္ေခၚေလာက္ေဝးေသာ ေခ်ာင္းထဲသို႔ ပစ္ခ်လုိက္သည္ (ထုိေခ်ာင္းကို ယခုအထိ မုန္႔ပစ္ေခ်ာင္း ဟုေခၚၾကသည္ မုန္႔မ်ားသည္ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ပံုစံမပ်က္ ေက်ာက္တံဳး ေက်ာက္ခဲမ်ား ျဖစ္လ်က္ မပ်က္စီးဘဲ တည္ရွိဆဲျဖစ္၏)

ရွင္မယ္ျဖဴ အရြယ္ေရာက္လာလွ်င္ ကိုယ္လက္အဂၤါေျပျပစ္စြာ ျမင္သူေငးေလာက္သည္႔ အလွပေဂး တစ္ေယာက္ျဖစ္လာကာ အေဝးအနီးဝန္းက်င္တြင္ ရွင္ျဖဴမယ္၏ အေခ်ာအလွ သတင္းမ်ား ပ်ံ႕လြင္႔လာသည္ ထုိသတင္းကုိ မမယ္ေကာင္း၏ေမာင္ ၾကားသိေသာအခါ ရွင္မယ္ျဖဴကုိ ၾကည္႔လုိေသာေၾကာင္႔ မမယ္ေကာင္းအိမ္သုိ႔ လာသည္ ထုိ႔ေနာက္ သူ႔သားႏွင္႔ ရွင္မယ္ျဖဴကို ထိမ္းျမားခြင္႔ျပဳပါဟု ခြင္႔ေတာင္း၏

မမယ္ေကာင္းက ေခါင္းခါသည္ ရွင္မယ္ျဖဴကို မည္သူႏွင္႔မွ် ထိမ္းျမားေပးမည္ မဟုတ္ သူ႔လုိပဲ အပ်ိဳၾကီးလုပ္ခုိင္းမည္ ရွင္မယ္ျဖဴႏွင္႔ သူ မခြဲႏိုင္ဟု ဆုိလွ်င္ မမယ္ေကာင္းေမာင္သည္ သူ႔အစ္မကုိ မေက်နပ္၍ သူ႕သမီးႏွင္႔ ကြဲေအာင္ခြဲမည္ဟု ၾကံစည္ကာ ေျပာင္းျပာရြာမွာ ရုပ္အဆင္းလကၡဏာႏွင္႔ ျပည္႔စံုေသာ မိန္းမလွတစ္ဦးေပၚသည္ ဟု ပုဂံနန္းသုိ႔ ေရာက္သည္အထိ သတင္းပို႔လုိက္သည္

က်န္စစ္သားမင္းၾကီးသည္ ဤသတင္းကုိသိလွ်င္ လကၡဏာဖတ္ ပုဏၰားေတာ္မ်ားႏွင္႔ မွဴးမတ္ၾကီးမ်ားကုိ ေစကာ ၾကည္႔ခုိင္း၏ ပုဏၰားေတာ္မ်ားလည္း ရွင္မယ္ျဖဴကုိ ျမင္ေတြ႔ရလွ်င္ မိဖုရားျဖစ္ထုိက္ေသာ ရုပ္အဆင္းႏွင္႔ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ မိန္းမလွျဖစ္သည္ ဟု ဆံုးျဖစ္ကာ မမယ္ေကာင္းအိမ္ေရွ႕တြင္ ပန္းတံုးစုိက္ ရာဇမတ္ ကာလ်က္ ေတာ္ေကာက္ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္သည္

မမယ္ေကာင္း ငိုရေတာ႔သည္ သမီးကုိ ရွင္ဘုရင္ေသာ မင္းေသာ ဘယ္သူႏွင္႔မွ် မေပးစားႏိုင္ဟု ဆုိကာ ရွင္မယ္ျဖဴကုိ သူ႔အနားသို႔ ေခၚယူျပီးလွ်င္ ရွင္မယ္ျဖဴ၏ လက္သန္းကေလးကို ဆတ္ခနဲကိုက္ျဖတ္လိုက္သည္ လက္သန္းကေလး ျပတ္ထြက္သြားျပီးလွ်င္ ေသြးမ်ားက်လာေသာအခါ ရွင္မယ္ျဖဴသည္ နာလည္းနာ သူ႕အေမ ဘာေၾကာင္႔ ယခုကဲ႕သုိ႕ရက္စက္စြာ ျပဳမူသည္ကိုလည္း နားမလည္ေသာေၾကာင္႔
" အေမရယ္ ရက္စက္လုိက္တာ သမီးလက္သန္းကို ဘာျဖစ္လို႔ ကိုက္ျဖတ္လုိက္ရတာလဲ " ဟု ငိုရွဳိက္ရင္းေမးသည္

" သမီးရွင္မယ္ျဖဴ သမီးဘာမွမသိဘူးေနာ္ သမီးကုိ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးက မိဖုရားေျမွာက္မယ္လို႔ အခုေတာ္ေကာက္သြားျပီမဟုတ္ေလာ အေမသမီးကို မခြဲႏိုင္ဘူး မင္းေသာဘာေသာ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေပးစားခ်င္လို႔ သမီးလက္ကေလးကို ကုိက္ျဖတ္လိုက္ရတာ မင္းဆိုတာ ေျခလက္အဂၤ ါ မျပည္႔စံုသူကုိ ဘယ္ေလာက္ပဲ လွလွ မိဖုရား မေျမွာက္ေတာ႔ဘူးကြယ္႔ သမီးရဲ႕ ျပီးေတာ႔ မိဖုရား ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတဲ႔ ရွင္ဘုရင္နဲ႔ ေနရတာ သမီးကေလး စိတ္ညစ္ေနရွာမွာေပါ႔ "

မမယ္ေကာင္းသည္ ရွင္မယ္ျဖဴ၏ လက္ကိုေဆးထည္႔ ေဆးလိမ္းျဖင္႔ အျမန္ဆံုး အနာက်က္ေစရန္ ေဆးဆရာမ်ားႏွင္႔ ကုသေပး၏ အနာေပ်ာက္သြားေသာအခါ ရွင္မယ္ျဖဴ လက္သန္းကေလး လက္သည္းမရွိေတာ႔ တံုးတိတိကေလး ျဖစ္ေနေလျပီ

က်န္စစ္သားမင္းၾကီးသည္ မမယ္ေကာင္းေျပာသကဲ႕သို႔ မိဖုရားမ်ားးလွ၏ မိဖုရားၾကီး အပယ္ရတနာ ႏွင္႔ ဥႆမင္းသမီးခင္ဦး ထိီးလႈိင္ရြာသူၾကီးသမီး ခင္တန္ မထီးတူမ သမၻဴလ စသည္ျဖင္႔ နန္းရမိဖုရားေလးပါးအျပင္ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ႏွင္႔ ေမာင္းမငယ္မ်ား လည္းရွိလိမ္႔မည္ဟု ထီးနန္းႏွင္႔ မေဝးလွေသာ မမယ္ေကာင္းစိတ္မွာ ထင္ထားေပမည္

သုိ႔ေသာ္ ရွင္မယ္ျဖဴကုိ ေတာ္ေကာက္သြားေသာ မွဴးမတ္မ်ားသည္ သတ္မွတ္ထားေသာေန႔တြင္ ေျပာင္းျပာရြာသို႔ ေရာက္လာၾကသည္ လကၡဏာၾကန္အင္ ၾကည္႔ရွဳစစ္ေဆးျပီးျဖစ္သည႔္အတြက္ ထပ္မံစစ္ေဆးျခင္းမျပဳေတာ႔ဘဲ အေဆာင္အေယာင္ႏွင္႔ တကြ ရွင္မယ္ျဖဴကုိ ပုဂံနန္းတြင္းသုိ႔ ေခၚသြားၾကေလေတာ႔သည္

နန္းတြင္းေရာက္၍ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးသည္ ဆက္သေသာ အခါသို႔ေရာက္မွပဲ ရွင္မယ္ျဖဴတြင္ လက္သန္းကေလး ျပတ္ေနသည္ကုိ မင္းၾကီးကိုယ္တုိင္ ေတြ႔ျမင္ရွဳစားမိကာ ရွင္မယ္ျဖဴကုိ မိဖုရားမေျမွာက္ေတာ႔ဘဲ ေမာင္းမငယ္အျဖစ္ႏွင္႔သာ အေနာက္ေဆာင္သုိ႔ ပို႔ထားေစလုိက္သည္

က်န္စစ္သားမင္းၾကီးသည္ ဤအခ်ိန္တြင္ သက္ေတာ္ ခုနစ္ဆယ္ခန္႔ရွိကာ နန္းစည္းစိမ္ ဆယ္ႏွစ္ခန္႔သာ ရွိေသးသည္ျဖစ္၍ ပုထိုးစည္းခံု အမ်ားအျပားကို တည္ရွိျခင္းစသည္႔ အလုပ္မ်ားကို စိတ္ဝင္စားေတာ္မူေနခ်ိန္ျဖစ္၏

ထုိ႔ေၾကာင္႔ ရွင္မယ္ျဖဴသည္လည္း အခ်ိန္ရလွ်င္ ရသလိုကြမ္းေရေတာ္သားျဖစ္ေနသည္႔ ေျပာင္းျပာရြာသား ေမာင္ငံုႏွင္႔ ဆယ္သြယ္ရင္းႏွီးမႈရကာ အခ်င္းခ်င္းရည္ငံလာၾကသည္ ရည္ငံရာမွ တစ္ဆင္႔ လြပ္လပ္စြာ အတူေနလုိေသာ ဆႏၵျဖင္႔ ပုဂံနန္းတြင္းမွ ထြက္ေျပးလာၾကေတာ႔၏

ေျပာင္းျပရြာသုိ႔ ေျပးလာၾကျခင္းျဖစ္၍ အေမ မမယ္ေကာင္းႏွင္႔ ေတြ႔ၾကသည္ အေမက ေျပာင္းျပာရြာတြင္ လံုျခံဳမႈမရွိ္ ယင္းမာ ပင္ မွ တဆင္း႔ လယ္ေငါက္ေတာင္လမ္းႏွင္႔ ေတာင္ေၾကာကို ျဖတ္ကာ ေခါက္ေလာက္ေတာင္ မဟူေတာင္ႏွင္႔ ျပာပံုေတာင္မ်ားသုိ႔ အေရာက္သြားႏိုင္မွ ပုန္းေအာင္းႏိုင္လွ်င္ေကာင္းမည္ ျပာပံုေတာင္မွာ စားေသာက္ဖြယ္ရာ သစ္သီးဝလံလည္း ေပါသည္ စိမ္႔စမ္းလွ်ိဳေျမာင္တုိ႔လည္း မ်ားသည္ဟု အၾကံေပး၏

ထုိ႔ေၾကာင္႔ ရွင္မယ္ျဖဴတုိ႔ႏွစ္ေယာက္သည္ သူတစ္ပါး ျမင္လွ်င္ မွတ္မိသြားမည္ကုိ စိုးရိမ္ေသာေၾကာင္႔ ႏြမ္းပါးေသာ ဆင္းရဲသားမ်ား အသြင္ရုပ္ဖ်က္ကာ ေတာတက္ သစ္သီးခူးၾကမယ္႔ဟန္ျဖင္႔ ျပာပံုေတာင္ရွိရာသုိ႔ ဦးတည္ထြက္ေျပးလာၾကသည္

ယမတုိင္ လယ္ေငါက္ ဆင္ဆြယ္ အင္းေတာ စသည္ ရြာမ်ားကုိ ရြာျပင္မွေန၍ တစ္ရြာျပီးတစ္ရြာ အပင္ပန္းခံျပီး ျဖတ္လာၾကသည္

အေမလုပ္ေပးလုိက္သည္႔ ေကာက္ညွင္းမုန္႔ ဆန္မုန္႔မ်ားကိုစားျပီး ျဖစ္သလုိအိပ္ ျဖစ္သလိုစားရင္းျဖင္႔ ျပာပံုေတာင္ေျခနားသုိ႔ ေရာက္လာသည္

ေနထိပန္းလို ႏြမ္းေနရွာသည္႔ ခ်စ္သူကုိ ေမာင္ငံုက အားေပးသည္ ေယာက္်ားသားျဖစ္သူ ေမာင္ငုံသည္ပင္ ဤစခန္းဤလမ္းကို ျဖတ္သန္းရာမွာ ေမာဟုိက္လာသည္ ရွင္မယ္ျဖဴအတြက္ေတာ႔ ေျပာဖြယ္မရွိ ေၾသာ သူ႔ခမ်ာ ငါ႔ကုိ ခ်စ္ရွာလြန္းလို႔ စြန္႔စားလုိက္လာရရွာပါကလား ဟု မ်ားစြာသနားမိသည္ ထိုအခိုက္ ရွင္မယ္ျဖဴသည္ ေတာင္ကမ္းပါးယံၾကီးကို မွီျငမ္းအိပ္ေနရာမွ လူးလဲထကာ ေမာင္ငံုကုိ လွမ္းေျပာသည္

ကုိေမာင္ငံုေရ လူသံေတြ ၾကားရသလိုပဲ နန္းတြင္းကလုိက္လာၾကသလား မသိဘူး မယ္ျဖဴကို ေျပးရဦးမယ္ထင္တယ္

ေမာင္ငံုကေတာင္ေအာက္သုိ႔ လွမ္းေျမွာ္ၾကည္႔ရင္း နားစြင္႔ ေနသည္ မဟူေတာင္ဆီမွ လြင္႔လာသည္႔ လူသံမ်ားကုိၾကားရ၏ သည္တစ္ခါေတာ႔ ေျပး၍လြတ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ သူသည္လည္း ေမာလြန္း၍ လွဳပ္ပင္မလွဳပ္ခ်င္ေတာ႔ေပ ရွင္မယ္ျဖဴမွာေတာ႔ ေျပာဖြယ္ရာမရွိျပီ လွ်ိဳေစာင္းမွာ ေပါက္ေနၾကသည္႔ ေတာင္သလဲပင္ ေတာထဲသုိ႔ ရွင္မယ္ျဖဴကိုပါ တြဲေခၚျပီး ႏွစ္ေယာက္အတူ ပုန္းေနလိုက္သည္

မဟူေတာင္မွ တက္လာၾကသည္႔ ရဲမက္မ်ားကုိ ရွင္မယ္ျဖဴျမင္လုိက္သည္ သူတုိ႔လာရန္ ဘာမွ်မေဝးေတာ႔၍ ေျပးမလြတ္ေတာ႔ဟု သိလုိက္ျပီ

" ကိုေမာင္ငံုဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ "

ေမာင္ငံုကုိေမးေတာ႔ သူသည္လည္း မ်က္ႏွာပ်က္ေနျပီ မတတ္ႏုိင္ေတာ႔ အဖမ္းခံၾကရေတာ႔မည္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးကြဲၾကရေတာ႔မည္ဟု ရွင္မယ္ျဖဴသည္ ေမာင္ငံုကုိဖက္ကာ ငိုေတာ႔၏ ရဲမက္အားလံုးေျခာက္ေယာက္ သူတုိ႔ပုန္းေနသည္႔ ေတာင္သလဲပင္အနား သို႔ေရာက္လာၾကသည္ ဟုိၾကည္႔ ဒီၾကည္႔ ၾကည္႔ၾကသည္

ထူးဆန္းသည္႔အျဖစ္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လံဳးက ရဲမက္ေတြကုိျမင္သည္ ရဲမက္ေတြက သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကိုလံုးဝ မေတြ႔ ရဲမက္မ်ားသည္ သူတုိ႔အနားမွာပဲ ကြမ္းတစ္ယာညက္ခန္႔ၾကာေအာင္ ထုိင္သြားၾကျပီးမွ လက္ေလွ်ာ႔ကာ ေတာင္ေအာက္သုိ႔ ျပန္ဆင္းသြားၾကသည္ကို ျမင္လုိက္ရေသာအခါမွာ ဝမ္းသာဖြယ္ေကာင္းလွသည္႔ အျဖစ္ဟု ပုန္းေအာင္းေနၾကသည္မွ ထြက္လာရင္း ေမာင္ငံုက ေျပာသည္

" မယ္ျဖဴေရ တုိ႔ကုိ နတ္မတာပဲ သူတို႔ျပန္သြားၾကျပီ ဒီအႏၱရာယ္ ကေတာ႔ လြတ္ၾကျပီေပါ႔ ဒီေတာ႔ ကိုေမာင္ငံုတုိ႔ ဘယ္ကို ခရီးဆက္ၾကမလဲ "
" မယ္ျဖဴေတာ႔ ဒီလွ်ိဳထဲမွာပဲ ေနခ်င္တယ္ ဒီေနရာက ေတာအုပ္ေကာင္းတဲ႔အျပင္ စားေသာက္စရာ သစ္သီးဝလံ ေတြက ရာသီအလုိက္သိပ္ေပါတာမုိ႔ ဒီမွာပဲ ေနလို႔ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္ "

ျပာပံုေတာင္မွာရွိသည္႔ ေျမသားမ်ားက ျပာလုိႏူးညံ႕အိစက္ေနသည္ ေျမသားအေရာင္ကလည္း ထူးထူးျခားျခား ျပာလုိမြဲေျခာက္ေျခာက္ ျပာႏွမ္းႏွမ္း အေရာင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ ေမာင္ငံုက သူ႔စိတ္ထဲမွာ ထူးဆန္းေနသည္ ထုိ႔ျပင္ ျပာပံုေတာင္တစ္ေတာင္တည္းကသာ ဒီအနားတဝုိက္တြင္ ေျမသားအေရာင္ ေျပာင္းလဲ ထူးျခားေနသည္ကုိ သတိျပဳမိေသာေၾကာင္႔
" မယ္ျဖဴေရ ဒီေတာင္နံမည္ကုိ ဘယ္လိုေခၚသလဲ " လုိ႔ ေမးလုိက္သည္ ရွင္မယ္ျဖဴက ျဖတ္ခနဲ မ်က္ႏွာပ်က္သြားရာမွ
" အုိ.. ဘာလုိ႔ ေမးရတာလဲ မေမးနဲ႕ ကိုေမာင္ငံု " ဟု ေလသံျပတ္ျပတ္ႏွင္႔ေျပာကာ ေမာင္ငုံကုိ ေက်ာခိုင္းလုိက္သည္ ေမာင္ငံုကလည္း ေတာင္နံမည္ေမးတာနဲ႔ မယ္ျဖဴက မ်က္ႏွာဘာျဖစ္လို႔ ပ်က္သြားရပါလိမ္႔ ဟု ေတြးကာ
" ေတာင္နံမည္သိခ်င္လို႔ေမးတာ မယ္ျဖဴကဘာျဖစ္သြားတာလဲ ကြယ္ " ဟု ထပ္ေျပာလုိက္သည္

" ဒီေလာက္ သိခ်င္ရင္ေျပာျပမယ္ ကိုေမာင္ငံု ေဟာဒီ လက္ဝဲဘက္က ေတာင္က အိုဘဲ႕ ေတာင္အုိ လင္လို တဲ႔ ဟုိဘက္ လက္ယာအစြန္က ေတာင္နံမည္ကေတာ႔ အုိဘဲ႕ ေတာင္မ လင္မရ လို႔ ေခၚတယ္ " ဟု ရွင္မယ္ျဖဴ ရွင္းျပေနစဥ္မွာပဲ ေမာင္ငံုသည္ အေကာင္းသားပကတိမွ ေျမျပင္ေပၚသို႔ စန္႔စန္႔ၾကီးလဲက်ကာ ေသဆံုးသြားသည္ကို ရွင္မယ္ျဖဴ ျမင္လုိက္ရသည္ ေၾကာက္လန္႔အားငယ္မိသည္မွာ ေျပာဖြယ္မရွိ ဒီေတာ ဒီေတာင္ၾကီးထဲမွာ အေဖာ္မပါ တစ္ကိုယ္တည္း ဘဝျဖင္႔ ဘယ္လုိေနရပါမည္နည္း ကိုေမာင္ငံုအေလာင္းကုိ ဘယ္လုိလုပ္ရပါမည္နည္းဟု ေတြးေတာကာ အားရပါးရ ငိုမိသည္ အေမ႔ကိုလည္းသတိရသည္ အေမသာ အနားမွာရွိလွ်င္ အၾကံဥာဏ္ ေပးႏိုင္လိမ္႕မည္ ခုေတာ႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမည္နည္း

" ကိုေမာင္ငံုေရ မယ္ျဖဴဘယ္လုိလုပ္ရပါ႔မလဲ မယ္ျဖဴကိုပါ လာေခၚသြားပါ ကိုေမာင္ငံုရယ္ " ေျပာရင္း ရွင္မယ္ျဖဴ မိန္းေမာလဲက် သတိမရျဖစ္သြားရွာေလေတာ႔သည္

သမီးရွင္မယ္ျဖဴတုိ႔ ထြက္ေျပးသြားၾကသည္မွာ ဆယ္ရက္ေက်ာ္ျပီ အႏၱရာယ္ အေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ပါေစဟု မမယ္ေကာင္း မွာ ေန႔စဥ္ဆုေတာင္းေနရသည္ သမီးေလး ေျပာင္းျပာရြာမွ ေမာင္ငံုႏွင္႔ အတူ ျပာပံုေတာင္သုိ႔ ထြက္ေျပးသည္႔ ေန႔တြင္ ရဲမက္မ်ား ေရာက္လာၾကသည္ မမယ္ေကာင္းကို စစ္ေဆးၾကသည္ ေျပာင္းျပာရြာသားတစ္ခ်ိဳ႕က ေမာင္ငံုႏွင္႔ ရွင္မယ္ျဖဴတုိ႔ ျပာပံုေတာင္သုိ႔ တက္သြားၾကသည္ကို ျမင္သည္ဟု သတင္ေပးသူက ေပးသည္

ဤသုိ႔ျဖင္႔ မမယ္ေကာင္းသည္ သမီးအတြက္ ရင္မေအးစြာျဖင္႔ ခံစားေနစဥ္ ညက အိမ္မက္ျမင္သည္ အိမ္မက္ထဲတြက္ ရွင္မယ္ျဖဴသည္ ဆံပင္ကုိ ဖားလ်ားခ်ထားသည္ ေခါင္းမွာ ရွာပန္းထည္အနီကုိ စည္းေႏွာင္ထားသည္ မမယ္ေကာင္းက
" သမီးဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ " ေမးေတာ႔ ငိုသည္
" အေမ ကုိေမာင္ငံုေရာ သမီးပါ ေသျပီ " ဟုေျပာသည္
" ဘာျဖစ္လို႔ ေသတာလဲ ရဲမက္ေတြ ဖမ္းလို႔ အသတ္ခံရတာလား " ဟု မမယ္ေကာင္းက ေမးသည္
" မဟုတ္ဘူး သမီးေျပာျပမယ္ သမီးတုိ႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကို သမီးရဲ႕ဘဝေဟာင္းက အစ္မျဖစ္ခဲ႕ဖူးတဲ႕ျပာပံုေတာင္ ရွင္မက သတ္လုိက္တာ " ဟု ဘဝေဟာင္း အေၾကာင္းကိုရွင္းျပသည္

ျပာပံုေတာင္မွာ ေတာင္အုိႏွင္႔ တာင္မဟူ၍ ေတာင္ႏွစ္လံုးရွိသည္ ေတာင္အုိမွာ အစ္မနတ္သမီး ေတာင္မမွာ ညီမနတ္သမီးတုိ႔က ေတာင္ေစာင္႔ နတ္သမီးမ်ားအျဖစ္ ေစာင္႔ေရွာက္ၾကသည္ ေတာင္ေစာင္႔ နတ္ဘဝျဖင္႔ အေနၾကာေသာအခါမွာ ညီမျဖစ္သူက လူ႔ဘဝကုိ ခဏသြားခ်င္ေၾကာင္႔ အစ္မကို ပူဆာသည္ ထိုအခါ အစ္မျဖစ္သူက လူ႔ဘဝမွာ ေပ်ာ္သလို ေနခြင္႔ကိုေတာ႔ ျပဳသည္ သုိ႔ေသာ္ ခ်စ္သူလံုးဝ မရွိေစရ အိမ္ေထာင္လံုးဝ မျပဳရဟု တားျမစ္လွ်င္ ညီမက ကတိေပးသည္ ထုိ႕ေၾကာင္႕ အစ္မျဖစ္သူသည္ မမယ္ေကာင္း၏ဝမ္းမွာ သန္႔ရွင္းစြာ သေႏၶတည္ေစႏိုင္ရန္ အတြက္ စိတ္တုိင္းက် စီစဥ္ေပးလုိက္သည္

ရွင္မယ္ျဖဴအျဖစ္ႏွင္႔ ျပာပံုေတာင္သုိ႔ ေရာက္လာေသာအခါ မွာ ရဲမက္မ်ားရွာမေတြ႕ႏိုင္ေအာင္ အစ္မျဖစ္သူ ေတာင္ေစာင္႔နတ္သမီးက သူ႔ညီမကုိ ဝွက္ထားေပးသည္ ရဲမက္တုိ႔ ေတာင္ေပၚမွ ဆင္းသြားေသာအခါမွ ရွင္မယ္ျဖဴသည္ သူ႔စကားကုိ နားမေထာင္ရံုမွ်မက သူယူထားေသာ လင္ျဖစ္သူကုိပါ မေလးမစား သူရွိရာ အုိဘဲေတာင္အို လင္မလုိ ဟု အမည္ေပးထားသည္႔ ေတာင္ေပၚကုိမွ ေခၚယူလာခဲ႔ရမလား ဟူေသာ ေဒါသစိတ္ျဖင္႔ လည္ကုိညွစ္ကာ သတ္လုိက္သည္ ရွင္မယ္ျဖဴကိုလည္း အုိဘ႕ဲေတာင္မ လင္မရ ေတာင္ကုိ ျပန္လာ၍ ေစာင္႔ေစဟု ဇီဝိန္ႏုတ္ယူကာ ျပာပံုေတာင္ ရွင္မနတ္အမည္ျဖင္႔ ေတာင္တစ္ခုလုံးကုိ ေစာင္႔ေရွာက္ခုိင္းလုိက္သည္ သူကုိယ္တုိင္မူကား ကြ်တ္လြတ္သြားေလျပီတည္း

မမယ္ေကာင္းသည္ အိမ္မက္ထဲတြင္ ျမင္ရသည္႔ သမီးရွင္မယ္ျဖဴ ေျပာစကားမ်ားကုိ အားလံုးၾကားျပီးသည္ႏွင္႔ အိပ္ရာထဲမွ ဖ်က္ခနဲ ႏိုးလာသည္ ဘာကိုမွ်မတတ္ႏိုင္ေတာ႔ အားလံုး ဆံုးရွံဳးကုန္ျပီဟု စိတ္ကုိထိန္းကာ ေမာင္ငံုႏွင္႔ သမီးကုိ ရည္စူးျပီး ဆြမ္းကပ္လွဴသည္ အမွ်ေဝသည္ သမီးရွင္ျဖဴ ျပာပံုရွင္မနတ္ဘဝမွ အျမန္ဆံုး ကြ်တ္လြတ္ကာ ဟုိတစ္ခါလိုပဲ လူ႔ဘဝသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာပါေစဟု ဆုေတာင္းသည္

သုိ႔ေသာ္ ရွင္မယ္ျဖဴ အေနႏွင္႔ကား ေျပာင္းျပာရြာကို စိတ္နာသည္ ေျပာင္းျပာရြာသြားမ်ားလမ္းညႊန္လုိက္၍ ျပာပံုေတာင္သုိ႔ ရဲမက္မ်ား ေရာက္လာၾကသည္ဟု ေျပာင္းျပာရြာသည္ မည္မွ်ပင္ပန္းၾကီးစြာ စိုုက္ပ်ိဳးရွာေဖြပါေသာ္လည္း ဆင္းရဲမြဲေတေသာ ဘဝမွ မလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစႏွင္႔ ေျပာင္းျပာရြာတြင္ ေပၚထြက္သမွ် မိန္းမလွမွန္သမွ်သည္လည္း အရြယ္ေရာက္သည္ႏွင္႔ ကိုယ္လက္ ပ်က္စီးၾကပါေစသတည္း ဟု က်ိန္စာတုိက္သည္ (ဤက်ိန္စာသည္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာခန္႔အထိ စူးရွထိေရာက္ခဲ႔၏)

သကၠရာဇ္ ၅၃၆ ခုႏွစ္ ပုဂံနရပတိစည္သူမင္း လက္ထက္တြင္ မင္းႏွင္႔တကြ ျပည္သူမ်ားပါ ကုိးကြယ္ၾကသည္႔ ကႆပ ဘြဲ႕ေတာ္ရွိ ရဟန္းတစ္ပါး ေပၚထြက္လာသည္ ေပါင္ေလာင္လူမ်ိဳးမ်ားကလည္း အလြန္ရိုေသဆည္းကပ္ၾကေသာ ေၾကာင္႔ ဤအရွင္ကို ေပါင္ေလာင္ရွင္ ကႆပ ဟုလည္း ဘြဲေတာ္တြင္သည္ ေပါင္ေလာင္ရွင္ ကႆပ အရွင္ျမတ္သည္ ေတာရေဆာက္တည္ရင္းျဖင္႔ ပုဂံပံုညားႏွင္႔ မဟူေတာင္ၾကားတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္

ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ ကႆပ အေလာင္းေတာ္ ျမွဳပ္ႏွံထားသည္႔ ေတာင္ျဖစ္သည္ဟု အေလာင္းေတာ္ကႆပ ေတာင္ဟူ၍ နာမည္သတင္းၾကီးလာသည္ အေလာင္းေတာ္ ကသႆပေတာင္တြင္ ျပာပံုေတာင္သည္ စခန္းတစ္ခု ျဖစ္လာေသာအခါ ျပာပံုေတာင္ေစာင္႔ ရွင္မနတ္ကြန္းကို တည္ေဆာက္ကုိးကြယ္လာၾကသည္ ေတာလမ္းခရီးသြားလာလုပ္ကိုင္ရွာေဖြ စားေသာက္သူမ်ား ကို ေစာင္႔ေရွာက္ပါဟု နတ္ကြန္းေရွ႔သို႔ေရာက္လွ်င္ စားဦးစားဖ်ား ပန္းဆီမီးတုိ႔ျဖင္႔ တင္ေျမွာက္ ပူေဇာ္ၾက၏

ျပာပံုရွင္မနတ္ ရွင္မယ္ျဖဴသည္ တခါတရံ သူ႔ပံုရိပ္ကုိ မထင္မရွားျပသည္ တခါတရံ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းေနသည္႔ အသံျဖင္႔ ကိုေမာင္ငံုေရ စံနန္းမွာ ေျဖမရႊင္ႏိုင္ ဟု သူ႔ခ်စ္သူေမာင္ငံုကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတစြာ ငိုသလို ေျပာေနသံမ်ားကိုလည္း ၾကားရတတ္သည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကသည္

ခ်စ္သူႏွင္႔ ကြဲကြာေနရေသာ ျပာပံုရွင္မနတ္သည္ သူ႔နတ္ကြန္းေရွ႔သို႔ ခ်စ္သူ သုိ႔မဟုတ္ ဇနီးေမာင္ႏွံစံုတြဲမ်ား ျဖတ္သန္းသြားမိလွ်င္ မၾကိဳက္ေသာေၾကာင္႔ ခ်က္ခ်င္းမူးေမ႔သတိလစ္သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိသည္ဟု သူ႔နတ္ကြန္းေရွ႕သို႔ ယခုတုိင္ ေယာက်္ားႏွင္႔ မိန္းမ အတူယွဥ္တြဲ သြားလာျခင္းမ်ားကုိ မလုပ္ၾကပါဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာျပသည္

ထုိ႔အျပင္ လက္ဝတ္ရတနာ ေရႊေငြမ်ားဝတ္ဆင္၍ သူ႔ နတ္ကြန္းေရွ႕ဘယ္သူမွ ျဖတ္သန္းသြားလာခြင္႔မျပဳဝံ႕ပါ ျပာပံုေတာင္ရွင္မက မၾကိဳက္ဟု ဆိုကာ ဝတ္လာေသာ ေရႊေငြမ်ားကုိ ခြ်တ္၍နတ္ကြန္းေရွ႕မွ လြန္သြားမွသာ ျပန္လည္ဝတ္ဆင္ၾကသည္ ျပာပံုရွင္မနတ္၏ သက္တမ္းသည္ က်န္စစ္သားမင္းၾကီး နတ္ရြာစံသည္႔ သကၠရာဇ္ ၄၅၀ ခုႏွစ္မွစ၍ တြက္လွ်င္ သက္တမ္း ၉၁၀ ႏွစ္ ရွိေလျပီ သို႔ေသာ္ ေဒသခံမ်ားသည္ ယခုတုိင္ ျပာပံုေတာင္ ရွင္မနတ္ကြန္းေရွ႕သုိ႔ေရာက္လွ်င္ အစဥ္အလာအတုိင္း ဆက္လက္ရိုေသၾကသည္ မေလးမစားမလုပ္ဝံ႕ၾက

သုိ႔ေသာ္ သတၱမေျမာက္ ေက်ာက္ေအာင္စံထား ဆရာေတာ္ ရွင္ဝါယမာဘိဝံသ (အမရပူရ) ၏ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္မွာ ေရးခဲ႕သည္႔ အေလာင္းေတာင္ကႆပ မွတ္တမ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္႔ ဆရာေတာ္၏ ကိုယ္ေတြ႔မ်ားကုိ အလ်င္းသင္႔၍ ဤေနရာေတြ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္

ဆရာေတာ္ ၁၃၁၆ ခု တပို႔တြဲလဆန္း ၁ ရက္ တနလၤာေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္ ကႆပေတာင္သုိ႔ တက္ေသာအခါ ေျခလ်င္ခရီးျဖစ္၍ ညေန သံုးနာရီေလာက္တြင္ ျပာပုံေတာင္ရွင္မ နတ္ကြန္းေရွ႕သုိ႔ ေရာက္သည္ ထုိအခါ အသက္ သံုးဆယ္႔ငါးႏွစ္ အရြယ္ခန္႔ ဒါယိကာမ တစ္ဦး ေတာထဲမွထြက္လာျပီး
" ကိုယ္ေတာ္ ဘယ္ၾကြမွာလဲ " ဟု ေလွ်ာက္သည္ ဆရာေတာ္သည္ ေတာနက္ထဲျဖစ္ေန၍ ထိုမိန္းမကုိ အကဲခတ္သည္ မ်က္ေတာင္လည္းလံုးဝ မခတ္ လက္ဖဝါး ေျခဖဝါး တုိ႔လည္းနီသည္ ဧကႏၱၾကားဖူးထားသည္႔ ျပာပံုေတာင္ရွင္မ ဆုိတာမ်ား ျဖစ္ေနမလား ဟု ေတြးသည္ သုိ႔ေသာ္ ထုိဒါယိကာမ ေမးသည္ကိုေတာ႔
" အေလာင္းေတာင္ ကႆပေတာင္ကုိ ၾကြမလုိ႔ " ဟုေျဖလိုက္သည္
" အဲသလုိဆုိရင္ တည္႔ေတာ္မ လုိက္ပို႔ပါ႔မယ္ " ဟုေျပာကာ လိုက္ပုိ႔ေပးသည္ နတ္စင္ေနရာႏွင္႔ ကိုက္ ၁၅၀ ခန္႔ေဝးမည္ ေနရာမွစ၍ ဆရာေတာ္ကုိ သူလုိက္ပုိ႔သည္မွာ ဘုရားစခန္းဝ အထိျဖစ္သည္ လမ္းမွာ ႏွစ္နာရီ နီးပါးခန္း ဆရာေတာ္က ေရွ႕သူကေနာက္မွ လုိက္ကာ ေလွ်က္ခဲ႕ၾကရာ ဆရာေတာ္က နာမည္ေမးသည္ သူက သူ႔နံမည္ ရွင္မယ္ျဖဴ ပါ ဘုရားဆုိေတာ႔ ဒါျဖင္႔ ျပာပံုေတာင္က ဒါယိကာမၾကီး နတ္စင္ေပါ႔ ဟု ေမးလွ်င္ ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရားဟု ေျဖသည္

ဆရာေတာ္က
" ျပာပံုေတာင္ ရွင္မနတ္မယ္ျဖဴ အေၾကာင္းကုိ ကပိုင္မွာ တည္းခိုခဲ႔တုန္းက ျပည္႔ျပည္႔စံုစံု ၾကားခဲ႕ရတယ္ ဒီနယ္က လူေတြ လက္ဝတ္ရတနာဝတ္ျပီး ေတာင္တက္လာရင္ ေလၾကီး မုိးၾကီးက်တယ္ မူးေမ႔ ေအာ႔အန္ၾကတယ္ အဲဒါေတြက ဒါယိကာမက လုပ္တာဆုိ " ဟု ေမးသည္
" လြန္ခဲ႕တံဳးက လုပ္တာပါဘုရား အခု တပည္႔ေတာ္မ မလုပ္ေတာ႔ပါဘူး ခြင္႔လႊတ္လုိက္တာ ႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္သြားပါျပီ "

" သာဓု သာဓု သာဓု ဒါယိကာမၾကီး ျပီးေတာ႔ ေျပာင္းျပာရြာမွာ သံုးႏွစ္တၾကိမ္ မိန္းမလွ ေပၚတယ္ ေပၚတဲ႕မိန္းမလွအားလံုး အရြယ္ေရာက္လာရင္ ကိုယ္လက္ပ်က္စီးတယ္ ေျပာင္းျပာရြာမွာ တႏွစ္သံုးစား စားရေပမယ္႔ လူေတြ မြဲေနၾကတယ္လို႔ ၾကားရတယ္ ဒါယိကာမၾကီး က်ိန္စာေၾကာင္႔ ဆုိတာ ဟုတ္သလား "
" တပည္႔ေတာ္မ ေသရတာ ေျပာင္းျပာရြာက လူေတြ သတင္းေပးလို႔ဆုိျပီး စိတ္ဆိုးျပီရတာရယ္ မိန္းမလွေပၚလာရင္ ေတာ္ေကာက္တတ္တဲ႕ မင္းေတြကုိ မေက်နပ္တာရယ္ စုေပါင္းျပီး အမွန္ပဲ က်ိန္စာတုိက္ခဲ႔ပါတယ္ ဘုရား အခုေတာ႔ က်ိန္စာအားလုံး ေျပသြားပါျပီ ဘုရား "
" ၾကားရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ ဒါယိကာမၾကီး စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ႕ တယ္ဆုိတာ ကုသုိလ္ စိတ္ပါ သာဓုေခၚပါတယ္ ဒါထက္ ေမးခ်င္ေသးတယ္ ဒါယိကာမၾကီး ပုတီးစိပ္ဖူးသလား "
" မစိပ္ဖူးပါဘူး "
" စိပ္ၾကည္႔စမ္းပါ အခုေနရတာထက္ အဆင္႔ျမင္႔လာ တန္ခိုးၾကီးလာမယ္ တစ္ေန႔ကို သုဂေတာ ငါးခ်က္ဂါထာကို တစ္ပုဒ္ ဆံုးရင္ တစ္လံုးခ်ျပီး သံုးပတ္ မွန္မွန္ ဝတ္မပ်က္စိပ္ၾကည္႔ပါ "
" သုဂေတာ ငါးခ်က္ဆုိတာ ရွင္းျပပါဘုရား အေမနဲ႔ေနတံုးက ဘုရားရွိခိုးတာေရာ ပုတီးစိပ္တာပါ အထံုရွိပါတယ္ ဘုရား "

" ကဲေျပာျပမယ္ မွတ္ထား သုဂေတာငါးခ်က္ ဂါထာဆိုတာ

သုဂေတာ သုဂတာ ဌာနံ

သုဂေတာ သုႏၵရံ ပိစ

သုဂေတာ နိဗၺာန္နံ ယႏၱိ

သုဂေတာ ေတ နေမာ နမာ

အဲဒီ ေလးပုဒ္ကို ရြတ္ျပီးမွ ပုတီးတစ္လံုးကုိခ် ဒီပုတီးစိပ္ျပီးမွ ဘယ္လိုတုိးတက္မႈရွိလာတယ္ဆုိတာကို ဦပဥၥင္းေတာင္ေပၚက ဆင္းလာေတာ႔ ေလွ်ာက္ပါ ေတာင္ေပၚမွာ ဦးပဥၥင္း ေလးဆယ္႔ငါးရက္ေနမယ္ "

" ေကာင္းပါျပီဘုရား အရွင္ဘုရားမွာတဲ႔အတုိင္း စိပ္ပါမယ္ "

ဆရာေတာ္သည္ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ ဂူတြင္း တြင္ အဓိ႒ာန္မပ်က္ သီတင္းသံုးလ်က္ရွိစဥ္ ျပာပံုေတာင္ရွင္မနတ္မယ္ျဖဴသည္ တပုိ႔တြဲလဆန္း ၁၁ ရက္ေန႔မွာ ဂူတြင္းသို႔ ေရာက္လာကန္ေတာ႔သည္
" တပည္႔ေတာ္မ အရွင္ဘုရားမွာတဲ႔အတုိင္း ပုတီးသံုးပတ္ ေန႔စဥ္စိပ္ပါတယ္ ဘုရား အဲသိလုိစိပ္ေနရငး္ လူ႔ဘဝတံုးက ဆုိခဲ႕တဲ႕ ဘုရားရွိခုိးေတြနဲ႔ စာေတြကိုပါ ျပန္သတိရမွတ္မိလာျပီ တပည္႔ေတာ္မမွာ အခုမွ ရတနာသံုးပါးကို ျမဲေနေတာ႔ အရွင္ဘုရားေျပာခဲ႔သလို ခုနစ္ရက္အတြင္းမွာ ဘဝေျပာင္းလဲ တုိးတက္လာလို႔ အရင္ကလို အေနဆင္းရဲအစားဆင္းရဲတဲ႔ ဘဝမွာ မေနရေတာ႔ဘဲ ဘုမၼစိုးနတ္ဆင္႔ကုိ ေရာက္လာပါျပီဘုရား အဲဒီအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ခ်င္လို႔ တပည္႔ေတာ္မ ေရာက္လာရတာပါဘုရား " ဟုလည္း ေလွ်ာက္တင္သြားသည္ဟု ဆရာေတာ္၏ မွတ္တမ္း မွာ ေတြ႔ရပါသည္

စာေရးသူ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ တေပါင္းလျပည္႔ေန႔တြင္ ထုိေနရာျပာပံဳေတာင္ ရွင္မနတ္ကြန္းရွိရာစခန္းသုိ႔ေရာက္ခဲ႕ပါသည္ ကေလးဘဝကတည္းက ရွင္မယ္ျဖဴ အေၾကာင္းကုိ ဒဂုန္မဂၢဇင္းတြင္ သလႅာဝတီတင္႔အံု (ဒဂံုဦးစန္းေငြ) ေရး၍ ဖတ္ခဲ႔ဖူးေသာေၾကာင္႔ ေမာင္ငံုႏွင္႔ မယ္ျဖဴသည္ စာေရးသူ၏ ရင္ထဲမွာ စြဲျငိေနပါသည္

ထုိ႔ေၾကာင္႔ ကံအားေလ်ာ္စြာ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ ေတာင္ထိပ္သုိ႔ ေျခလ်င္ခရီးျဖင္႔ သြားလုိက္ရေသာအခါမွာ ျပာပံုေတာင္စခန္းသို႔ ေရာက္သည္ႏွင္႔ အတိတ္သည္ အရိပ္ပမာျမင္ေယာင္လာသည္ နတ္ကြန္းကုိေတာ႔ မေတြ႔ခဲ႔ရပါ အတြင္းဘက္မွာ ရွိသည္ဟု ေျပာၾကသည္

ဆရာေတာ္၏ မွတ္တမ္းမွာ ေရးထားသကဲ႕သို႔ မယ္ျဖဴသည္ ရွင္မဘဝႏွင္႔ မဟုတ္ပဲ ဘုမၼာစိုးနတ္ ျဖစ္သြားျပိဟုပဲဆုိဆုိ စာေရးသူကေတာ႔ ဤျပာပံုေတာင္စခန္းမွာ က်က်နန ရွည္လ်ားစြာျဖင္႔ အမွ်ေပးေဝခဲ႕ေလသည္ ျပာပံုရွင္မနတ္ကို အမွဴးထားျပီး ရွိရွိသမွ် ျမင္ရေသာ မျမင္ရေသာ အားလံုးကုိ သာဓုေခၚၾကပါဟု ဟစ္ေၾကြးလိုက္သည္

သုိ႔ေသာ္ ေဟာင္းလြန္းျပီးျဖစ္ေသာ ျပာပံုေတာင္ရွင္မ ရွင္မယ္ျဖဴ၏ အေၾကာင္းကိုကား ယခုတုိင္ ယင္းမာနယ္တဝိုက္မွာ ေျပာေနၾကတံုး ယံုၾကည္လက္ခံေနၾကတံုး ရွိပါေသးသည္

စာေရးဆရာမ ၾကည္ဦးရဲ႕ ပရေလာကသားမ်ား စာအုပ္မွ ကူးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္